Tuesday, April 27, 2010

என்னுடன் ஒரு நாள்....

முன் குறிப்பு:
எனது இந்த படைப்பு யூத் விகடனில் வெளி வந்துள்ளது. உங்களிடம் அதை பகிர்ந்து கொள்வதில் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்

எனது சொந்த பெயரான புவனா கோவிந்த் என்ற பெயரில் யூத் விகடனில் வெளிவந்துள்ள இந்த படைப்பை காண இங்கே சொடுக்கவும்  . விகடன் முகப்பு பக்கத்திலும் இணைக்கப்பட்டுள்ளது


என்னுடன் ஒரு நாள்....











வயலும் வயல்சார்ந்த
வனப்பான பூமியது
ஆறுபருவங்கள் கொண்ட
அழகிய மருதத்திணை

ஆடி மாதம்அதுவென
அனைவருக்கும் பறைசாற்ற
நாற்று நடும்பெண்களின்
நகையொலி ஒருபுறம்

ஆலமர தொட்டிலிலே
ஆரிரரோ இல்லாமலே
அயர்ந்து துயில்கொள்ளும்
அழகுமழலைகள் மறுபுறம்

வயகாட்டின் மூலையிலே
வசதியான ஒருகூரை
கூரைமேல் குயில்ஒன்று
கூவியாரை அழைக்கிறதோ

பள்ளிக்கூடம் சென்றுவிட்ட
பிள்ளைகளின் வரவுக்காய்
திண்ணையில் காத்துக்கிடக்கும்
தினுசுக்கொன்றாய் விளையாட்டுச்சாமான்

தாழ்வார தூணில்சாய்ந்து
புழக்கடை தோட்டக்கீரையை
ஆய்ந்து கொண்டிருந்தேன்
ஏகாந்த அமைதியில்

ஆடிகாத்தின் பல்லவிக்கு
அழகிய பக்கவாத்தியமாய்
ரேழியில் இருந்தஊஞ்சல்
ராகம் இசைத்தது

கெட்டிலில் இருந்தபசு
கெதியாய் சுருதிசேர்த்து
அம்மா என்றழைத்து
ஆகிவிட்டது நண்பகல்என்றது

எப்படித்தான் தெரியுமோ
எங்கள் லட்சுமிக்கு(பசு)
கீரையை ஆய்ந்தமிச்சத்தை
கேட்கஅழைக்கிறது பாருங்க

கீரைகழுவிய தண்ணீரை
கிணற்றடி துளசிக்குவார்த்துவிட்டு
உள்ளிருந்த மிச்சத்தை
ஊட்டினேன் லட்சுமிக்கு

நாற்றுநடும் பெண்களுக்கு
நீர்மோர் தூக்கில்சேர்த்து
எட்டி நடைபோட்டேன்
என்னதாகமோ அவர்களுக்கென

ஆலமர தொட்டில்குழந்தை
அழகாய் சிணுங்கிஅழைக்க
"அலமேலுபுள்ளஅழுது" என்றுவிட்டு
அங்கிருந்த திட்டில்அமர்ந்தேன்

வயல் அழகா
வனிதையர் நடும்அழகா
வாய்கால் நீர்அழகா
வாய்சிவந்த கிளிஅழகா

ஒன்றைஒன்று போட்டிபோட்டு
ஒன்றாய் அழகைஅள்ளிவழங்கி
சொர்க்கத்தில் எனைஇருத்தி
சொக்கவைத்த தருணத்தில்.....

அலார சத்தத்தில்
அலறி எழுந்தேன்நான்!!!

அத்தனையும் கனவென்று
அறைந்து சொல்லியது
புதுதிரைசீலை வழிகசிந்த
புலராத காலைபொழுது

பிள்ளை கை பொம்மையை
பட்டென பிடுங்கியதுபோல்
பீரிட்ட அழுகையை
பிடித்து நிறுத்தினேன்

அழுது கொண்டிருக்க
அதுவல்ல நேரம்
காக்கை குளியல்முடித்து
கணவனுடன் புறப்பட்டேன்

புகைவண்டி ஏறிஅமர
பழகிய முகங்களுக்கு
செயற்கை புன்னகைவீசி
செய்தித்தாள் முகம்புதைத்தேன்

அலுவலகம் நுழைந்ததும்
ஆயாசம் தோன்றியது
அதேகணினி அதேசெயற்கைதனம்
அதேகணக்குகள் அதேபிணக்குகள்

காலைகனவின் நினைவுவர
கண்கள் நிறைந்தது
செயற்கையான இந்தவாழ்வில்
செய்யபோவது என்ன

முப்பது வருடம்கழித்து
முன்வாழ்வை திரும்பிபார்த்தால்
பணம்பகட்டை தவிர்த்து
பார்க்க என்னஇருக்கிறது

காலை கண்டகனவு
கண்டிப்பாய் பலிக்குமென
பாட்டிஒருமுறை சொன்னநினைவு
பலிக்குமா என்கனவு!!!

மறுபடியும் அலாரம்திருப்பி
மற்றொரு இயந்திரநாளுக்கு
ஆயாசம் ஆட்கொள்ள
ஆயுத்தமாகிறேன் நான்!!!

கண்மூடி உறக்கம்தேடி
கனவு மறுபடியும்
கனவாகவேனும் வரணும்என
கடவுளை வேண்டியே!!!

Saturday, April 24, 2010

பிரியமானவளே...பகுதி 6

பகுதி 1 பகுதி 2 பகுதி 3 பகுதி 4 பகுதி 5


"சொல்லு காயு.... ப்ளீஸ்..." என அவன் கண்களை சுருக்கி கெஞ்ச, அந்த பார்வையில் சொக்கியவள் "I Love You Kaarthi" என்றாள் நேசம் நிறைந்த குரலில்

அதன் பின் வெட்கம் ஆட்கொள்ள தலை குனிந்தாள்

கார்த்தி எதுவும் பேசாதது உறுத்த இமை உயர்த்தி பார்த்தவள்....அப்படியே உறைந்தாள்

கார்த்தியின் நிலை அதை விட மோசமாக இருந்தது. இவள் தன்னிடம் விளையாடுகிராளோ என ஒரு கணம் நினைத்தவன் அவள் கண்களில் தெரிந்த வலியில் இது விளையாட்டல்ல என்பதை உணர்ந்தான்

கார்த்தியின் உணர்ச்சியற்ற குழம்பிய பார்வை மனதில் கிலியூட்ட செய்வதறியாது திகைத்தாள்

இருவரும் வார்த்தை தேடி தவிக்க மௌனம் மௌனமாய் ஆட்சி செய்து கொண்டிருந்தது அந்த கணத்தை

இருவரின் மனமும் நிலைகொள்ளாமல் தவித்தது. யார் மௌனத்தை கலைப்பது என்ற போரில் கார்த்தி தன் வாள் எடுத்தான்

"காயத்ரி....நான்...வந்து...." என தயங்க அதுவே தன் எல்லா கேள்விகளுக்கும் விடை தந்துவிட அவன் வார்த்தையில் நிராகரிப்பை கேட்கும் பலம் இன்றி கண்களில் பெருகிய நீரை அப்படியே விழுங்கியவள் "வேண்டாம்.... ஒண்ணும் சொல்ல வேண்டாம்... ப்ளீஸ்... போலாம்...." என எழுந்து நின்றாள்

இந்த நிலையில் பேசும் வார்த்தைகளை விட பேசாத வார்த்தைகளே நலம் பயக்கும் என தோன்ற எதுவும் சொல்லாமல் அவளை பின் தொடர்ந்தான் கார்த்தி

வெளியே வந்ததும் காயத்ரி அங்கு சென்று கொண்டிருந்த ஆட்டோவை கை தட்டி அழைத்தாள்

"காயத்ரி.... என்ன பண்ற?..." என அவளை தடுக்க முயல

"ப்ளீஸ்......" என்றாள் கண்ணில் பெருகிய நீருடன்

அவளது கண்ணீர் தன்னை செயலற்றவனாக்க திகைத்து நின்றான் கார்த்தி

ஆட்டோவில் ஏறிய காயத்ரி "இந்த நிமிடம் இப்படியே பூமி பிளந்து தன்னை உள்வாங்கி கொள்ளாதா" என மனம் வெதும்பினாள்

"எங்கம்மா போகணும்...?" என்ற ஆட்டோ ஓட்டுனரின் குரல் சிந்தனையை கலைக்க முகவரி சொன்னாள்

வீட்டிற்குள் சென்றவள் தன் தாய் "எத்தன நேரம் காயத்ரி சினிமா போயிட்டு வர..." என கேட்டது காதில் கூட கேளாதவள் போல தன் அறைக்குள் சென்று சாற்றி கொண்டாள்

படுக்கையில் விழுந்தவள் சத்தமின்றி அழ வெகு பிரயத்தனப்பட்டாள். கண்களில் நீர் வற்றும் வரை அழுதவள் அப்படியே சோர்ந்து உறங்கி போனாள்

"காயத்ரி....காயத்ரி....எத்தன நாழியா உன்ன கூப்டுண்டே இருக்கறது" என்ற அன்னையின் குரல் உலுக்க கண் திறந்தவள் மதியம் நடந்ததெல்லாம் கண்முன் காட்சியாய் தோன்ற "எல்லாம் வெறும் கனவு தான் என்று யாரேனும் சொல்ல மாட்டார்களா" என தேம்பினாள்

அதற்குள் மறுபடியும் அன்னை அழைக்க "வரேன்மா...." என்றபடி எழுந்து சென்றவள் "எதுக்கும்மா கூப்ட..." என கேட்க

அடுப்படியில் ஏதோ வேலையாய் இருந்த கோகிலா மகளை திரும்பி கூட பாராமல் "எதுக்கா....? நல்லா கேக்கறடி கேள்வி? மால நேரம்...இன்னொரு ஆத்துக்கு போ போற பொண்ணு இப்படி தூங்கிண்டுருந்தா பாக்கறவா கை கொட்டி சிரிப்பா...போனா போன எடம் வந்தா வந்த எடம்னு என்ன பழக்கம் இது.... காத்தால சினிமா போறேன்னு போனவ மூணு மணிக்கி வந்த...வந்தவ கேட்ட கேள்விக்கி கூட பதில் சொல்லாம போய் கதவ அடைசுண்டுட்ட....கேப்பார் இல்லன்னு நெனப்பா....எல்லாம் அந்த பிராமணணன் குடுக்கற எடம்..." என்று கணவனையும் சாடினாள்

ஒரு சொல் சொல்லும் முன் வார்த்தைக்கு வார்த்தை வாயாடும் மகள் எதுவும் பேசாமல் நிற்கவும் என்னவென திரும்பி பார்த்தவள் மகள் கண்களில் நீர் வழிய நின்றதை கண்டதும் பதறி எழுந்தாள்

"ஏய்...காயத்ரி...என்னடி ஆச்சு நோக்கு...அம்மா நான் உன்ன எதுவும் சொல்ல கூடாதா. இப்படி வயசுக்கேத்த பொறுப்பில்லாம இருக்கியேன்னு ரெண்டு வார்த்தை பேசிட்டேன். தப்பு கேட்டுக்கறேன். அம்மா மேல கோபமா" என பரிவுடன் தோளில் சாய்த்து கொள்ள

தான் அழும் காரணம் புரியாத தாயின் பதட்டம் நெகிழ செய்ய மௌனமாய் அழுதாள்

"காயத்ரி...நீ இப்படி சட்டுன அழரவ இல்லையேடி....என்னாச்சு நோக்கு..." என பெற்ற மனம் பதறியது

"ஒண்ணும் இல்லமா.... கொஞ்சம் தல இடியா இருக்கு... சாப்பிட எதாச்சும் இருக்கா? பசிக்கறது..." என்றாள் அன்னையின் கவனத்தை திசை திருப்பும் பொருட்டு

அவள் நினைத்தது போலவே, மகள் பசி என்றதும் மற்றதெல்லாம் மறந்து "த்தோ... ரெண்டே நிமிஷம்டா செல்லம்... தோச வார்த்து தரேன்" என கோகிலா பரபரவென செய்தாள்

சாப்பிடும் மகளின் தலையை வாஞ்சையுடன் தடவியபடி "காயத்ரி... நெஜமா சொல்லு... தலை இடினு தான் அழுதாயா... வேற ஏதும் இல்லியே... " என பாவமாய் கேட்டாள் கோகிலா

"எதுவும் இல்லமா... உன்கிட்ட சொல்ல மாட்டேனா...?" என சமாளித்தாள்

"அப்புறம் சொல்ல மறந்துட்டனே... கார்த்தி வந்திருந்தான் கொஞ்ச நேரம் முன்ன உன்ன தேடிண்டு.... எழுப்பறேன்னேன்... வேண்டா மாமி அப்புறம் வரேன்னுட்டான்"

அவன் பெயரை கேட்டதும் மீண்டும் மனம் துவள "ம்.." என்றாள் ஒற்றை வார்த்தையாய்

அதன் பின் அவனை தனியே சந்திக்கும் வாய்ப்பை வலிந்து தவிர்த்தாள். கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் உயிர் வதை படுவது போல் உணர்ந்தாள்

அவனை காணாத வரை சற்று தைரியமாய் இருக்கும் மனம் கண்டதும் மொத்தமாய் துவண்டு போனது 

நாளானால் சரி ஆகும் என நினைத்தாள், ஆனால் அதற்கு மாறாய் இன்னும் வேதனையும் காதலும் போட்டி போட்டு கொண்டு வளர்ந்தன
 
எல்லாவற்றிக்கும் மேலாய் இவள் படும் வேதனைக்கான காரணம் புரியாமல் அவளை பெற்றவர்களும் "என்ன ஆச்சு என்ன ஆச்சு" என மருகியது இன்னும் வேதனை அளித்தது
 
வேறு வழி எதுவும் தோணாமல் ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள்
__________________

கார்த்தியின் நிலை தான் கொடுமையாய் இருந்தது

உற்ற தோழி இது போல் பாரா முகமாய் இருப்பது வேதனை அளித்தது. மனதில் இல்லாத ஒன்றை எப்படி ஒப்பு கொள்ள முடியும் என தவித்தான்

அவளுக்கு இப்படி ஒரு நெனைப்பு வர தன் மீது என்ன தவறு என மருகினான்

எல்லாவற்றிக்கும் மேலாய் அந்த இடி போன்ற செய்தி அவனை மிகவும் பாதித்தது
________________________

காயத்ரியின் வீட்டில் ஒரு பெரிய வாக்குவாதமே நடந்து கொண்டு இருந்தது

"ஏண்டி... நோக்கு என்ன பைத்தியமா? என்னத்துக்கு இப்போ கோயம்புத்தூர் காலேஜ்ல MSC படிக்கணும்னு வீம்பு பிடிக்கற. ஏண்ணா... என் பொண்ணு என் பொண்ணு தூக்கி வெச்சுப்பீளே... கேளுங்கோ நீங்களே.... உங்க செல்ல மகள..." என கோகிலா பெரும

"நானும் கொஞ்ச நாளா உன்ன பாத்துட்டு தான் இருக்கேன்.... என்னமோ போல இருக்க... கேட்டா ஒண்ணுமில்லன்னு மழுப்பற... இப்போ திடீர்னு இப்படி ஒரு முடிவு. பிரச்சனை எதுனாலும் சொல்லுமா... அவசரத்துல எதுக்கற முடிவு எப்பவும் சரியா இருக்காது"  என அவள் அப்பா பரிவுடன் பேச

"எனக்கு என்னப்பா பிரச்சன? எதுவும் இல்ல....நான் இது எப்பவோ யோசிச்ச விசயம் தான். நான் போகணும்பா" என்றாள் பிடிவாதமாய்

அவளது காரணமற்ற பிடிவாதம் கோபமூட்ட "என்ன காயத்ரி பிடிவாதம் இது?" என்றார் சற்றே கோபமாய்

எப்போதும் அம்மாடி, செல்லம், கண்ணம்மா என்றே அழைக்கும் தந்தை இன்று யாரோ போல் பெயர் சொல்லி அழைத்ததும் கோப முகம் காட்டியதும் காயத்ரிக்கு வேதனை அளித்த போதும் மௌனம் காத்தாள்

"ஏண்டி... அப்பா கேக்கறது காதுல விழறதா இல்லையா?"

காயத்ரி: "இங்க பாருங்க அம்மா அப்பா... என்னோட முடிவுல எந்த மாற்றமும் இல்ல"

அப்பா: "நீ பேசறது சரி இல்ல கண்ணம்மா"

காயத்ரி: "ப்ளீஸ் பா... நீங்களாச்சும் என்ன புரிஞ்சுகோங்களேன்..."

அப்பா: "காரணத்த சொல்லு... புரிஞ்சுகறேன்... எப்பவும் காரணம் இல்லாம எதையும் என் புள்ளைங்க மேல நான் தினிச்சதில்ல.. அதே போல காரணம் இல்லாம ஒத்துண்டதும் இல்ல.... சொல்லும்மா இப்ப ஏன் hostel ல தங்கி படிக்கனும்கற"

காயத்ரி: "இங்கேயே இருந்தா எதுவும் கத்துக்க முடியாதுப்பா.... நாலு எடம் போய் நாலு விசயம் கத்துக்கணும்னு நீங்க தானே சொல்லுவேள்"

அம்மா: "மெட்ராஸ் மாப்பிள்ளை வந்தப்ப மட்டும் இதே ஊர்ல தான் இருப்பேன்னு பிடிவாதம் பண்ணினது என்ன? இப்ப பேசறது என்ன? நீ என்ன சொன்னாலும் கேட்டுபோங்கற திமிர்ல ஆடற நீ"

காயத்ரி: "நீ என்ன வேணுன்மா பேசுமா... நான் போகத்தான் போறேன்"

அப்பா: "காயத்ரி... மறுபடியும் சொல்றேன்... காரணம் இல்லாம நான் ஒப்புக்க போறதில்ல.... என்ன மீறி போகணும்னு நெனச்சா நீ போகலாம்" என்றார் தீர்மானமாக

காயத்ரி: "அப்பா...நீங்க சொல்றத சொல்லிட்டேள்.... நானும் சொல்லிடறேன்... நான் உயிரோட இருக்கணும்னா அனுப்பி வெயிங்கோ.... இங்கேயே இருந்து சாகட்டும்னு நெனச்சா அப்படியே ஆகட்டும்" என தன் கடைசி அஸ்திரத்தை ப்ரயோகித்தாள்

"ஐயோ...." என்று அலறினாள் அன்னை

"உன்னோட மெரட்டளுக்கு பயந்து ஒத்துக்கல காயத்ரி... எப்போ நீ இப்படி மெரட்டி பணியவெக்கனுங்கர அளவுக்கு துணிஞ்சயோ... இனி உன்னோட நான் பேச பிரியப்படல..."

"அப்பா...."

"இனிமே அப்படி கூப்டாதே ... என் பொண்ணு இப்படி பேச மாட்டா... நீ எப்ப கிளம்பனுமோ போய்க்கோ.... கோகிலா அவள தடுக்காத... பணம் எத்தனை வேணும்னு கேளு... ஏற்பாடு பண்றேன்... பெத்த கடமைய நான் சரியா செய்யறவன்..."

"எண்னனா இது... அவ தான் இதோ புரியாம பேசறானா எடுத்து சொல்றது விட்டுட்டு... அவளுக்கு சரியா நீங்களும் கோபபட்றேள்..."

"கோகிலா... சொன்னது காதுல விழலயா... இதை பத்தி இனி யாரும் பேச கூடாது... மீறி பேசினா நீயும் என்னோட பேசாதே..." என்று விட்டு இனி பேச எதுவும் இல்லை என்பது போல் அந்த இடத்தை விட்டு சென்றார்

தந்தையின் பேச்சு உயிர் வரை வலித்த போதும் இங்கு அவர்கள் கண்முன் இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சம் அழ வைப்பதை விட செல்வதே மேல் என முடிவு செய்தாள் காயத்ரி

________________

இந்த செய்தி கார்த்தியின் வீட்டிலும் அதிர்ச்சியையே ஏற்படுத்தியது

"ஏண்டா நீயாச்சும் காயத்ரிகிட்ட என்ன ஏதுன்னு கேக்கபடாதா" என காஞ்சனா தன் மகனிடம் கேட்க

"என்ன" என்றான் சாதரணமாய் இருக்க முயன்றபடி

"என்னடா இப்படி கேக்கற... அவ என்னமோ கோயம்புத்தூர் காலேஜ்ல hostel ல போய் தங்கி படிக்க போறேன்னு ஒத்த கால்ல நிக்கராளாம்... வேற வழி இல்லாம அவ அப்பாவும் ஒத்துண்டாராம்"

"என்னமா சொல்ற...?" என பாதி சாப்பாட்டில் அதிர்ச்சியுடன் எழுந்தான்

"ஆமாண்டா... மாமி வந்து சொல்லிட்டு ரெம்ப வருத்தபட்டா... மாமா காயத்ரியோட முகம் குடுத்து பேசரதில்லயாம்... யாரு கிட்டயும் சொல்லாம காலேஜ்க்கு application எல்லாம் அனுப்பி admission கார்டு வந்தப்புறம் சொல்லி இருக்கா... என்ன அழுத்தம் பாரேன்" என அங்கலாய்தாள்

ஏற்கனவே குற்ற உணர்வில் இருந்தவனுக்கு இது பெரும் இடியாய் இருந்தது. அவளிடம் பேசியே தீர வேண்டுமென தீர்மானித்தான்

____________

"வா கார்த்தி" என்றாள் கோகிலா சுரத்தின்றி

"வரேன் மாமி... காயத்ரி எங்க?" என கேட்டு கொண்டிருக்கும் போதே வீட்டுக்குள் நுழைந்தாள்

வந்தவள் எதுவும் பேசாமல் தன் வேலைகளை செய்து கொண்டிருந்தாள்

"என்ன காயத்ரி இதெல்லாம்... இப்ப எதுக்கு வெளியூர் போகனுங்கற" என்றவனை எதுவும் தெரியாத மாதிரி கேக்கறையா என்பது போல் பார்த்தாள்

"விடு கார்த்தி... அவ கிட்டயெல்லாம் பேசறதுல எந்த பயனும் இல்ல.... மார்ல வெச்சு தாங்கின அந்த மனுசனையே தூக்கி வீசி பேசிட்டா... இத்தன வருஷ வாழ்க்கைல அவர் கண்கலங்கி நான் பாத்ததில்ல... இவ அந்த கொறைய தீத்துட்டா..." என அழத்துவங்க

"அம்மா..... இப்போ என்னத்துக்கு அழுந்துன்டருக்க... வேற வேலை எதுனா இருந்தா பாரு" கார்த்திக்கும் சேர்ந்தே இந்த பதில் என்பது போல் அவனையும் ஒரு கண்ணால் பார்த்தே கூறினாள்

"பாக்கறேண்டியம்மா... பாக்கறேன்...." என்றபடி கோகிலா "பால் வாங்கிட்டு வந்துடறேன் கார்த்தி" என்றபடி வெளியே சென்றாள்

கோகிலாவின் தலை மறைந்ததும் "காயு ப்ளீஸ் நான் சொல்றது கொஞ்சம் கேளு"

"கார்த்தி... தயவு செஞ்சு இனிமே என்னை காயுனு கூப்டாதே... ப்ளீஸ்"

"என்மேல கோவம்னா ஆத்திரம் தீர திட்டிக்கோ... இப்படி ஏன் எல்லார் மனசையும் கஷ்டபடுத்தற"

"அப்போ... எல்லார் மனசும் கஷ்டபட்றத பத்தி தான் உனக்கு அக்கற... என் மனச பத்தி யாருக்கும் கவலை இல்ல இல்லையா"

"ஐயோ.... அப்படி இல்லமா... நீயா எதையோ கற்பனை பண்ணிண்டு..." அவன் முடிக்கும் முன்

தன் மனம் நிறைந்த காதலை கற்பனை என்றது தாங்கமாட்டாமல்

"போதும்.... இதுக்கு மேல எதுவும் பேசாத.... ஆமா நான் கற்பனைதான் பண்ணிண்டு இருக்கேன். அப்படியே இருந்துட்டு போறேன். நீ நேக்கு எதுனா உதவி செய்யனும்னு நெனச்சா... தயவு செஞ்சு இனிமே என்னிட்ட பேசாத...ப்ளீஸ்" என்றாள் வந்து விடுவேன் என்று பயம் காட்டிய அழுகையை அடக்கியபடி

"காயத்ரி... நான்...அப்படி சொல்லல..."

அவன் பேசியதை காதில் வாங்காமல் தன் அறைக்குள் சென்று கதவடைத்து கொண்டாள்

செய்வதறியாது திகைத்து நின்றான் கார்த்தி.....

நம்நட்புக்கு ஈடாய்
நான் எதையும்ஏற்றதில்லை
எதையும்நீ கேட்டநொடி
எப்படியேனும் பெற்றுதருவேன் - இன்று
என்நட்பையே கேட்கிறாயே
எப்படிதருவேன் சொல்லடி!!!

தொடரும்...

Tuesday, April 20, 2010

க்ரோர்பதி....கோடிஸ்வரன்.... (பதிவர் ஸ்பெஷல் கலாட்டா....)

முக்கியமான முன்குறிப்பு: இந்த பதிவு யாருடைய மனதையும் புண்படுத்த அல்ல. சும்மானாச்சிக்கும் கூடி கும்மி அடிச்சு சிரிக்க மட்டும் தான் என்பதை இங்கே சொல்ல கடமைபட்டுள்ளேன்

இனி...

மொக்கைஜி முன்குறிப்பு: இந்த பதிவில் வரும் கதா பாத்திரங்கள், சட்டிகள், கரண்டிகள், டபராக்கள், செம்புகள் மற்றும் எல்லாமும் கற்பனையே. உங்களை குறிப்பதாகவோ குத்துவதாகவோ நீங்கள் சொன்னால் அது தங்களுக்கு தாங்களே ஆப்பு வைத்து கொள்வதாகும்

இந்த மொக்கைஜி character பண்றது வேற யாரும் இல்லைங்க நம்ம சின்ன கலைவாணர் விவேக் தான்

"சரிங்க... ப்ரோக்ராம்க்கு போலாமா" என மொக்கைஜி கியர் போட (அப்ப இன்னும் ப்ரோக்ராம்கே போகலையா... கிழிஞ்சது கிருஷ்ணகிரி - mindvoice )

"வணக்கம்...நமஸ்தே... goodmorning ... இப்போ இங்க நம்ம கோன் ஐஸ் கா..." என மொக்கை சொதப்ப

"கட் . கட் கட் ...." என பதறியபடி ஓடி வந்தார் டைரக்டர்

"என்ன ஆச்சு டைரக்டர் சார்?" என கூலாக மொக்கைஜி கேட்க

"ஜி... என்னஜி நீங்க? கோன் பனேகானு சொல்றதுக்கு பதிலா... கோன் ஐஸ் கா...னு சொல்லிடீங்க" என டைரக்டர் அழுதார்

"சாரி டைரக்டர் சார். அது... வேற ஒண்ணும் இல்ல... வெயில் கூடி போனதால... அதை சமாளிக்க நெறைய ஐஸ்கிரீம் சாப்பிட்டு... அதே பாதிப்புல அப்படி பேசிட்டேன்... இப்போ...இதோ நான் ரெடி... நீங்க action சொல்லுங்க"

"ரெடி சாட்...டேக் 2 action " என டைரக்டர் விலக மேடை களை கட்டியது

"வணக்கம்...நமஸ்தே... goodmorning ... இப்போ நாம கோன்பனேகா க்ரோர்பதி...அதாவது கோடிஸ்வரன் விளையாட போறோம். இன்னிக்கி நம்ம தமிழ் பதிவர்கள் பத்தி தான் கேள்விகள் இருக்க போகுது. யாரும் இப்ப எழுந்து ஓட கூடாது. அப்படி போனா "பாதிலபோனபாபியா" னு ஒரு பயங்கரமான சாபத்துக்கு நீங்க ஆளாக வேண்டி இருக்கும். நம்ம கூட யாரு விளையாட போறாங்கன்னு தெரிஞ்சுக்க நீங்க ஆவலா இருப்பீங்கன்னு நெனைக்கிறேன். ஆனா அதுக்கு முன்னாடி ஒரு சிறிய விளம்பர இடைவேளை...."

டொன் டொன் டொன் டொன் டொன் (மீசிக்....பாஸ்... மீசிக்...)

(என்னடா இன்னும் காணோமேனு பாத்தேன் - mindvoice )

___________

விளம்பரம் - திரட்டுப்பால் வாங்கலையோ...தக்குடு செஞ்ச திரட்டுப்பால் வாங்கலையோ... ஒண்ணு வாங்கினா நாலு free ... விட்டுடாதீங்க... அப்புறம் கேட்டாலும் கெடைக்காது (ஏன்...? அரசாங்கம் poisoncontrol ல cease பண்ணிட்டாங்களா - mindvoice )

____________

டொன் டொன் டொன் டொன் டொன் (மீசிக்....பாஸ்... மீசிக்...)

"வணக்கம்...நமஸ்தே... goodmorning ... விளம்பர இடைவேளை முடிஞ்சு வந்தததுக்கு நன்றி. நிகழ்ச்சிக்கு போலாமா" (இதையே தான் ரெண்டு நாளா சொல்லிட்டு இருக்க...போறாப்ல காணோம் - mindvoice )

"இன்னிக்கி நம்ம கூட யாரு விளையாட போறாங்கன்னு தெரிஞ்சுக்க நீங்க ஆவலா இருப்பீங்கன்னு நெனைக்கிறேன். இதோ வந்துட்டார் நம்ம கோயமுத்தூர் முனியாண்டி...Welcome Mr . முனியாண்டி"

"வணக்கமுங்க மக்காஜி..."

"முனியாண்டி...அது மக்காஜியும் இல்ல சொக்காஜியும் இல்ல... மொக்கைஜி... எங்க சொல்லுங்க பாக்கலாம்"

"அது கெடக்குது உடுங்க.... நீங்க கேள்விய கேளுங்க"

"உங்க கடமை உணர்ச்சி என்னை மெய் சிலிர்க்க வைக்கிறது முனியாண்டி. இப்போ கேம் ஆரம்பிக்கலாமா?" (இன்னொரு வாட்டி இந்த டயலாக் நீ சொன்ன மவனே... கேம் ஆரம்பிக்குதோ இல்லையோ... சங்கு ஆரம்பிக்கும்... - mindvoice )

"Mr . முனியாண்டி மொதல்ல உங்கள பத்தி சொல்லுங்க"

"நம்மளை பத்தி என்னங் பெருசா... நீங்க சொன்னாப்ல நமக்கு கோயமுத்தூருங்க"

"அடடே.... சினிமா உலகத்துக்கு நெறைய பேரை குடுத்த ஊராச்சே..."

"வாஸ்தவம்தானுங்க... கலைத்தாய் குடிஇருக்கற ஊருங்க..."

"ஆமாம்...ஆமாம்... அது சரி...இந்த முனியாண்டிங்கற பேரு... உங்க குலதெய்வ சாமி பேரா"

"இல்லீங்... எங்காத்தா வயத்துல நான் இருந்தப்ப நம்ம ஊரு பக்கம் முனியாண்டி விலாஸ் போகணும்னு ஆசபட்டுசுங்கலாமா... பொசுக்குன்னு நான் அங்கேயே பொறந்துட்டனுங்க...அதானுங்க அந்த கடை பேரயே வெச்ச்சுடாக..."

"ஒ... வெரி இண்டரெஸ்டிங் ஸ்டோரி Mr . முனியாண்டி"

"இருகட்டுமுங்க...."

"ஒகே இந்த கேம்ல உங்களுக்கு 3 lifeline இருக்கு.... ask a friend அதாவது உங்க நண்பன கேக்கலாம்... அடுத்தது ask for a clue அதாவது ஒரு clue கேக்கலாம்...." அதற்குள் குறிக்கிட்ட முனியாண்டி

"எனக்கு நம்ப நாளா கேக்கொனுனுமுங்க உங்ககிட்ட...அது ஏனுங்க எதை சொன்னாலும் மேஜர் சுந்தர்ராஜன் அய்யாவாட்ட இங்கிலீஷ்ல சொல்லி போட்டு பொறகு தமிழ்லையும் சொல்றீக....எதாச்சும் வேண்டுதலுங்களா..." என்ற கேள்வியில் மொக்கைஜி ஜெர்க் ஆனார் (அப்படி போடு அருவாள - mindvoice )

இந்த முனியாண்டி அப்பாவியா இல்ல நம்மள காமெடி பீஸ் ஆக்கரானா என மொக்கைஜி வெலவெலத்து போனார்

"அது...அப்படி இல்லைங்க முனியாண்டி... ஒரு... இதுக்காக சொல்றது தான்..." என சமாளிக்க

"அது என்ன எழவோ...உடுங்க... நீங்க கேள்விய கேக்கறீங்களா....இல்ல நானே சொல்லிரட்டுன்களா" என முனி உடுக்கை அடிக்க பதறி சிதறி "இல்லைங்க முனி நானே கேக்கறேன்...." என்றார் மொக்கை

"அந்த மூணாவது lifeline வந்து... வந்து... ask the audience ...அப்புறம் மொத்தம் இதுல எத்தன கேள்வின்னா..." இடைமறித்த முனி

"அதெல்லாம் எங்கூட்டு அம்மணி சொல்லி குடுத்துருச்சுங்க...நீங்க சட்டு புட்டுன்னு கேள்வி கேளுங்க... கெரகத்த முடிச்சுபோட்டு ஊர்ல நமக்கு தலைக்கி மேல வேலை இருக்குதுங்க... " என முனியாண்டி அம்பானி ரேஞ்சுக்கு பீல் காட்ட

"ஆஹா...இவன் ரெம்ப வெவரமா இருப்பான் போல இருக்கே... கோடிய வாங்காம விட மாட்டானோ... கம்பேனி காரங்களுக்கு நாம இல்ல பதில் சொல்லணும்... ஜவ்வாட்ட இழுக்கறதுக்கு தானே நமக்கு சம்பளம். இவன் அதுலயே கொள்ளி வெச்சுருவான் போல இருக்கே" என மனதிற்குள் புலம்பியபடியே ஆரம்பித்தார் மொக்கைஜி

"மொதல் கேள்வி : "ஒரு நாளும் கொல்லாமல் இருக்க மாட்டேன். ஒருவரையும் ஒரு எபிசொட்க்கு மேல் விட்டு வெக்க மாட்டேன்னு" புதிய ஆத்திசூடி எழுதின ஒளவையார்... ச்சே மன்னிக்கணும்.... அம்மையார்...அந்த பதிவர் யாரு? உங்களுக்கு options எல்லாம் இல்ல. நீங்களேதான் கண்டுபிடிக்கணும்"

"என்னங்... மொத கேள்வியே இத்தன கடினமா கேக்கரீக...."

"என்ன இப்படி சொல்றீங்க முனியாண்டி? இந்த கேள்விய நம்ம Complan Surya கிட்ட கேட்டா கூட சொல்லி இருப்பாரு"

"என்னமோ போங்க....ம்... கொல கிலனு வேற சொல்றீங்க... தப்பா சொன்னா நம்மளையும் போட்டுட்டா என்ர அம்மணி கெதி.... அதானுங்க கெரகம் பயமாருக்கு"

"Lifeline use பண்றீங்களா முனியாண்டி"

"பொறகு....வேற வழி என்னங்... பண்ணிதானுங்க ஆகோணும்... அந்த clue என்னமோ.... அதையே சொல்லி போடுங்க..."

"Clue வா .... இவங்கள... சியாட்டில் சிங்காரி அப்புறம் கேடி அப்படின்னும் கூப்பிடுவாங்க"

"ஒ...ஹோ....அந்த அம்மணிங்களா.... பொற்கொடி கண்ணுதானுங்க"

"நிச்சியமா சொல்றீங்களா... லாக் பண்ணிரலாமா..Are you Sure? Confident?"

"லாக்...பூட்டு...என்ன வேணா பண்ணுங்க...ஆனா வெளம்பர இடைவேளைன்னு மட்டும் இப்ப சொல்லிராதீக...."

"ஹா ஹா ஹா .... நம்ம நிகழ்ச்சிய பத்தி இத்தன ஆழமா தெரிஞ்சு வெச்சு இருக்கீங்களே முனி ....ஒகே கம்ப்யூட்டர்ஜி லாக் கரோ "பொற்கொடி" தான்னு முனி சொல்றாரு.... அது சரியா இல்லையான்னு ஒரு சிறிய விளம்பர இடைவேளைக்கி பிறகு பாப்போம்" என மொக்கைஜி முடிக்க, தலையில் துண்டு போட்டு கொள்கிறார் முனி (முடியலடா சாமி - mindvoice )

டொன் டொன் டொன் டொன் டொன் (மீசிக்....பாஸ்... மீசிக்...)

_______________

விளம்பரம் - நீங்கள் பார்க்கும் விளம்பரம் பதிவர் தன்ஸ் அவர்களிள் மணமகள் தேவை பற்றியது.... இதில் கொடுக்கப்படும் விவரங்களின் நம்பகதன்மைக்கி நம் TV பொறுப்பல்ல.... ரிஸ்க் எடுத்து கல்யாணம் பண்ணிக்கற பொண்ணு பண்ணிக்கலாம். மேலும் விவரங்களுக்கு அவரோட வெப்சைட் விளைச்சல் . காம்ல தொடர்பு கொள்ளவும்

_______________

டொன் டொன் டொன் டொன் டொன் (மீசிக்....பாஸ்... மீசிக்...)

"விளம்பர இடைவேளைக்கி முன்னாடி நம்ம முனி "பொற்கொடி" தான் சரியான பதில்னு லாக் பண்ணி இருந்தாங்க...." என மொக்கை இழுத்து கொண்டே போக பொறுமை இழந்த முனியாண்டி "நா என்கூருக்கே போறனுங்க... இது ஒண்ணு ஆகரதில்ல.... இங்க இருந்த நேரத்துல நாலு மாட்டுக்கு புல்ல புடிங்கி போட்டிருந்தாலும் பாலாச்சும் குடுத்துருக்கும்" என முனி கோபித்து கொண்டு கிளம்ப "ஐயோ...." என பதறினார் மொக்கை. வந்த ஒரு போட்டியாளரும் போயிட்டா புவ்வாவுக்கு அல்வா தான் என காலில் விழாத குறையாய் முனியாண்டியை அமர செய்தார்

சும்மா இல்ல, முனியாண்டி நெறைய கண்டிசன் எல்லாம் போட்டார்....இனி விளம்பர இடைவேளை இல்ல.... ஒரு நிமிசத்துல ஒரு கேள்வி முடியனும்...இப்படி இன்னும் நெறைய ... (நம்ம புதுகை தென்றல் அவிக அப்பா கிட்ட ரங்கமணி தேடுறதுக்கு போட்ட கண்டிசன் மாதிரி நீளமான லிஸ்ட்....)

"பொற்கொடி தான் சரியான பதில். நீங்க பத்தாயிரம் ஜெய்ச்சுடீங்க" என மொக்கைஜி அறிவிக்க கூட்டம் ஆர்பரித்தது

"அடுத்த கேள்வி வெரசா கேளுங்க" என முனி மீட்டர் போட

"அடுத்த கேள்வி : ஈறை பேனாக்கி பேனை பெருமாளாக்கரதுன்னு கேள்வி பட்டு இருப்பீங்க. ஆனா இவங்க பேனை பத்தி ஒரு பெரியபுராணமே பாடிய பெரியாத்தா... இவங்க யாரு?"

"அடே... இந்த அம்மணிய பத்தி எங்க அம்மணி சொல்லிருக்குதுங்க....சேக்குக ஊர்ல இருக்கற அம்மணி தானங்க... பேரு இங்க இருக்குது....வரமாடீங்குது " என தொண்டையை காண்பித்தார்

"சொல்லுங்க முனியாண்டி. உங்க டைம் முடிய போகுது"

"இருங்கஜி... நல்ல பேருங்க...ஆங்....அனன்யா... சரிங்களா?"

"சூப்பர் சூப்பர்... கரெக்ட் answer முனியாண்டி... நீங்க ஒரு லட்சம் ஜெய்ச்சுடீங்க"

"நல்லது தானுங்க....அடுத்த கேள்வி என்னங்க"

"ஆஹா....இப்படி எக்ஸ்பிரஸ் வேகத்துல போறானே..." என டென்ஷன் ஆனார் மொக்கைஜி

"ஒகே...அடுத்த கேள்வி.... இவர நாட்டாமைன்னு சிலர் கூப்பிடுவாங்க. நம்ம பிரபல டைரக்டர் டுபுக்கு அவர்களோட அடுத்த படத்துல கூட ஒரு நாட்டாமை ரோல் பண்ண போறார்னு கேள்விபட்டேன். இவர் பேர்லயே இன்னொரு பதிவர் இருக்கறதால இவர் இருக்கற ஊரான பாஸ்டன்ஐ அடைமொழியா சேத்து இருக்காரு...இவர் யார்?"

"என்னங் இது...நமக்கு எங்க ஊரு நாட்டாமைய தானுங்க தெரியும்...இப்படி அமெரிக்க நாட்டாமைய எல்லாம் கேட்டா எப்படிங்க"

"போட்டின்னு வந்துட்டா நீங்க எல்லா நாட்டமையையும் தெரிஞ்சு வெச்சு இருக்கனுங்க முனியாண்டி. இதே நம்ம கோப்ஸ் தம்பியா இருந்தா நாம ஒண்ணு கேட்டாலும் அவரு ஒண்ணு சொல்லி சமாளிப்பாரு"

"நீங்க ஆர சொல்றீக... ஒ.... அந்த பொண்ணு பாக்க போன கதைய எழுத சொன்னதுக்கு பொண்ணோட அப்பன் ஆத்தாள பாக்க போன கதைய எழுதின தம்பிங்களா?"

"இதையெல்லாம் சரியா சொல்றீங்க....உங்களுக்கு கேட்ட கேள்வி என்னாச்சு?"

"சரிங்க....கூட்டத்துல இருகறவங்கள கேட்டுகரனுங்க..."

"என்னது....? ஒ... ask the audience ஆ? ask the audience அ இப்படி உலகத்துல யாருமே மொழி பெயர்க்க முடியாது முனியாண்டி....முடியவே முடியாது"

"என்னதுகுங்க இப்ப சரோசா தேவியாட்ட பேசிட்டு இருக்கீக... கூட்டத்த கேளுங்கன்னா...."

"கேக்கறேன் கேக்கறேன்... (மனதிற்குள் - எல்லாம் நேரம்). Audience உங்களுக்கு தெரியுமா? இவர் யாருன்னு? ராமராஜனுக்கு தம்பியாட்ட அங்க பச்சை சட்டை செவப்பு pant போட்டுட்டு இருக்கறவர் கை தூக்கறார்... சொல்லுங்க உங்க பேரு?"

"என் பேரு ராமராஜன் தாங்க"

"ஆஹா...உங்க அம்மா அப்பா தீர்க்க தரிசிங்க... சரி பதில் தெரியுமா?"

"அவர் பேரு ஸ்ரீராம்ங்க....பாஸ்டன் ஸ்ரீராம்"

"முனியாண்டி.... நம்ம ராமராஜன் தம்பி சொன்ன பதிலையே லாக் பண்ணிரலாமா? இல்ல...நீங்க வேற சொல்றீங்களா?"

"எனக்கு தான் தெரியாதுன்னு அப்பவே சொல்லிபோட்டனல்லங்க மறுக்கா மறுக்கா கேட்டா என்ன அர்த்தங் அது....போங்க.... நான் எங்ஊருக்கே போறனுங்க..." என கிளம்ப

"ஐயோ....என்னங்க முனியாண்டி.... இப்படி கோவிச்சுக்கறீங்க.... சரி சரி அதையே லாக் பண்ணிடறேன்... வாவ்.... சரியான பதில்.... நீங்க பத்து லட்சம் ஜெய்ச்சுடீங்க முனியாண்டி"

"சேரிங்க... அடுத்தத கேளுங்க..." என்றார் கூலாக

"அடுத்த கேள்வி... இவர் நக்கீரன் பரம்பரைல வந்தவர்... நம்ம பதிவுல இருக்கற தப்பை...கதாபாத்திரங்களின் பெயர் உட்பட சுட்டி காட்டுவாரு... அவர் ப்ளாக்ல நாலு வரி நச் கதைகள் ரெம்ப பிரபலம்... அவர் யார்?"

"அட....இவரு...நம்ம சாமி பேருங்க இவருக்கு...எங்கள் BLOG ஸ்ரீராம் தம்பிதானுங்க"

"சரியான பதில்...நீங்க இருபது லட்சம் ஜெய்ச்சுடீங்க....அடுத்த கேள்வி, இவரோட சில பதிவுகள பாத்தா கருத்து கந்தசாமின்னு சொல்லலாம்... சமீப காலமா சகபதிவர்கள வம்பிளுக்கரார்னு நியூஸ் வருது. இவர் யார்?"

"அடே...இவரு....நம்ம அம்மணி சொல்லுச்சுங்க.... ஆங்... LK தம்பி...சரிங்களா"

"சரியான பதில்...நீங்க 30 லட்சம் ஜெய்ச்சுடீங்க...அடுத்த கேள்வி.... இவரு கரண்டி சட்டி கூட எல்லாம் பேசற விஷேச சக்தி படைத்த சித்தர். கணக்குல புலி. இவரோட அண்ணா ஒரு கப் கேசரிக்காக சொத்தையே எழுதி வெப்பார்னு செவி வழி செய்தி....இவர் யார்"

"சுத்தமா தெரியலைங்க....எங்க அம்மணிய போன்ல கேக்கரனுங்க"

"இந்த அம்மணி அம்மணினு சொல்லிட்டே இருந்தீங்களே...உங்க மனைவியா?"

"இத்தன நேரம் அம்மணினது என்ர ஊட்டுகாரிதானுங்க....இப்ப நான் சொல்ற அம்மணி என்ர பொறந்தவளுங்க"

"அப்படினா?"

"என்ன சினிமாகாரரு நீங்க? நம்ம விஜயகுமார் அய்யா படம் எல்லாம் பாத்ததில்லைன்களா...அது சரி... நீங்க எடுக்கற கொடுமைய நீங்களே என்னத்துக்கு பாக்றீங்க? அந்த கெரகத்துக்குதான் நாங்க இருகறமல்ல. பொறந்தவனா என்ரகூட பொறந்தவ... என்ர தங்கச்சிங்க..."

"ஒ...சரிங்க....அவங்க எங்க இருக்காங்க? பேரு என்ன?"

"என்ர தங்கச்சி கனடாவுல இருக்குதுங்க.... அதுவும் பதிவெல்லாம் எழுதுமுங்க....அப்பாவி தங்கமணிங்க பேரு... அப்புராணி புள்ளைங்க பாவம்.... ஆரும் அதை அப்பாவின்னு புரிஞ்ச்சுகறதே இல்லீங்க..."

"ஆஹா....இவன் நம்ம செலவுல ISD பேசற ஐடியாவுல வந்துருக்கான்யா... கம்பெனிகாரன் என் சம்பளத்துல தான் புடிக்க போறான்...இன்னிக்கி யாரு மூஞ்சில முழிச்சேன்னு தெரியிலியே" என மனதிற்குள் புலம்ப

"வெரசா போன போடுங்க...நேரம் ஆகுதல்லங்க"

"ம்... போடறேன் போடறேன்...."

"டிரிங்... டிரிங் .... டிரிங்..."

"ஹலோ...."

"அலோ... அம்மணி....அம்மணி"

"அண்ணே... நீங்களானே...நல்ல இருக்கீங்களா?"

"நல்லா இருக்கறங் கண்ணு.... ஊட்டுல நீயி மச்சான் எல்லாம் நல்லா இருக்கீகளா?"

"நல்லா இருக்கோம்ணா... மதனி புள்ளைக... எல்லாருக்கும் மேலுக்கு சுகம் தானுங்க"

"எல்லாம் சொகம் தான் கண்ணு... அப்புறம்..... நம்ம செவப்பி கண்ணு போற்றுச்சு நேத்திக்கி"

"அப்படியானே....சந்தோசன்னே...." இப்படி பாசமலர்கள் கொஞ்சி குலாவி கொண்டே போக

"ஐயோ ISD பில் ஏறுதே.... முனியாண்டி சீக்கரம் பதில கேட்டுட்டு வெயிங்க"

"அப்புறம்... அம்மணி...நானு இந்த கோடீஸ்வரன் விளையாட்டுக்கு வந்தேன்.... அதுல......................................." விவரம் எல்லாம் சொல்லியதும்

"அடே...நம்ம தக்குடு தம்பி" என அப்பாவி கூறவும் "டர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்" என மணி அடிக்கவும் சரியாக இருந்தது

"இன்னிக்கி டைம் முடிஞ்சு போச்சு.... அந்த கேள்விக்கான பதில் தக்குடு சரியா இல்லையா? முனியாண்டி கோடி ருபாய் வெல்வாரா இல்லையா? அடுத்த வாரம் காண தவறாதீர்கள்.... அதுவரை உங்களிடம் இருந்து விடுபெறுவது..... உங்கள்.... மொக்கைஜி...நன்றி.... வணக்கம்"

(சரி சரி சரி....நோ நோ நோ....பேச்சு பேச்சா தான் இருக்கணும்.... இப்படி முட்டை..... கல்..... எல்லாம்... நோ நோ.... சின்ன புள்ள மனசு கஷ்ட படுதல்ல.... நோ நோ நோ நோ நோ.... தக்காளி விக்கற காசுக்கு.... என்ன இது சின்ன புள்ள தனமா இருக்கு...அடுத்த வாரம் பாப்போம் மறுக்க... யாரு மண்டை எல்லாம் உருள போகுதுன்னு நீங்க மண்டைய பிச்சிகிட்டு இருங்க அது வரைக்கும்.....வர்ட்டா...நன்றி .....வணக்கம்ம்ம்ம்....)

Sunday, April 18, 2010

பிரியமானவளே...பகுதி 5

பகுதி 1 பகுதி 2 பகுதி 3 பகுதி 4


எல்லாவற்றிக்கும் மேலாய் "படம் முடிஞ்சு வெயிட் பண்ணு. நான் நேரா வீட்டுக்கு தான் போறேன்னு" கார்த்தி சொல்லி சென்றதும்

"ஆஹா இங்க பாடற கச்சேரி போதாதுன்னு இனி தனி ஆவர்த்தனம் வேறயா" என தன் பங்குக்கு ப்ரியா ஏற்றி விட "சும்மா இருங்கடி" என தோழிகளை பொய்யாய் அடக்கிய காயத்ரி தன் மனதை அடக்க முடியாமல் திணறினாள், இதனால் நடக்க போகும் விபரீதத்தை உணராமல்...

சினிமா முடிந்து கூட்டம் கிளம்ப தொடங்கியது. "கெளம்பலாமா காயத்ரி" என்றபடி கார்த்தி வர "கெளம்புங்க மேடம் கெளம்புங்க" என்று தோழிகள் கலாய்க்க இரு பக்க நண்பர் நண்பிகளிடம் விடை பெற்று சென்றனர்

இதற்கு முன் பலமுறை கார்த்தியுடன் பைக்கில் காயத்ரி சென்றவள் தான் என்ற போதும் இன்று ஏனோ மிகவும் வித்தியாசமாய் உணர்ந்தாள். உடல் குறுக்கி ஓரமாய் அமர்ந்தாள்

"காயத்ரி போலாமா, நல்லா பிடிச்சு உக்காரு. கீழ விழறாப்ல ஓரத்துல உக்காந்துண்ட்ருக்க...." என்றான் கேலியாய்

எப்போதும் பேசும் கேலிக்கும் கூட புது அர்த்தம் தோன்றியது காயத்ரிக்கு, காதல் கொண்ட மனதின் பலவீனமாய்

காயத்ரி பதில் எதுவும் பேசாமல் இருக்க "ஏய் காயத்ரி.... என்ன எதுவும் பதிலே காணோம்.... என்னாச்சு நோக்கு? போலாமா?"

"ம்....போலாம்...." என்றாள்

"என்னமோ ஆய்டுச்சு...." என்றான் சிரிப்புடன்

"பண்றதெல்லாம் பண்ணிட்டு என்னமோ ஆய்டுச்சுன்னு வேற சொல்றயா.... பாவி" என மனதிற்குள் புலம்பினாள்

கார்த்தி அவள் இதோ சஞ்சலத்தில் இருக்கிறாள் என உணர்ந்து சற்று மனநிலைஐ மாற்றும் எண்ணத்துடன் "காயத்ரி... ஐஸ்கிரீம் பார்லர் போயிட்டு அப்புறம் ஆத்துக்கு போலாமா..." எனவும் "ம்..." என்றாள்

ஐஸ்கிரீம் பார்லரில் அந்த பின் மதிய நேரத்தில் கூட்டம் அத்தனை இருக்கவில்லை. சற்று ஓரத்தில் தனியாய் இருந்த ஒரு மேஜையில் சென்று அமர்ந்தனர்

பணியாள் வந்து "என்ன சாப்பிடறீங்க சார்?" எனவும்

"ம்...உன்னோட favourite கசாட்டா தானே காயத்ரி " என்றவன் அவள் பதிலை கூட எதிர்பாராமல் "ரெண்டு கசாட்டா கொண்டு வாங்க" என கார்த்தியே ஆர்டர் செய்தான்

தனக்கு மிகவும் பிடித்த ஒன்றை அவனே தேர்ந்தெடுத்து சொன்னது காயத்ரிக்கு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது

பணியாள் சென்றதும் "வேற எதாச்சும் மில்க் சேக் சொல்லட்டுமா காயத்ரி..." என கேட்க

"வேண்டாம்..." என்றாள்

"என்ன மேடம்...? இன்னிக்கி எல்லாம் ஒன் வோர்ட் answer தானா?" என கண்கள் சிரிக்க புருவத்தை யுயர்த்தி கேட்க அந்த அழகில் அப்படியே மயங்கினாள் காயத்ரி

பதில் எதுவும் பேசமால் தலை தாழ்த்தி இருந்தவளின் வாடிய முகம் வேதனை தர அவளை சிரிக்க வைக்க முயன்றான் கார்த்தி

"என்னமோ காத்து கருப்புன்னு சொல்லுவாங்களே அந்த மாதிரி எதாச்சும் ஆய்டுச்சா? ஒரு நல்ல மந்திரவாதியா பாக்கலாமா காயத்ரி" என கேலி போல் கேட்க

"மந்திரம் மொத்தமா உன்னோட கண்ல வெச்சுகிட்டு எந்த மந்திரவாதிய பாக்கறது" என தனக்கே கேட்காத குரலில் முனுமுனுத்தாள் காயத்ரி

"என்ன? என்ன சொன்ன? சத்தமா சொல்லு" எனவும்

"ஒண்ணும் இல்ல..." என மழுப்பினாள்

"ஏய்...என்னமோ சொன்ன நீ? சரி அத விடு...உன் friend ப்ரியா வீடு எங்க?" என வேண்டுமென்றே வம்பிழுத்தான்

நிஜமாகவே கோபம் தலை எடுக்க அவனை முறைத்தாள். வேண்டுமென்ற தன்னை தூண்டுகிறானோ என மனம் நொந்தாள்

"சரி சரி டென்ஷன் ஆகாத காயு....சும்மா... சும்மா தான் கேட்டேன்" என்றான். எப்போதும் இந்த மாதிரி பேச்சுக்களில் சகஜ நிலைக்கி வந்து விடும் காயத்ரி இன்று மேலும் இறுகுவதை கண்டதும் கார்த்தி ஏதேனும் பெரிய பிரச்சனையோ என குழம்பினான்

அதற்குள் பணியாள் ஐஸ்கிரீம் கொண்டு வர உண்ண தொடங்கினர்

எதுவும் பேசாமல் சற்று நேரம் அமைதியாய் கழிந்தது

காயத்ரியின் அந்த அமைதி கார்த்திக்கு மிகவும் புதியதாயும் வருத்தமாகவும் இருந்தது

அது அவனுள் பல காரணங்களையும் கற்பனை செய்தது

"காயத்ரி...ஏன் இப்படி டல்லா இருக்க? எதாச்சும் பிரச்சனயா?"

"ஒண்ணும் இல்ல..."என்றாள் மிகவும் பலவீனமான குரலில்

உடல் நிலை சரி இல்லையோ என தோன்ற "உடம்புக்கு எதுனா சரி இல்லையா?" என நெற்றியில் கை வைத்து பார்க்க அவன் தொடுகையில் கொஞ்சம் நஞ்சம் இருந்த உறுதியையும் இழந்தாள்

உணர்ச்சி மயமாய் தாங்க இயலாமல் உடல் அதிர கீழே விழப்போனாள்

"ஏய் என்னாச்சு..."என பதறி அவள் தோளை இறுக பற்றி நிறுத்தினான் "காயத்ரி சம்திங் இஸ் ராங். டாக்டர்கிட்ட போலாம் நட..."என கார்த்தி பதற

"ஒண்ணும் இல்ல...வேண்டாம்" என தடுத்தாள். "இத்தனை அக்கறை இருக்கறவனுக்கு மனசுல இருக்கற தவிப்பு புரியலையா.... இல்ல வேணும்னே நானே சொல்லனும்னு வம்பிழுக்கரானோ...." என மனதிற்குள் புழுங்கினாள்
ஏதோ தோன்ற "காயத்ரி நான் ஒண்ணு கேட்டா நீ தப்பா எடுத்துக்க மாட்டியே..."என இழுக்க

என்ன என்பது போல் விழியுயர்த்தி பார்க்க "Are you in Love?" என குறும்பாய் கேட்டான்

ஒரு நிமிடம் இதயம் துடிக்க மறந்தது போல் சிலையானாள்

அவனுடைய அந்த குறும்பு பார்வை ஆயிரம் அர்த்தம் சொல்ல பேசா மடந்தை ஆனாள்

"அப்போ மௌனம் சம்மதம்...இல்லையா காயத்ரி..." என மேலும் கேலியாய் கேட்க பலவித உணர்ச்சி குவியலில் திண்டாடினாள்

அழவும் தோன்றியது சிரிக்கவும் தோன்றியது. இதைத்தான் காதல் பைத்தியம் என்பார்களா என தனக்குள் மௌனமாய் சிரித்தாள்

"ஏய்....காயத்ரி...என்ன மேடம்? இப்படி ஒரு அமைதி...கமான்...ஸ்பிக் அவுட் " என்றான்

"என்ன பேசறது..." என்றாள் நடுங்கிய குரலில் தலை தாழ்த்தி

"அடே அப்பா.... உனக்கு வெக்க பட கூட தெரியுமா? தமிழ் சினிமா ஹீரோயின் தோத்தா போ உன்னிட்ட..." என்ற கேலிக்கு உரிமையுடன் பொய் கோபம் காட்டினாள் கண்களில்

அதையும் ரசித்தவன் "அது சரி... யாரு அந்த unlucky guy னு நான் தெரிஞ்சுக்கலாமா?" என சிரிப்புடன் கேட்க "பாவி என்னை தவிக்க வெச்சு பாக்கறதுல என்ன சுகமோ... என் வாயாலேயே சொல்லி கேக்கனும்னு ஆசையோ..." என மனதிற்குள் நெகிழ்ந்தாள்

"சொல்லு காயு.... ப்ளீஸ்..." என அவன் கண்களை சுருக்கி கெஞ்ச, அந்த பார்வையில் சொக்கியவள் "I Love You Kaarthi" என்றாள் நேசம் நிறைந்த குரலில்

அதன் பின் வெட்கம் ஆட்கொள்ள தலை குனிந்தாள்

கார்த்தி எதுவும் பேசாதது உறுத்த இமை உயர்த்தி பார்த்தவள்....அப்படியே....

((இனி என்னை ஆகும்னு உங்களால கணிக்க முடியுதா... யாரு சரியா சொல்றீங்கன்னு பாக்கலாம்.... கரெக்ட்ஆ சொல்றவங்களுக்கு ஒரு பரிசு இருக்கு... அது என்னங்கறது suspense  (ஆஹா... பின்னூட்டம் வாங்கறதுக்கு என்னவெல்லாம் தகிடுத்ததம் பண்ண வேண்டி இருக்கு) அதோட Followers ல பதிவு செஞ்சுகரவங்களுக்கு சிறப்பு பரிசு இருக்கு (ஒத்த ஆள் சேரல என்னத்துக்கு அந்த Follow பெட்டி தண்டத்துக்கு வெச்சுண்ட்ருக்கனு ரங்கமணி நக்கல் எல்லை தாண்டி போயிட்டு இருக்கு))



மனதில் கள்ளம் புகுந்ததும்
மற்றதெல்லாம் துச்சமடி
உன்கண்ணில் காதல் கண்டதும்
உலகம் மொத்தம் உறைந்ததடி!!!
சிரிக்கும் உன் கண்களில்
சிறைவைத்தாயே என்னை
விடுதலை என்றுமே விரும்பாத
வித்தியாசமான கைதி நான்!!!
எண்ணம் பொருள் காட்சி
எல்லாம் நீயே ஆனாய்
என்னதவம் செய்தனை
எனது வரமாய் நீகிடைக்க!!!

தொடரும்...

Wednesday, April 14, 2010

குப்புசாமியும் கீதா பாட்டியும் - தமிழ் புத்தாண்டு கலாட்டா

"ஹலோ... யாரு கோமளாவா? இதோ கெளம்பிட்டே இருக்கேன்" என்று போன்ஐ வைத்து விட்டு கீதா திரும்ப தன்னையே எரிப்பது போல் பார்த்து கொண்டிருந்த கணவன் குப்புசாமியிடம்

"என்ன man ? எதுக்கு இப்படி மொறைக்கற?"

"ஏய் கெழவி. நான் ஒரு மணி நேரமா ஒரு நூறு ருபாய்காக நின்னுட்டு இருக்கேன். நீ பாட்டுல எங்க கெளம்பற?"

"எனக்கு லேடீஸ் கிளப் மீட்டிங்க்கு நேரம் ஆச்சு. Evening வரைக்கும் வெயிட் ஓல்ட் man "

"ஏய் கெழவி.... லேடீஸ் கிளப்ல போய் அந்த கிழவிங்க கூட வெட்டி ஞாயம் பேசறதுக்கு என்ன அவசரம்"

"வெட்டி ஞாயமா. இன்னிக்கி தமிழ் நியூ இயர் celebration பத்தி முக்கியமான மீட்டிங் இருக்கு"

"அது ஒண்ணு தான் கொறச்சல்"

"நம்ம பொண்ணு கனடால இருந்து பேசினத கேக்கலையா கெழவா. அவ தமிழ் friends எல்லாம் சேந்து தமிழ் நியூ இயர் celebrate பண்ண போறாங்களாம். வேற நாட்டுல இருக்கறவங்களே கொண்டாடரப்ப தமிழ் வுமன் நான் கொண்டாடகூடாதா"

"கொண்டாடறது இருக்கட்டும்...மொதல்ல தமிழ்ல ஒரு வாக்கியம் ஆங்கிலம் கலக்காம பேசு கெழவி"

"எல்லாம் எனக்கு தெரியும் இதுக்கே இன்னிக்கி உனக்கு பேட்டா கட்" எனவும்

"ஐயோ அப்படி சொல்லாதே கீதே" என கெஞ்ச கெஞ்ச

"Nothing Doing " என்று விட்டு கார் ஏறி கிளம்பினார் கீதா

சற்று நேரத்தில் அங்கு வந்த குப்புசாமியின் ஒரே வடிகால் நண்பன் assistant எல்லாமான கொத்சுகுண்டு, குப்புசாமி தலையில் கை வைத்து அமர்திருப்பதை பார்த்து

"என்னாச்சு தாத்தா? ஏன் இப்படி கப்பல் கவுந்தாப்ள இருக்கீங்க" என்றான்

"கப்பல் இல்லடா கொத்சு, இந்த கெழவி தான் கவுத்துட்டா"

"விடுங்க தாத்தா நம்ம பாட்டி தான"

"இல்லடா கொத்சு. அவ கிளப்ல நடக்க போற தமிழ் புத்தாண்டு நிகழ்ச்சிலயே அவளுக்கு பாடம் புகட்டுறேன்" என்று கர்ஜித்தார் குப்புசாமி

அந்த நாளும் வந்தது

---------------------

விழா மேடையில் லேடீஸ் கிளப் ப்ரெசிடென்ட் கீதா பாட்டி வரவேற்புரை ஆற்றி கொண்டு இருந்தார்

"நம்ம லேடீஸ் கிளப் விழாவுக்கு வந்திருக்கும் எல்லாருக்கும் ஹாப்பி தமிழ் நியூ இயர்...."

"கேட்டியாடா கொத்சு, ஹாப்பி தமிழ் நியூ இயர்ஆம்... இருடி கீதா வெக்கறேன்டி உனக்கு ஆப்பு" என கறுவி கொண்டிருந்தார் குப்பு

கீதா: "இப்போ நம்ம சீப் (cheap இல்லைங்க chief ) கெஸ்ட் வளரும் டிவி நடிகை ஜலஜா சிறப்புரை ஆற்றுவார்கள்"

ஜலஜா: "எல்லார்க்கும் வண்க்கம். என்க்கு டமில் கொஞ்ச கொஞ்ச வர்து...."

"எனக்கு இத கேட்டா வாந்தி வாந்தி வர்து..." என குப்புசாமி சைடு கமெண்ட் குடுத்து கொண்டு இருந்தார் கொத்சுவிடம்

ஜலஜா: "இன்க்கி டமில் நியூ இயர்னு சொல்லுது. அதுக்கு நான் உங்கள்ல்கி விஷ் பண்ணுது"

குப்ஸ்: "ஆண்டவா இந்த கொடுமைல இருந்து தமிழ் மக்களுக்கு விடிவே இல்லையா..."

ஜலஜா: "என்க்கு சூட்டிங் இர்கி. ஒரே ஹாட்ஆ இர்கி. நான் bye சொல்லுது..."

குப்ஸ்: "போய் தொல சனியனே...டேய் கொத்சு என்னடா இந்த ஜலஜா மூஞ்சிய இப்படி பாக்குற"

கொத்சு: "தாத்தா...இந்த ஜலஜாவ எங்கயோ பாத்த மாதிரி இருக்கு"

குப்ஸ்: "எதாச்சும் அழு மூஞ்சி சீரியல்ல பாத்து இருப்ப டிவில"

கொத்சு: "இல்ல தாத்தா. நேர்ல பாத்து இருக்கேன்"

குப்ஸ்: "டேய் மெதுவா பேசு... அவளோட ஆள் யாராச்சும் கேட்டா நீ சட்னி தான்"

கொத்சு: "ஐயோ இல்ல தாத்தா நிச்சியமா நேர்ல பாத்து இருக்கேன்"

குப்ஸ்: "இப்படி நிச்சியமா சொல்றயே... யாரு?" என சற்று நேரம் மண்டையை உடைக்க, சட்டென பல்பு எரிய "யுரேகா" என கத்தினார் சத்தமாக

எந்த அளவுக்கு சத்தமாக கத்தினார் என்றால் மேடையில் இருந்த கீதா பாட்டி திரும்பி முறைக்கும் அளவுக்கு

"மொரக்கறையா...மொறடி மொற. இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல இந்த ஊரே உன்ன பாத்து மொறைக்க போகுது. நான் சின்ன பிளான் போட்டு வெச்சு இருந்தேன் நீ சூப்பர் பிளான் குடுத்துட்டே... ஒண்ணுக்கு ரெண்டா தாக்கறேன். டேய் கொத்சு என் செல்லம்டா நீ"

"என்ன தாத்தா ஆச்சு உங்களுக்கு? அந்த ஜலஜா யாருன்னு கேட்டா என்ன என்னமோ சொல்றீங்க"

"இப்படி காதை குடு சொல்றேன்" குப்புசாமி சொன்னதும் கொத்சு மயங்கி விழுந்தான்

அதற்குள் மேடையில் கீதா பாட்டி பேச குப்புசாமி அந்த பக்கம் கவனம் செலுத்தினார்

கீதா: "இப்போ தமிழ் நியூ இயர் ஸ்பெஷல் cultural ப்ரோக்ராம் பாத்து என்ஜாய் பண்ணுங்க"

"அட்ரா அட்ரா நாக்க முக்க நாக்க முக்க...." என்ற பாடலுக்கு கிளப் செக்ரட்டரி கோமளாவின் பேத்தி ஐஸ்வர்யா குத்தாட்டம் போட்டார்

குப்ஸ்: "அட அட கருத்தாழம் மிக்க பாடல். பாவிங்களா... தமிழ் புத்தாண்டுக்கு நாக்க முக்கவா....இருடி கெழவி நாக்கும் மூக்கும் வெளிய தல்றாப்ள நான் போடறேன் குண்டு"

இப்படியாக சில பல அரிய தமிழ் பாடல்கள் ஒலித்த பின் கீதா நன்றி நவில வந்தார்

அதற்கே காத்து இருந்த குப்புசாமி விரைந்து மேடைக்கு சென்றார்

கீதா: "இப்போ...."

அதற்குள் கீதா பாட்டியை இடிப்பது போல் தள்ளிவிட்டு இடைமறித்த குப்புசாமி "உங்க ப்ரெசிடென்ட் கீதா தமிழ் புத்தாண்டை முன்னிட்டு தனது நன்றி நவிலலை ஆங்கிலம் கலக்காமல் ஐந்து நிமிடம் செந்தமிழில் பேசுவார்" என முதல் குண்டை போட்டார்

அவரை எரிப்பது போல் பார்த்த கீதா மைக் முன் திகைத்து நின்றார்

"அது... அது... வந்து எனக்கு தொண்டை ம்கும்கும்....தொண்டை கொஞ்சம் சரி இல்ல...அதனால எல்லாருக்கும் நன்றி.... இதோட என்னோட நன்றிய முடிச்சுகறேன்..." என எஸ் ஆக பார்க்க

"கொஞ்சம் இரு கீதா.... உன்னோட சீப் guest கிட்ட சில கேள்விகள் நான் கேக்கணும்...." என குப்புசாமி கூற ஜெர்க் ஆனார் கீதா பாட்டி

"அது.... ஜலஜா மேடம்க்கு ஷூட்டிங் இருக்கு....இல்லையா மேடம்...." என கீதா இழுக்க

"அது ஆமா ஆமா....போகணும் எனக்கு" என அழகு தமிழில் ஜலஜா உளற

"அட அட .... ஜலஜா மேடம் ஒரு மணி நேரத்துல என்ன அழகா தமிழ் கத்துகிட்டீங்க..... நீங்க எந்த டிவில நடிக்கரீங்கன்னு சொல்ல முடியுமா..."

ஜலஜா: "அது அது.... நான் வந்து..."

கீதா: "அது ஜலஜா மேடம் நெறைய டிவில நடிக்கரதால அவங்களுக்கு....."

குப்ஸ்: "இரு கீதா....மேடம் பேசட்டும்"

அதற்குள் ஜலஜா நழுவ முயல "சரசா நில்லு...." என குப்புசாமி குரல் கொடுக்க டான்ஸ் மாஸ்டர் பிரபு தேவா போல் தூக்கிய கால் அப்படியே இருக்க சிலையாய் நின்றார் நடிகை

கீதா: "Mr . குப்புசாமி நீங்க எங்க கிளப் function ல இப்படி கலாட்டா பண்றது சரி இல்ல... நீங்க கெளம்புங்க ஜலஜா மேடம்...." என்று சமாளித்தாள்

குப்புசாமி கீதாவிடம் ரகசியமாக "கீதே, அவசர உப்புமா மாதிரி ஆளு கிடைக்காததால நீ நம்ம வேலைக்காரி சரசாவ ஜலஜா ஆக்கின கதை இப்போ இங்க இருக்கறவங்களுக்கும் தெரிஞ்சா என்ன ஆகும் தெரியுமா?" என கிசு கிசுக்க

"வேண்டாம் Mr . இதோட பின் விளைவுகள் ரெம்ப மோசமா இருக்கும்" என்றார் கீதா யாருக்கும் கேட்காத குரலில்

குப்ஸ்: "அப்படின்னா இனிமே எனக்கு தினமும் 200 ரூபா பேட்டா தருவேன்னு சொல்லு நான் பேசாம போய்டறேன்"

கீதா: "தொலைக்கிறேன்...போய் தொலைங்க" என்றாள் பல்லை கடித்தபடி

குப்ஸ்: "மன்னிச்சுடுங்க நான் ஏதோ தப்பா புரிஞ்சுட்டேன்" என்று மைக்கில் எல்லோரிடமும் மன்னிப்பு கேட்டு விட்டு தான் நினைத்ததை சாதித்த பெருமிதத்துடன் அவ்விடத்தை விட்டு சென்றார் குப்பு

இப்படியாக கீதா குப்புசாமி தம்பதியின் தமிழ் புத்தாண்டு கலாட்டா நிறைவுக்கு வந்தது

நீங்களும் போய் சந்தோசமா கொண்டாடுங்க

ஹாப்பி டமில் நியூ இயர் சாரி சாரி மன்னிச்சுகோங்க "இனிய தமிழ் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்"

தமிழ் பேச்சு எங்கள் மூச்சென
தமிழில் உரையாடுவோம்
எப்போதும் செய்வோமென்பது
எல்லோர்க்கும் சாத்தியமில்லை
இன்று ஒரு நாளேனும்
இயன்றவரை செயலாக்குவோம்
புத்தாண்டை சிறப்பிப்போம்
புன்னகையுடன் கொண்டாடுவோம்!!!

Monday, April 12, 2010

பிரியமானவளே...பகுதி 4

பகுதி 1 பகுதி 2 பகுதி 3

காயத்ரிக்கு எப்படி வீடு வந்து சேர்ந்தோம் என்றே புரியவில்லை. தன்னிலை இழந்து இதயம் வெளியே விழுந்து விடுமோ என அஞ்சும் படி துடித்தது

இனி என்ன என கேள்விக்குறியாய் நின்றாள்??????????????

வீட்டிற்குள் வந்ததும் தன் அறைக்குள் சென்று கதவை அடைத்து கொண்டாள்

பழைய சினிமால எல்லாம் வர்ற மாதிரி அவளுக்கும் அவ மனசாட்சிக்கும் (White Dress Costume ல) ஒரு பெரிய வாக்குவாதமே நடந்தது

காயத்ரி: "ஏன் இப்படி இருக்கு. ச்சே இது தப்பில்லையா"

மனசாட்சி: "என்ன தப்பு?"

காயத்ரி: "சின்னதுல இருந்து ஒண்ணா இருக்கற நண்பன இப்படி வேற மாதிரி நெனக்கறது தப்பில்லையா"

மனசாட்சி: "நண்பன் நல்ல கணவனா இருக்க கூடாதா என்ன?"

காயத்ரி: "ஆனா அவன் மனசுல அப்படி இல்லேன்னா"

மனசாட்சி: "இல்லாமயா ஒரு ஒரு பிறந்த நாளுக்கும் பாத்து பாத்து செய்யறான். உனக்கு ஒண்ணுனா மொதல் ஆளா நிக்கறான்"

காயத்ரி: "அது சும்மா ஒரு அன்புல இருக்கலாம் இல்ல"

மனசாட்சி: "வெறும் அன்புன்னா நோக்கு செகப்பு கலர் நன்னா இருக்குனு கூடவா சொல்லுவான்"

காயத்ரி: "அது சும்மா எல்லாரும் சொல்றது தான"

மனசாட்சி: "உன்ன மாதிரி பிடாரியவே சமாளிக்கலயானு அன்னிக்கி மறைமுகமா சொன்னது கூடவா நோக்கு ஏறல"

காயத்ரி: "எப்பவும் பேசற கேலி தான"

மனசாட்சி: "நீ நிச்சியம் அசடு தான் போ"

காயத்ரி: "ஆனா அவன் ஷிவானிய நெனச்சுண்டு இருந்தானே"

மனசாட்சி: "அதே ஷிவானி ரெண்டு மாசம் முந்தி அவ மாமாவ கட்டிக்க போறான்னு தெரிஞ்சப்ப ரெண்டு நாள் தான் சோகம். அப்புறம் பழைய படி சிரிக்கலையா கார்த்தி"

காயத்ரி: "அது...."

மனசாட்சி: "அதுவே நீ போன லீவுக்கு உங்க அக்கா ஆத்துல போய் சேந்தாப்புல பத்து நாள் இருக்கவும் உன்னைய தேடிண்டு உங்க அக்கா ஆத்துக்கு வந்தானே. ஞாபகமில்லையா"

காயத்ரி: "அவன் எப்பவும் எங்க அக்கா ஆத்துக்கு போறது தானே"

மனசாட்சி: "எப்பவும்னா நீ அங்க போய் இருகறச்ச தான ஒரு ஒரு வாட்டியும் அவன் அங்க வந்தான்"

காயத்ரி: "அதுவும் உண்மை தான்...ஆனா..." என அவள் இழுக்க

மனசாட்சி: "இப்படி நீ இழுந்துண்டே இரு. இன்னொரு ஷிவானியோ இல்ல பவானியோ கொத்திக்க போறா"

காயத்ரி: "ஐயோ..,...இல்ல...." என நிகழ் உலகிற்கு வந்தாள். மனசாட்சி ஓடி ஒளிந்து கொண்டது

மிகவும் குழம்பித்தான் போனாள். எத்தனை நேரம் அப்படியே இருந்தாளோ திடீரென

"அதான் அழுது அழுது சாதிச்சுண்டாச்சே. போதும் உன் நாடகம். மணி ஆறாச்சு வெளிய வா" என்ற தன் அம்மா கோகிலாவின் பேச்சு எரிச்சலை கிளப்ப

"எதுக்குமா இப்ப கத்திண்டுருக்க" என்றபடி கதவை திறந்தாள்

"ஆமாடி நான் வீதில போற கழுத பாரு. கத்திண்டுருக்கேன்"

"உன்னிட்ட பேச நேக்கு தெம்பில்ல" என்று சலிப்புடன் கூறி விட்டு அங்கிருந்து சென்றால் போதுமென அவசரமாய் முகம் கழுவி கோவிலுக்கு கிளம்பினாள்

காயத்ரியின் நல்ல நேரமோ அல்லது கெட்ட நேரமோ சரியாய் கார்த்தியும் வீட்டை விட்டு வெளியே வந்தான்

"ஹாய் காயத்ரி நானே உன்னைய பாக்கலாம்னு தான் வந்துண்டுருந்தேன். வா நடந்துண்டே பேசலாம்"

அவனை எதிர்பாராததால் என்ன பேசுவதென்றே தோணாமல் அமைதியாய் நடந்தாள்

"என்ன காயத்ரி? ஏன் எதுவும் பேசாம இருக்க?"

"ஒண்ணும் இல்ல" என்றாள் அவளுக்கே கேட்காத நடுங்கிய குரலில்

"இத்தன வருசமா பாக்கற கார்த்தி தானே. இன்று ஏன் இப்படி என் குரல் நடுங்குகிறது. அவனை பார்க்கவும் கூசுகிறதே. அவன் எப்போதும் போல் தான் இருக்கிறான். ச்சே சும்மா இருந்த சங்கை இந்த கௌரி ஊதி கெடுத்துடாளே" என மனதிற்குள் புலம்பினாள்

"என்ன ஆச்சு காயத்ரி? ஆத்துல ரெம்ப திட்டிட்டாளா"

"இவனுக்கு எப்படி? என்ன தெரியும்?" என குழப்பத்துடன் "நோக்கு எப்படி....?"

"அம்மா சொன்னா. மாமி வந்து ஒரே பொலம்பல்னு"

"....."

"ஏன் காயத்ரி? நல்ல வரன் தானே. ஏன் வேண்டாம்னே"

"கடவுளே இவனுமா..." என அழும் நிலைக்கு தயாரானாள்

"சொல்லுமா. ஏன் மாப்பிளைய பிடிக்கலையா?"

"இல்ல...நேக்கு மேல படிக்கணும்"

"அதுக்கு என்ன. கல்யாணம் பண்ணிண்டு படி. யாரு வேண்டாம்னா"

"ப்ளீஸ் கார்த்தி...நீயும் சேந்து என்ன கொல்லாத" என்றாள் அழுகையுடன்

"ஏய் என்ன காயத்ரி இது, இதுக்கு போய் அழற? சும்மா நான் கேக்க கூடாதா?"

"நீதாண்டா கேக்க கூடாது பாவி" என்றாள் மனதினுள்

"சாரி காயத்ரி. ஒகே நான் எதுவும் கேக்கல ஓகே வா" என்றான் சமாதானமாக

"ம்..." என்றாள்.

அதற்கு மேல் இருவரும் எதுவும் பேசவில்லை

காயத்ரிக்கு தான் தூக்கம் காணாமல் போனது அன்று முதல்

"அவன் மனசுல நான் இருந்தா "கல்யாணம் பண்ணிண்டு படி. யாரு வேண்டாம்னா" னு எப்படி சொல்லுவான். ஒருவேள ஆழம் பாக்கறானோ" என்று தனக்குள் பலவாறு குழம்பினாள் காயத்ரி

அடுத்த ஒரு வாரம் கார்த்தி கண்ணில் படுவதையே வேண்டுமென்றே தவிர்த்தாள் காயத்ரி

பரீட்சை எல்லாம் முடிந்து வீட்டில் இருந்ததால் நேரத்தை கொல்வது சிரமமாய் இருந்தது

அன்று தோழிகள் வந்து வற்புறுத்தி அழைக்க சினிமாவுக்கு கிளம்பினாள்

டிக்கெட் பெற்று கொண்டு தோழிகளுடன் அரட்டை அடித்து கொண்டு இருக்க, திடீரென யாரோ தோள் தொட திரும்பியவள் "ஹேய் காயத்ரி...நீ எங்க இங்க?" கண்களும் சிரிக்க நின்றவனை கண்டதும் தன்னிலை இழந்தாள்

ஒரு வாரமாய் காணாமல் கண்டதாலோ என்னவோ அப்படியே அவன் தோளில் சாய்ந்து கொள்ள தோன்றியது. செய்வதறியாமல் நின்றாள்

"ஏய்...என்னாச்சு.காயத்ரி..நான் கூப்டுண்டே இருக்கேன்...நீ பேசாம இருக்க?. இவங்கெல்லாம் யாரு உன் friends ஆ"

"ம்...ஆ...ஆமா..."

"எனக்கு introduce பண்ண மாட்டியா..." என்று அவள் மட்டும் காணும் விதமாய் கண் சிமிட்டி கேட்க மொத்தமாய் கரைந்தே போனாள் அந்த பார்வையில்

முன் போல் என்றால் "போதும் வழியாத" என்று அவனை வம்பிழுத்து கொண்டிருப்பாள்

இப்போது எதுவும் தோன்றாமல் "ம்...இவ சித்ரா, இவ ப்ரியா...இது சத்யா.."

"ஏய்...இவர் யாருன்னு எங்களுக்கு சொல்லுடி" என்று தோழிகள் கலாய்க்க கார்த்தியே தன்னை சுய அறிமுகம் செய்து கொண்டான்

"என் பேரு கார்த்திகேயன். காயத்ரிக்கு பக்கத்துக்கு வீடு. காயத்ரியோட பெஸ்ட் பெஸ்ட் friend சின்னதுல இருந்தே" என்று கூறியவன் இவளுடன் திரும்பி "கரெக்ட் தானே காயத்ரி நான் சொன்னது" என்று வேண்டுமென்றே கேட்க பேச முடியாமல் திணறினாள்

"என்ன ஆச்சு நோக்கு இன்னிக்கி...மௌன விரதமா.." என வம்பிழுத்து விட்டு சற்று தொலைவில் இருந்த தன் நண்பர்களை கை காட்டி அழைத்தான்

"டேய் நான் சொல்லுவேன் இல்லையா... என்னோட பெஸ்ட் friend காயத்ரினு, எங்க பக்கத்துல வீட்டுல. அது இவங்க தான். காயத்ரி இவங்க எல்லாம் என்னோட friends இவன் அசோக் இவன் குரு இவன் தான் எங்க gang leader ஜெய்" கார்த்தி கூறியது எதுவும் மனதில் பதியாமல் வெறுமனே தலை அசைத்தாள் காயத்ரி

"டிக்கெட் வாங்கியாச்சா காயத்ரி" என கார்த்தி கேட்க அருகில் இருந்த தோழி "வாங்கியாச்சு" என்றாள்

"குடுங்க எந்த சீட்னு பாக்கலாம்" என்று வாங்கியவன் "எங்களுக்கு நாலு row முன்னாடியா. ஆஹா Front ல பசங்க rouse ஓவர்ஆ இருக்கும். இந்தா காயத்ரி எங்க டிக்கெட்ஸ் நீங்க நாலு பேரும் use பண்ணிகோங்க" என மாற்றி கொடுத்தான்

காயத்ரி எதுவும் பேசாமல் பெற்று கொண்டாள்

அதற்குள் கேட் திறக்கப்பட எல்லோரும் உள்ளே சென்றனர்

காயத்ரி மற்றும் தோழிகளை அமர வைத்து விட்டு கார்த்தி தன் நண்பர்களுடன் சென்று அமர்ந்தான்

கார்த்தி சற்று தூரம் சென்றதும் தோழிகளின் கேலி ஆரம்பித்தது

பிரியா: "பாத்தியாடி இந்த காயத்ரிய. வீட்டோட மாப்பிள்ளை ரெடிஆ இருக்கார். ஒரு வார்த்தை சொன்னாளா. ஆளும் சும்மா handsome தான்"

காயத்ரி: "சும்மா இரு ப்ரியா. அதெல்லாம் இல்ல"

பிரியா: "ஆமா ஆமா ஒண்ணும் இல்லாம தான் உன்ன மத்த பசங்க rouse பண்ண கூடாதுன்னு டிக்கெட்ஸ் மாத்தி குடுத்தாரா"

சத்யா: "அது மட்டுமா. நான் காயத்ரியோட friend அப்படின்னு சொல்லிட்டு கரெக்ட் தானே காயத்ரினு கிண்டலா கேட்டாரே. அதுலயே தெரியல. தனி ரீல் ஓடுதுன்னு"

காயத்ரி: "கொஞ்சம் சும்மா இருங்கடி" என்று பொய்யாய் சலித்தாள் காயத்ரி

சும்மா இருந்த சங்கை ஊதி கெடுத்தாள் கௌரி என்றால் இந்த தோழிகள் பட்டாளம் மாட்டை கொம்பு சீவிய கதை ஆனது

அங்கிருந்து நாலு சீட் முன் தள்ளி அமர்ந்து இருந்த கார்த்தியை அந்த அரை இருட்டில் பார்த்து கொண்டே நேரத்தை கழித்தாள் காயத்ரி

யாரோ தன்னை காண்பது போன்ற உணர்வு தோன்ற கார்த்தி திரும்பி பார்க்க காயத்ரியின் முகம் அந்த இருட்டிலும் ஜொலித்தது மகிழ்ச்சியில்

அவளின் முக மாற்றத்தை கண்ட கார்த்தி அவள் தன்னை எதற்கோ அழைக்கிறாள் என எண்ணி எழுந்து வந்தான். காயத்ரிக்கு உடல் நடுங்க தொடங்கியது

"என்ன காயத்ரி எதாச்சும் வேணுமா" என கார்த்தி கேட்க "ஒண்ணும் இல்ல" என்றாள்

"வேணும்னா நீங்க உங்க காயத்ரி கூடயே உக்காந்துகோங்க. நாங்க யாராச்சும் ஒருத்தர் முன்னாடி போறோம்" என தோழி ப்ரியா கேலியாய் கூற

"இல்ல என்னமோ கூப்ட மாதிரி இருந்தது. அதான் வந்தேன். சாரி disturb பண்ணினதுக்கு. நீங்க படம் பாருங்க" என கார்த்தி செல்ல, அவன் சற்று தூரம் சென்றதும் "எங்க படம் பாக்கறது. உங்க படம் தான் பெரிய படமா இருக்கே. ஏண்டி காயத்ரி இதுக்கும் ஒண்ணும் இல்லனு சொல்ல போறியா" என ப்ரியா கேலி செய்தாள்

காயத்ரி எதுவும் பேசவில்லை. ஆனால் மிதந்து கொண்டு இருந்தாள். "தான் நினைத்ததும் அக்கறையாய் அருகில் வந்தானே, இது எப்படி சாத்தியம்" என அதுவே மனதில் நின்றது

போதாதற்கு இடைவேளையில் ஐஸ்கிரீம் snacks supply வேறு தோழிகளின் வாய்க்கு அவலானது. காயத்ரியின் காதல் கொண்ட மனதிற்கும் தூபம் போட்டது

எல்லாவற்றிக்கும் மேலாய் "படம் முடிஞ்சு வெயிட் பண்ணு. நான் நேரா ஆத்துக்கு தான் போறேன்னு" கார்த்தி சொல்லி சென்றதும் காயத்ரி தன்னிலை மறந்தாள்

"ஆஹா இங்க பாடற கச்சேரி போதாதுன்னு இனி தனி ஆவர்த்தனம் வேறயா" என தன் பங்குக்கு ப்ரியா ஏற்றி விட "சும்மா இருங்கடி" என தோழிகளை பொய்யாய் அடக்கியவள் தன் மனதை அடக்க முடியாமல் திணறினாள், இதனால் நடக்க போகும் விபரீதத்தை உணராமல்...

கண்ணாளனே...
உன் ஒவ்வொரு அசைவும்
ஓராயிரம் சேதி சொல்கிறதே
உன் ஒவ்வொரு சொல்லும்
ஒன்றே பணியாய் கொல்கிறதே
பார்க்கும் இடமெல்லாம்
பாவிமனம் உனை தேடுகிறதே
பனியாய் நீ உருக
பாவை நான் கரைகிறேனே

தொடரும்...

Friday, April 09, 2010

முட்டை ஆம்லேட் தத்துவம்...

என்னோட ஆபிஸ் பயணம் பத்தி உங்க கிட்ட சொன்னதில்லனு நெனைக்கிறேன். எங்க அரண்மனை (சரி சரி ஒரு ஓட்ட வீடு தான்) இருக்கற எடத்துல இருந்து ஆபீஸ்க்கு distance னு பாத்தா ஒரு 35 km தான்

அந்த 35 km சாதாரணமா கார்ல போனா ஒரு 45 நிமிசத்துல போய்டணும். ஆன இந்த ______ பிடிச்ச ஊரு டிராபிக்ல 4 மணி நேரம் ஆகும். அது பரவா இல்லைனாலும் பார்கிங்க்கு தினம் 15 டாலர். அதுவும் போகட்டும்னு பாத்தாலும் பார்கிங் கெடைக்கணுமே. இந்த வம்பே வேண்டாம்னு தான் நான் subway train எடுத்துக்கறது (தலை சுத்துதா...இன்னும் ஆரம்பிக்கவே இல்ல)

ரங்கமணி வந்து ஸ்டேஷன்ல விட்டுட்டு போவாரு. அங்க இருந்து ரெண்டு ட்ரெயின் மாத்தி ஆணி எடுக்க வரணும்

இருங்க யாரோ என்னமோ சொல்றாங்க "இப்படி கஷ்டப்பட்டு ஆபீஸ் போய் ப்ளாக் எழுதறதுக்கு வீட்டுலையே எழுதலாமே"ன்னு யாரோ கேக்கற மாதிரி இருக்கு (நாம தனியா பேசுவோம்)

மொக்கை போதும் மேட்டர் என்னனு கேக்கறீங்களா? அதை தான் நானும் யோசிச்சுட்டு இருக்கேன்? இருங்க இருங்க போகாதீங்க. சாரி சாரி hand slip எழுதிட்டு இருக்கேன்னு சொல்ல வந்தேன்

விடிய காலை ஏழரை மணிக்கி (ஓகே ஓகே நோ டென்ஷன்) வீட்டுல இருந்து கெளம்பி ட்ரெயின் ஏறி ஜன்னல் ஓர சீட் புடிச்சு.....underground ல போற ட்ரைன்ல எதுக்கும்மா ஜன்னல் சீட் அப்படின்னு கேக்கறீங்களா? அந்த சீட்ல தான் சாஞ்சு தூங்கறதுக்கு வசதியா sidepanel இருக்கும் (இதுவும் ஒரு பொழப்பானு....யாருப்பா அது இப்படி எல்லாம் பேசறது... தப்பு தப்பு)

எங்க விட்டேன்? ஆங்....ஜன்னலோர சீட்ல விட்டேன்.... ஜன்னலோர சீட் பிடிச்சு ஆனந்தமா லயிச்சி தூங்க ஆரம்பிச்சுடுவேன். சிலசமயம் எதாச்சும் ஒரு ஆத்மா/ஆத்மாக்கள் பக்கத்துல வந்து உக்காந்து ஏ. ஆர். ரஹ்மான் ரேஞ்சுக்கு காதுல ஒரு வயரே மாட்டிட்டு அவங்களுக்கு மட்டும் இல்லாம ஊருக்கே ஒலிபரப்பு செஞ்சா அன்னிக்கி தூக்கம் போயே போச்சு...

சரி எதாச்சும் கேக்கறாப்லயாச்சும் இருக்குமான்னு காது குடுத்தா (காதை கழட்டி எல்லாம் குடுக்கறது இல்ல...சும்மா செவி சாய்த்தல்...ஒகே...ஒகே) ஒரு எழவும் புரியாது....மொக்க இரைச்சல் தான் கேக்கும்.... அப்புறம் என்ன விதிய நொந்துட்டு தூங்க முடியாம போனதுக்காக "தூங்கநாங்சாமி" கிட்ட (மெய்யாலுமே இருக்குங்க....நம்புங்க) மன்னிப்பு கேட்டுட்டு ஜெர்னிய அதாவது பயணத்தை continue பண்ணுவேன்

ஐயோ தலைப்புக்கும் உன் மொக்க சுய சரிதைக்கும் என்ன சம்மந்தம்னு அவசரப்படாதீங்க.... அங்க தான் வர்றேன் (வந்து தொல...)

இன்னிக்கி காலைலயும் அதே மாதிரி அதிகாலை ஏழரை மணிக்கி .....(ஐயோ ஐயோ காதுல ரத்தம்னு யாரோ கத்தறாங்க...சரி சரி I will cut short)

மொதல் ட்ரெயின்ல ஆத்ம திருப்தியா தூங்கி எந்திரிச்சு ரெண்டாவது ட்ரெயின் ஏற்ரதுக்காக Escalator ல போயிட்டு இருந்தப்ப அங்க இருந்த சைடு போர்டுல இருந்த இந்த அரிய தத்துவம் கண்ணுல பட்டுச்சு

"You can't make an omlet without breaking a few eggs"

அட அட அட என்னா தத்துவம். இப்படி ஒரு நல்ல விசியத்த தெரிஞ்சுட்டு நாலு பேருக்கு சொல்லலைனா இந்த உலகம் என்னை மன்னிக்குமா (சொன்னதுக்காக தான் இப்ப சபிக்க போகுதுன்னு mind voice கேக்குது... இதோட தொல்ல ஓவர்ஆ போய்டுச்சு)

இந்த பதிவு இதோட முடிஞ்சதுன்னு நீங்க நெனச்சா...நீங்க என்ன புரிஞ்சுகிட்டது அத்தனை தான்னு அர்த்தம் (ஐயோ இன்னுமா? நாடு தாங்காதுடா சாமி - mindvoice )

இன்னும் என்ன சொல்ல போற.... சீக்கரம் கொதறி முடின்னு இப்படி எல்லாம் நீங்க கோவ படக்கூடாது.... கோவபட்டா ஹார்ட்க்கு நல்லதில்ல....உங்க நல்லதுக்கு தான் சொல்றேன்

என்ன சொல்ல வந்தேன்னா...ரெண்டாவது ட்ரெயின் ஏறினப்புரம் (அந்த ட்ரெயின்க்கு ஏன் யாரும் குண்டு வெக்கல ஐயோ - mindvoice ) எனக்குள்ள இந்த தத்துவமே ஓடிட்டு இருந்துச்சு (நீயும் கூடயே ஓடி இருக்க வேண்டியது தான - mindvoice )

இதே dailogue ஐ நம்ம சினிமா ஹீரோஸ் பேசினா எப்படி இருக்கும்னு ஒரு கற்பனை தோணுச்சு. அதை சொல்லி உங்கள எல்லாம் சந்தோசபடுத்தலாம்னு நல்ல எண்ணத்தோட வந்தா இந்த mindvoice தொல்ல ஓவரா போச்சு (எல்லாம் நேரம்டா சாமி. என்னோட டயலாக் எல்லாம் இது சொல்லுது - mindvoice )

ஒகே ஒகே மேட்டர்க்கு போலாம் (நாங்களும் போறோம் - mindvoice )

இந்த டயலாக்ஐ நம்ம நடிகர் திலகம் சிவாஜி பேசினா "அம்மாடி....கண்ணு...ஒரு ஆம்லேட் போடணும்னா...ஆ....சில முட்டைகள ஓடைச்சுதாம்மா ஆகணும்.... ஒடைச்சுத்தான் ஆகணும்....My lord please help me"

சிவாஜி சார் சொன்னத கேட்டதும் நம்ம கன்னடத்து பைங்கிளி சரோஜா தேவி சொல்றத கேளுங்க "முடியாது கோபால் முடியாது... என்னால முடியவே முடியாது....முட்டைய ஒடைக்காம எப்படி கோபால் ஆம்லேட் போடுவேன்... முடியாது கோபால் முடியாது..."

இதையே நம்ம சூப்பர் ஸ்டார் ரஜினி ஸ்டைல்ல சொன்னா "கண்ணா...ஆம்லேட் இல்ல ஆம்லேட்... அத...அத போடணும்னா...சில பல முட்டைகள கதம் கதம் பண்ணனும்... அந்த ஆண்டவன் சொல்றான் இந்த ரஜினி செய்யறான்...கூடி கழிச்சு பாரு கணக்கு சரியா வரும்... ஹா ஹா ஹா... வர்ட்டா"

இத நம்ம உலக நாயகன் கமல் perform பண்ணினா "சரியாக சொல்வதென்றால் இந்த தத்துவத்தின் பின்னணி பதினைந்தாம் நூற்றாண்டிலேயே தொடங்குகிறது. ஷேக்ஸ்பியர் அவர்கள் Hamlet என்ற தொகுப்பை வெளியிட்ட போதே.... என்ன சொல்ல வருகிறேன் என்றால் ஒரு ஆம்லேட் போட முட்டைகளை உடைக்காமல் முடியாது என்பதை ஆணித்தரமாக சொல்லி கொள்கிறேன்"

இத நம்ம இளைய தளபதி விஜய் அவர்கள் சொன்னா "ண்ணா...என்னங்ணா... ஒரு ஆம்லேட் மேட்டர்... சப்ப மேட்டரு... இதுக்கு போய் நான் என்னங்ணா சொல்றதுங்ணா... ஒரு ஆம்லேட் போடணும்னா முட்டைகள சும்மா சும்மா ஒடச்சு தட்டனும்ங்ணா... வர்றனுங்ணா"

நம்ம தல அஜித் சொல்றாரு "லே...யாருலே அது... சும்மா பேசிகிட்டு... ஆம்லேட் போடறதுன்ன முட்டைய போட்டு தள்ள வேண்டியதுதானல....அது..."

நம்ம கொங்கு சிங்கம்...அஞ்சா நெஞ்சர்... நக்கல் நாயகன்... ஆனாலும் பெரியார் சொல்றாரு "அம்மணி... இதெல்லாம் தகுடு தகுடு ஜிகினா மேட்டர் கண்ணு... ஆம்லேட் என்ன கண்ணு பெரிய ஆம்லேட்... அல்வாவே போட்டவனாமா நானு. நம்ம ஊரு பக்கம் அங்கண்ணன் கடைல போடுவாங்க பாருங்க ஆம்லேட்... அது...ஆம்லேட்... சரி நான் என்ன சொல்றேன்னா... அந்த ஆம்லேட் கெறகத்த போடணும்னா கழுத நாலு முட்டைகள ஒடச்சு தானுங்க ஆகோணும்....என்னங் நான் சொல்றது"
யாருன்னு சொல்ல வேண்டியதில்லன்னு நெனைக்கிறேன், நம்ம சத்தியராஜ் சார் தானுங்க

நம்ம நாட்டாமை சரத்குமார் வர்றாரு "எலேய்... என்றா அது ஆம்லேட் கீம்லேட்.... அதெல்லாம் ஒண்ணும் கூடாது... நாலு முட்டைய ஒடச்சு தான் ஆம்லேட் போடோனுன்னா... அந்த முட்டயுசரி அம்லேட்டும்சரி எல்லாரையும் ஊர உட்டே தள்ளி வெக்கறேன். ஆரும் அவிகளோட அன்னந்தண்ணி பொழங்ககூடாது. ஆமா சொல்லிபுட்டேன்... இது இந்த நாட்டமையோட தீர்ப்பு"

நம்ம கார்த்தி (என்னோட பிரியமானவளே தொடர்கதைல வர்ற கார்த்தி இல்லைங்க...இப்படி வெள்ளந்தியா இருக்கீகளே). இவரு நம்ம....நம்...ம... மௌனராகம் கார்த்திக் சொல்றாரு "என்ன...என்..ன...முட்டை...வாட் முட்டை? வாத்து முட்டையா? நோ நோ...நான் வந்து I mean ... ஆம்லேட் வந்து நான் நல்லா சாப்பிடுவேன்.... வாட் தத்துவமா? அப்டீனா? ஒ... யு mean philosophy ... I... I... know philosophy....எனக்கு... ரெம்ப.... பிடிக்கும்....அதாவது ஒரு ஆம்லேட் போடறதுக்கு egg இருக்கில்ல.... egg .... நம்ம அண்ணாச்சி கடைல எல்லாம் இருக்குமே... அத... அத... you... you... have to break...break... you know..."

"I know....I know...." என்றபடியே வந்தார் நம்ம ரகுவரன் "I know....I know... என்ன தெரியுமா? எல்லாம் தெரியும்... எனக்கு...எனக்கு எல்லாம் தெரியும்.... இந்த ஆம்லேட் இருக்கே அது அது I know... இந்த egg இருக்கே அது....அது... I know... you know ... இந்த egg ஒடைக்காம ஆம்லேட் போட எந்த கொம்பனாலையும் முடியாது....I know....I know... "

ரகுவரன் சூரவளில அங்க வந்த வைகை புயல் என்ன சொல்றாருன்னு பாப்போம் "ஹா ஹா ஹா....ஹா ஹா ஹா ஹா....நோ நோ நோ பேச்சு பேச்சா தான் இருக்கணும்....இருங்க சொல்ல வந்தது சொல்லிட்டு பெறகு உங்க அடிய எல்லாம் வாங்கிகறேன்....முட்ட இருக்கே முட்ட.... நல்லா வெள்ள வெளேர்னு என் பல்லு நெறத்துல... அதுல ரெண்டு நாலு எடுத்து நங்கு நங்குனு ஒடைக்காம ஆம்லேட் போட முடியுமா சொல்லுங்க மக்கா... இப்படி தான் நானு துபாய்ல இருந்தப்ப...." (எங்க இருந்த நீ.... என்றபடி பார்த்திபன் வர ஓட்டம் எடுத்தார் வடிவேலு)

வந்த பார்த்திபன் சும்மா போவாரா... அவரு பங்குக்கு சொல்றாரு "என்னது... ஆம்லேட்ஆ? எதுக்கு ஆம்லேட்டு டூலேட்னு பேசிகிட்டு இருக்கீங்க? என்னது தத்துவம் சொல்லணுமா? எதுக்கு? இல்ல எதுக்கு சொல்லணும்? எல்லாரும் சொன்னதுனால சொல்லணுமா? எல்லாரும் சொன்னா நான் எதுக்கு சொல்லணும்? என்னது சொல்ல வேண்டாமா? இல்ல நான் சொல்லுவேன்...என்னது குண்டக்க மண்டக்க பேசறனா.... அப்படினா? சரி சொல்றேன் கேளுங்க. ஆம்லேட் போடணும்னா முட்டைய ஓடைகனுங்க....நான் அப்படி தான் சொல்லுவேன்"

இதுக்கு மேல தாங்காதுடா சாமின்னு எல்லாரும் ஓடிட்டாங்க. நாமளும் போவோம்

இப்படியே எழுதிகிட்டே இருந்த இன்னிக்கி முடியாது. ரங்கமணி waiting in station... me going....sleeping in train...byeing byeing....

சனி ஞாயிறு ரெண்டு நாளும் நல்லா படிச்சு சிரிங்க. திங்ககிழமை அடுத்த மொக்கையோட வாரேன். Have a good weekend all...

Wednesday, April 07, 2010

எனக்கு பிடித்த பத்து பெண்கள்

இந்த தொடர் பதிவுக்கு என்னை அழைத்த நம்ம ப்ரியாவுக்கு மிகவும் நன்றி

பிடித்த பத்து பெண்கள்ல உறவுகாரங்க இருக்க இருக்க கூடாதுன்னு சொல்லிட்டாங்க . ஆனா இதுவும் நல்ல விசயம் தான். உறவுன்னு இல்லாம நமக்கு பிடிச்சவங்க யாருன்னு ஒரு சுய பரிசோதனை செய்துக்க ஒரு நல்ல வாய்ப்பு

1 . ஸ்ரீதேவி - எனது ஆசிரியை:

பத்தாவது வரைக்கும் நாம class ல பெரிய தெரிஞ்ச முகம் எல்லாம் இல்ல. எங்க வகுப்புல மொத்தம் 89 பேரு. யோசிச்சு பாருங்க. ஆசிரியருக்கு எங்க பேரு ஞாபகம் இருந்தாலே பெரிய விசயம். படிப்புலையும் புலி எல்லாம் இல்ல. ஒரு 25 ரேங்க்குள்ள வருவேன்

ஆனா +1 வந்தப்ப அந்த வருஷம் தான் எங்க ஸ்கூல்ல புதுசா +1 ஆரம்பிச்சு இருந்தாங்க. எனக்கு சயின்ஸ் எப்பவுமே பாவக்கா சாப்பிடற மாதிரி தான். சயின்ஸ்ல இருந்து தப்பிக்கணும்னே commerce குரூப் எடுத்தேன். வாழ்க்கைல நான் செஞ்ச உருப்படியான ஒரு decision அது தான். +1 க்ளாஸ்ல எங்க commerce குரூப்ல மொத்தமா நாங்க ஆறு பேரு தான். செம ஜாலி நாட்கள் அவை. காலேஜ் கூட அத்தனை என்ஜாய் பண்ணினதா எனக்கு தோணல

என்னோட ஸ்ரீதேவி மிஸ் அவங்களும் அப்போ தான் M . Com முடிச்சு வந்தாங்க. டீச்சர் ஸ்டுடென்ட் மாதிரி இல்லாம நல்ல friends மாதிரி தான் இருப்போம். ஆனா படிப்பு விசியத்துல ரெம்ப கண்டிப்பா இருப்பாங்க. பள்ளில முகம் தெரியாம இருந்த எனக்கு ஒரு முகவரி குடுத்தவங்க அவங்க. +2 ல நான் ஸ்கூல் 2nd மார்க் எடுத்தேன்னா அதுக்கு முழு காரணம் அவங்க தான். இன்னைக்கும் அவங்க சொல்லி குடுத்த அந்த strong basic accounting தான் வாழ்க்கைல மேல வர உதவி இருக்கு. படிப்பு மட்டும் இல்ல தன்னம்பிக்கையும் கத்து குடுத்தது ஸ்ரீதேவி மிஸ் தான்

அவங்க இப்ப எங்க எப்படி இருக்காங்கன்னு தெரியல. நான் ரெம்ப admire பண்ணினா பெண் இவங்க. பிடித்த பத்து பெண்கள்னதும் முதல்ல ஞாபகம் வந்தது என்னோட ஸ்ரீதேவி மிஸ் தான்

2 . ஸ்ரீதேவி - சினிமா நடிகை:

இன்னிக்கி எத்தனை நடிகைகள் வந்தாலும் என்னோட எவர் கிரீன் favourite மூன்றாம் பிறை ஸ்ரீதேவி தான். அந்த படம் வந்தப்ப நான் ஸ்கூல் கூட போக ஆரம்பிக்கல, ஆனா அந்த படத்த ரெம்ப ரசிச்சு பாத்தேன்னு எங்க அம்மா சொல்லுவாங்க

அந்த charm இப்ப யாரு கிட்டயும் இல்ல. அவங்க ஒரு ரோல் பண்ணினா அதுவாவே வாழுற involvement தான் அவங்க அழகு. அசின் கொஞ்சம் ஸ்ரீதேவி பக்கத்துல வந்தாலும் அந்த உயரம் தொட முடியலங்கறது தான் உண்மை

இந்த துறைல நான் மிகவும் ரசிக்கற பெண் இவங்க தான்

3 . சித்ரா - என்னோட தோழி:

எதிர்பார்ப்பு இல்லாத தோழமை ரெம்ப அரிது. அந்த வகைல நான் குடுத்து வெச்சவ. நெறைய நல்ல தோழிகள் எனக்கு கெடைச்சுருக்காங்க. அவங்கள்ள நெறைய பேரு என்னோட உறவினர்கள் கூட. அதனால அவங்கள இங்க சேத்துக்க முடியாது. பாத்த மொதல் நாளே இப்படி நட்பு பாராட்ட முடியுமான்னு வியக்க வெச்சவ என்னோட தோழி சித்ரா. அவள பத்தி சொல்லியே ஆகணும்

University Entrance எக்ஸாம்ல எனக்கு அடுத்த சீட்ல தான் அவள first பாத்தேன். பாத்ததும் ஒரு நட்பான சிரிச்ச முகம் அபூர்வமா தோணுச்சு. எக்ஸாம் முடிச்சு வந்து என்னமோ ரெம்ப நாள் பழகின மாதிரி ஒரு பேச்சு. நான் அப்போ எல்லாம் ரெம்ப அமைதி (நம்புங்க...அதாவது வெளியில எலி மாதிரினு வெச்சுக்குங்களேன்)

அந்த university ல மொத்தம் 30 சீட் தான் அதுக்கு முந்நூறு பேரு entrance எழுதினோம். அப்புறம் அதுல 100 பேரை அடுத்த step குரூப் discussion க்கு கூப்டாங்க. போனா அதே சித்ரா அதுவும் ஒரே குரூப்ல நாங்க ரெண்டு பேரும். இது தான் விதிங்கறதா

அப்ப ஒரு குண்ட தூக்கி போட்டாங்க சீட் எல்லாம் quota system தான்னு. அப்படி பாத்த என்னோட community க்கு ஒதுக்கப்பட்டது ரெண்டே சீட் தான். அவ்ளவு தான்னு நெனச்சேன். எப்படியாச்சும் மெரிட்லையே சீட் கெடைக்கணும்னு ஒரே வேண்டுதல் தான். அப்ப என் பக்கத்துல நின்னுட்டு இருந்த சித்ரா "அந்த ரெண்டு சீட் நம்ம ரெண்டு பேருக்கே கெடைச்சா நல்லா இருக்குமல்ல. கிடைக்கும் பாரு" அப்படினா

நெஜமா சொல்றேங்க. நான் என்னை பத்தி மட்டும் யோசிச்சுட்டு இருந்தப்ப அந்த நேரத்துல கூட அடுத்தவங்கள பத்தி யோசிக்கற அந்த குணம் எல்லாருக்கும் இருக்காது இல்லைங்களா. அது தான் என் சித்ரா. சீட் என்ன ஆச்சுனு கேக்கறீங்களா. நல்ல மனசு உள்ளவங்க நெனைக்கறது நடக்காம போய்டுமா

அவ நெனச்ச மாதிரி அந்த ரெண்டு சீட் எங்க ரெண்டு பேருக்கும் கெடைச்சது. அன்னில இருந்து இப்ப வரைக்கும் நாங்க பெஸ்ட் friends தான்

இப்ப பேசினா கூட முதல் தான் பேசினா அதே நட்போட தான், அவ போன்ல பேசறப்ப கூட கண்களும் சிரிகரதுனு சொல்வாங்கல்ல அதை என்னால உணர முடியும். சித்ராவ பத்தி எழுதினா எழுதிகிட்டே இருப்பேன். அதனால இதோட நிறுத்திடறேன்

4 . சித்ரா - பின்னணி பாடகி:

என்ன ஒரு குரல்? என்ன ஒரு நளினம்? சான்சே இல்லைங்க. ஆரம்ப கால பாடல்கள்ள கொஞ்சம் கொஞ்சற மலையாள வாடை அடிக்கும் பாடல்களிலும் சரி இன்று வெளிவரும் ஸ்பஷ்டமான பாடல்களும் சரி, அத்தனை அழகு

சின்ன குயில் சித்ரானு சரியா தான் சொல்லி இருக்காங்க. அஞ்சு வயசுலேயே வானொலில பாடினாங்கன்னு ஒரு வார பத்திரிகைல படிச்சேன்

Classical இசை மேல எனக்கு ஒரு ஆசை வர்றதுக்கு முதல் படி சித்ரா "சிந்து பைரவி" ல பாடின "பாடறியேன் படிப்பறியேன்" பாடல் தான். இன்னிக்கி அந்த பாட்ட கேட்டாலும் அப்படி ஒரு சந்தோஷம் மனசுல

பர்சனல்ஆ அவங்கள பத்தி பெருசா தெரியாதுன்னாலும் அந்த சிரிச்ச கொழந்தை முகம் எப்பவும் மனசுல நிக்கும். அவங்களுக்கவே விஜய் டிவில சூப்பர் சிங்கர் ஜூனியர் பாக்க ஆரம்பிச்சேன்

5 . நித்யஸ்ரீ - கர்நாடக இசை பாடகி:

ஒரே துறைல ரெண்டு பேரை எழுத கூடாதுன்னு ப்ரியா கண்டிஷன் போட்டு இருந்தாங்க. இவங்க பாடகி தான்னாலும் கர்நாடக இசை பாடகி அப்படிங்கற தனி category ல சொல்லலாம் தானே ப்ரியா

இவங்களும் அப்படி தான். தன்னோட பாட்டால கட்டி போடற ரகம். இசை குடும்பத்துல இருந்து வந்து இருந்தாலும் அந்த பந்தா எல்லாம் இல்லாம எளிமையான பெண்மணி

எனக்கு கர்நாடக இசை ஞானம் எல்லாம் இல்ல, ஆசை இருந்தும் அதுக்கான வாய்ப்பு அமையல. ஆனா இவங்க பாடல்கள் கேட்க பிடிக்கும், விமர்சனம் எல்லாம் விரிவா சொல்ல தெரியல. நிறைய பழைய பாடல்கள் எல்லாம் இவங்க பாடின மறுபதிப்பு இன்றைய இளைய சமுதாயதிற்கு ஒரு நல்ல வரம்

6 . நித்யஸ்ரீ - சூப்பர் சிங்கர் ஜூனியர் 2 :

என்ன காரணம்னு சொல்ல தெரியல. இந்த பொண்ண ஆரம்பத்துல இருந்தே ரெம்ப பிடிச்சிருக்கு. நான் மொதல்ல சொன்னா மாதிரி பாடகி சித்ரா மேடம்காகத்தான் இந்த ப்ரோக்ராம் பாக்க ஆரம்பிச்சேன். அதுக்கு பின்னாடி இந்த குட்டி பொண்ணுக்கு நான் பெரிய ரசிகை ஆய்ட்டேன்

என்ன வேலை இருந்தாலும் ராத்திரி ஒம்பது மணி ஆனா டிவி முன்னாடி ஆஜர். இப்ப டாப் 8 contestants வந்துட்டாங்க. ஒரு ஒரு வாரமும் டென்ஷன் தான் எனக்கும்

பதினோரு வயசு பொண்ணுக்கு என்ன ஒரு energy , நம்ப முடியாத maturity . குறை சொன்னாலும் சிரிச்சுக்கிட்டே தலை ஆட்ற அழகு, அப்பப்ப இந்த பக்குவம் பெரியவங்களுக்கு கூட இல்லன்னு தான் சொல்லணும்

எந்த வகையான பாட்டுனாலும் ஆட்டம் பாட்டம்னு கலக்கல் கண்மணி தான் நித்யஸ்ரீ. சுத்தி இருக்கறவங்களையும் அதே mood க்கு கொண்டு வர்ற திறமை எல்லாருக்கும் வாய்க்கரதில்ல

7 . ரமணிசந்திரன் - எழுத்தாளர்:

எனக்கும் ரங்கமணிக்கும் அடிக்கடி சண்டை வர்றது இவங்கள வெச்சுத்தான். அது ஏன்னு அப்புறம் சொல்றேன். பெண்களை மையமா வெச்சு எழுதற இவங்க எழுத்துக்கு நான் பரம விசிறி. ஒரே மாதிரி stereo type கதைகள்னு சிலர் விமர்சனம் பண்றாங்க. ஆனா ஒரே மாதிரி கதைகள்னாலும் ஒண்ணு ஒண்ணும் ஒரு முத்து தான்

ஒரே கதைய எத்தனை வாட்டி படிச்சாலும் சலிக்காது. எனக்கு mood சரி இல்லைனா எனக்கான மருந்து இவங்க எழுத்து தான். அவங்கள பத்தின பேட்டி ஒண்ணு கொஞ்ச நாள் முன்னாடி படிச்சேன். ரெம்ப எளிமையான குடும்ப தலைவியா இருந்தாங்க. இவங்களா இப்படி எழுதறாங்கன்னு ஆச்சர்யமா இருந்தது

எனக்கும் ரங்கமணிக்கும் அடிக்கடி சண்டை வர்றது இவங்கள வெச்சுத்தான்னு சொன்னேன் இல்லையா ஆரம்பத்துல, அது எதுக்கு தெரியுமா? வீட்டுல ரமணி சந்திரன் புத்தகம் வாசிக்க ஆரம்பிச்சா யார் பேசறதும் காதுல விழாது எனக்கு. ரங்கமணி செம டென்ஷன் ஆய்டுவாரு. அது மட்டும் இல்ல, இந்தியால இருந்து vacation முடிஞ்சு திரும்பி வர்றப்ப ஒரு பெட்டி நெறைய ரமணிசந்திரன் புக்ஸ் இருக்கும். அதுக்கும் ரங்கமணி மட்டும் இல்ல எங்க அம்மா அப்பா கூட டென்ஷன் ஆய்டுவாங்க. இதுக்கு பதிலா உப்பு புளி எடுத்துட்டு போனாலும் உருப்படும்னு திட்டுவாங்க

நமக்கு தான் ரமணி சந்திரன் புத்தகம் வாசிக்க ஆரம்பிச்சா யார் பேசறதும் காதுல விழாதே. So , no problem no problem தான்

8 . மோனிஷா - என்னோட குட்டி தோழி:

இந்த மோனிஷா எனக்கு friend ஆனப்ப அவளுக்கு ரெண்டரை வயசு. எனக்கு கெடைச்ச மொதல் குட்டி தோழி அவங்க தான். நான் கல்யாணம் ஆகி நாடு கடத்தபட்டப்ப (இப்பவும் எங்க அம்மா கிட்ட இப்படித்தான் சொல்லி டென்ஷன் பண்ணுவேன்) புது ஊரு புது பொண்ணுனு எல்லாம் இருந்தாலும் அதுவரைக்கும் அம்மா அப்பா தங்கை தாத்தா பாட்டி சித்தி சித்தப்பானு பெரிய குடும்பமா இருந்து பழகிட்டு கொஞ்சம் கஷ்டமா இருந்தது

நான் துபாய் போன ரெண்டாவது நாள் அவரோட friend family யோட எங்கள பாக்க வந்து இருந்தாங்க. நாங்க இருந்த அதே பில்டிங்ல அதே ப்ளோர்ல அவங்களும் இருந்தாங்க. அவங்களோட செல்ல பொண்ணு தான் மோனிஷா

மொதல் நாளே செம பெட் ஆய்டாங்க மேடம். அப்புறம் என்ன தினமும் ரங்கமணிய ஆபீஸ்க்கு தொரத்தி விட்டுட்டு நாங்க ஒரே ஆட்டம் தான். என்னை பேரு சொல்லி தான் கூப்பிடுவாங்க பெரிய மனுசி மாதிரி. அதுவும் பேரை சுருக்கி செல்ல பேரு வேற. கடைசில அங்க எல்லார் கிட்டயும் அந்த பேரு தான் நிலைச்சு போச்சு

என்னோட தனிமைய போக்கி ஒரு புது பொலிவ தந்த மோனிஷா இப்பவும் எனக்கு First Best குட்டி தோழி தான். நாங்க அந்த ஊர விட்டு வந்தப்ப நான் அவள ரெம்ப மிஸ் பண்ணினேன். இப்பவும் அப்ப அப்ப பேசுவோம். அதே சந்தோசத்தோட பேசுவா என் செல்ல தோழி

9 . Heidi - அலுவலக தோழி:

இப்ப நான் வேலை செய்யற எடத்துல என்னோட தோழி இவங்க. ரெம்ப friendly type . ஆரம்பத்துல இந்தியன்ஸ் தவிர மத்த ஆளுகளோட ஒட்டவே முடியாது என்னால. கூடாதுன்னு இல்ல, ஓட்ட முடியலனு தான் சொல்லணும். என்னமோ ஒரு தயக்கம் இருந்துட்டே இருந்தது. அதை மாத்தினவ இந்த Heidi

ஜேர்மன் வம்சாவழி பொண்ணு. பல தலைமுறை முன்னாடியே ஜேர்மன்ல இருந்து வந்தவங்க. இழுத்து வெச்சு பேசுவா. என்ன லஞ்ச் இன்னிக்கி. ஏன் இப்படி ட்ரெஸ் பண்ணி இருக்க, ஏன் நேத்து ஆபீஸ்க்கு லீவ்னு எனக்கு சொல்லல, nutrition ஆ ஏன் சாப்பிடமாட்டேன்கர இப்படி எதாச்சும் ஒண்ணும் பேசிட்டே இருப்பா. சமயத்துல கோவமே வரும் எனக்கு

ஆனா இவ மூலமா தான் எனக்குள்ள இருந்த அந்த தயக்கம் போய் எல்லாரோடவும் நல்ல பேசி பழக ஆரம்பிச்சேன். அந்த மாற்றம் எனக்கு ரெம்ப பிடிச்சு இருந்தது, நெறைய நல்ல தோழிகளை கிடைக்க செய்தது

இதோ இப்ப இதை லஞ்ச் டைம்ல எழுதிட்டு இருக்கறப்ப கூட சாப்பிடறப்ப கம்ப்யூட்டர் பாக்காதேனு அட்வைஸ் சொல்லிட்டு போறாங்க மேடம்

ரங்கமணிக்கு தான் இதுல ரெம்ப சந்தோஷம் என்னையும் மிரட்ட ஒரு ஆள் இருக்குனு

10 . நந்தினி:

நந்தினி - குறிப்பா யாருன்னு இல்ல. ஆனா இந்த பேரை எங்க கேட்டாலும் ஒரு சந்தோஷம். அதுக்கான காரணம் என்னனு நானும் யோசிச்சுகிட்டே இருக்கேன். இப்ப வரைக்கும் தெரியல. அந்த பேர்ல எனக்கு நெருங்கின யாரும் இது வரைக்கும் இல்ல. சின்னதுல இருந்தே இந்த பேரு மேல ஒரு காதல்னு தான் சொல்லணும்

ஒரு சினிமால இல்ல ஒரு கதைல இந்த பேரை பாத்தா கூட சந்தோசமா இருக்கும். இந்த பேருல என் வாழ்க்கைல யாராச்சும் வருவாங்கன்னு காத்துட்டு இருக்கேன். வந்தப்புறம் சொல்றேன். இப்போதைக்கி இந்த பேரு பிடிக்கும்

எனக்கு பிடிச்ச பத்து பெண்கள் பத்தி பொறுமையா படிச்சா நீங்களும் எனக்கும் பிடிச்சவங்க தான். மிக்க நன்றி

இந்த பதிவை எழுத அழைத்த ப்ரியாவுக்கு மிக்க நன்றி மீண்டும்

Monday, April 05, 2010

பிரியமானவளே...பகுதி 3

பகுதி 1 பகுதி 2

"கௌரி உடனே நம்மாத்துக்கு வர்றயா?"

"என்னாச்சு காயத்ரி?"

"நீ நேர்ல வா"

"காயத்ரி உன் கொரலே சரியா இல்ல, சொல்லேண்டி, நேக்கு ரெம்ப பதட்டமா இருக்கு"

"நீ வருவியா மாட்டியா?"

"அம்மாகிட்ட கொஞ்சம் போன்அ குடு"

"அதான் ஆத்துக்கு வரேல்ல. அம்மா அப்பா எல்லாரோடையும் அப்ப பேசிக்கோ"

"ஏண்டி இப்படி பிடிவாதம் பண்ற. சரி வரேன் போன்அ வெய்யி"

தான் நினைத்தது போல் ஏதேனும் காதல் விவகாரமோ என மனம் பதறியது கௌரிக்கு

சிறிது நேரத்தில் பதட்டமாக வந்த பெரிய மகளை கண்டதும்

"என்ன கௌரி. ஏன் இப்படி பதட்டமா வர்ற. கொழந்தைங்க எங்க?"

"அம்மா காயத்ரி போன் பண்ணினா. என்னமோ போல பேசினா. என்னமா ஆச்சு. அவளுக்கு உடம்புக்கு ஏதும் சரி இல்லையா?"

"அதுக்குள்ள உனக்கு போன் பண்ணினாளா? எங்க பிராணன வாங்கறது போறாதுன்னு உன்னையும் நிம்மதி இல்லாம செய்யனும்னு பாக்கறாளா?"

"ஏம்மா எப்பவும் அவள திண்டிண்டே இருக்க. இப்ப எங்க அவ?"

"கௌரி..." என்றபடி ஓடி வந்த காயத்ரி கௌரியின் தோளில் சாய்ந்து அழ ஆரம்பித்தாள்

"என்னடி ஆச்சு...ஏன் இப்படி அழற" என்று கௌரி பதற

அதே சமயம் வீட்டுக்குள் நுழைந்தார் கௌரி காயத்ரியின் தந்தை கோபால்

"ஏண்ணா...ஏன் ஆபீஸ்ல இருந்து சீக்கரமே வந்துட்டேள்" என்று பதட்டமாய் விசாரித்தாள் கோகிலா

"கௌரி பஸ் விட்டு எறங்கி நடந்து போறான்னு பியூன் வந்து சொன்னான். அதான் என்னமோன்னு வந்தேன்" என்றார் கோபால். அவருடைய அலுவலகம் வீட்டில் இருந்து நடக்கும் தூரத்தில் பஸ் ஸ்டாண்ட் அருகில் தான்

"எல்லாம் உங்க செல்ல மக வேல தான். வேற என்ன" என்று பெருமினாள் கோகிலா

"காயத்ரி என்னடி ஆச்சு? யாராச்சும் சொல்லுங்கோளேன்" என்றாள் கௌரி

காயத்ரி எதுவும் பேசாமல் அழுது கொண்டே இருக்க கோகிலா தொடர்ந்தாள்

"இருடி நான் சொல்றேன். ஒரு நல்ல வரன் வந்து இருக்கு கௌரி. இவ வேண்டாம்கறா"

"அவ இஷ்டம் தானேமா முக்கியம். வேற வரன் பாக்க வேண்டியது தானே" என தங்கைக்கு பரிந்தாள் கௌரி

"இந்த வரன பத்தி சொல்றேன். என்ன கொறகண்டானு நீயே கேப்ப"

"சொல்லும்மா"

"மெட்ராஸ்ல கலெக்டர் ஆபீஸ்ல வேல...." காயத்ரி இடை புகுந்தாள்

"கலெக்டர் ஆபீஸ்ல தான் வேல. கலெக்டர் இல்ல..."

கோகிலா: "நோக்கு கலெக்டர் மாப்பிள்ளை வேற கேக்குதோ?"

கௌரி: "இரு காயு அம்மா சொல்லட்டும். நீ சொல்லுமா"

கோகிலா: "ஒரே மூத்த அண்ணா கூட பிறந்தவா வேற பெண்கள் யாரும் இல்ல. அண்ணாவும் மன்னியும் சொந்த ஊர்ல அம்மா அப்பாவோட இருக்கா. எந்த பிக்கல் பிடுங்கலும் இல்ல. கலெக்டர் ஆபீஸ்ல Survery Engineer ஆ இருக்கார். மாசாமானா சொளையா இருபதாயிரம் சம்பளம். இதுக்கு மேல என்னடி வேணும்"

காயத்ரி: "அதுக்கு மேல நான் சம்பாதிப்பேன். நேக்கு இந்த வரன் வேண்டாம்"

கோகிலா: "கேட்டியா கௌரி.எதுக்கு இந்த விதண்டா வாதம். என்ன கொறனு நீயே கேளு"

கௌரி: "என்ன காயத்ரி? ஏன் வேண்டாங்கறேனு சொல்லு"

கோகிலா: " நானே சொல்றேன். இந்த ஊற விட்டு போமாட்டாளாம். மேல படிக்கணுமாம். வேலைக்கு போகணுமாம். பெரிய லட்சியம்..."

காயத்ரி: "ஆமா லட்சியம் தான். நான் அத்தனை தூரம் எல்லாம் வாக்கப்பட்டு போமாட்டேன். இதே ஊர்ல தான் இருப்பேன்"

கோகிலா: "ஏன் வீட்டோட மாபிள்ள பாத்துடுவோமா...?" என்றாள் கோவக்குரலில்

காயத்ரி: "வீட்டோடயா? ஐயோ சாமி உன்னோட காலமெல்லாம் நேக்கு குப்ப கொட்ட முடியாது. அதுக்கு கொடுமைக்கார மாமியாரே மேல்" என்றாள் கோபத்தில்

கோகிலா: "கேட்டியா கௌரி. பெத்த தாய்க்கு கொடுமைக்கார மாமியார் மேல்னு சொல்ற அளவுக்கு நான் என்னடி இவளுக்கு கொடுமை பண்ணினேன்" என்று அழத்தொடங்கினாள் கோகிலா

கௌரி: " அவ சும்மாவாச்சும் உன்ன வம்பு பண்றா விடேம்மா" என்று தாயை சமாதனம் செய்துவிட்டு "காயத்ரி ரெம்ப நல்ல வரனா தோன்றதுடீ...யோசி"

காயத்ரி: "நீ கூட என்பக்கம் பேச மாட்டியா கௌரி. மேல படிக்கணும். வேலைக்கு போகணும்னு எத்தனை ஆசை வெச்சிருக்கேன் தெரியுமா?"

இதுவரை பேசாத அவளுடைய அப்பா வாய் திறந்தார்

"காயத்ரிமா கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் கூட படிக்கலாம்மா. நான் வேணா அதை பத்தி அவா கிட்ட பேசிடறேன்"

"ஏன்பா நீங்க கூட என்னை புரிஞ்சுக்க மாட்டேளா. என்னை ஊரை விட்டு வெரட்டரதுலையே குறியா இருக்கீங்க. நான் அத்தனை பாரமா போய்டேனா?" என்று அழத்தொடங்க செல்ல மகளின் அழுகை காண பொறுக்காமல்

"அப்படி இல்லமா. பெத்த பொண்ண பாரமா நெனைக்கறவன் நான் இல்ல. நல்ல வரனா இருக்கேன்னு தான்...."

"அவ கிட்ட எதுக்கு நீங்க கெஞ்சிண்டு இருக்கேள். போங்கோண்ணா. அவாள இந்த வார கடசில பொண்ணு பாக்க வரச்சொல்லுங்கோ" என்று கோகிலா கூற உடனே காயத்ரி பெரும் குரல் எடுத்து அழத்துவங்க

கௌரி: "விடும்மா.நான் தான் பத்தொன்பதுலையே வாக்கப்பட்டு போனேன். அவளாச்சும் மேல படிக்கட்டும். விடு"

கோகிலா: "சீக்கரம் கல்யாணம் பண்ணி என்ன கெட்டு போச்சு இப்ப நோக்கு. மணிமணியா ரெண்டு பிள்ளைங்க. ராணி மாதிரி வெச்சு தாங்கற மாபிள்ள. மனுசாளும் தங்கம் தான்.வேற என்ன?"

கௌரி: "ஆமா நீ தான் மெச்சிக்கணும். என்னமோ சொல்லுவாளே "ராஜ்யம் இல்லா ராஜானு" அந்த கதை தான்" என்றாள் பேச்சை திசை திருப்பும் பொருட்டு

கோகிலா: "அந்த பேச்செல்லாம் விடு. ஏண்ணா...அவாளுக்கு போன் பண்ணி சொல்லிடுங்கோ வரச்சொல்லி"

மகளின் அழுத முகம் மனதை பிசைய "காயத்ரிமா கடசியா ஒரு வாட்டி நல்லா யோசனை பண்ணி சொல்லு. பின்னாடி தப்பு பண்ணிட்டோமேன்னு நெனைகராப்ல இருக்க கூடாது"

ஏதோ பேச வாய் எடுத்த மனைவியை கை உயர்த்தி அமர்த்தினார்

"நல்லா யோசிச்சுட்டேன்பா. நேக்கு இஷ்டம் இல்ல" என்றாள் காயத்ரி தீர்மானமாக

"சரிம்மா. வேண்டாம்னு சொல்லிடலாம். முகம் கழுவிட்டு போய் தட்டு எடுத்து வெய். எல்லாரும் சாப்பிடலாம். நீ நேத்திக்கி ராத்திரில இருந்து ஒண்ணும் சாபிடல இல்ல போ"

"என்னணா இது. அவ சொல்றத கேட்டுடுண்டு....." என்ற மனைவியிடம்

"இங்க பாரு கோகி, நம்ம காலம் மாதிரி இல்ல இப்ப. பிள்ளைக இஷ்டத்துக்கு மேல நேக்கு எதுவும் பெருசு இல்ல. இதோட விடு"

"எப்படியோ போங்கோ...நீங்களாச்சு உங்க மகளாச்சு...இப்படியே செல்லம் குடுத்து குடுத்து எங்க போய் முடிய போறதோ" என்று புலம்பியபடி உள்புறம் சென்றாள் கோகிலா

____________

"சரிம்மா நான் கிளம்பறேன்"

"ஏன் கௌரி. சாப்ட்ட கையோட போகாட்டா என்ன.செத்த நாழி இருந்து போயேன்"

"இல்லமா. சின்னது இப்பவே மாமிய என்ன பாடு படுத்துறதோ தெரியல. பெரியவன் ஸ்கூல்ல இருந்து வர்ரச்சே நான் இல்லன்னா ஆத்த ரெண்டு பண்ணிடுவான்"

"சரி பாத்து போ. கொடை இந்தா. நல்ல வெயில் நேரம்"

"சரிம்மா. காயத்ரி பஸ் ஸ்டாண்ட் வர என்னோட வாயேன்" ஏதோ பேசவே அழைக்கிறாள் என்று உணர்ந்து அவளும் கிளம்பினாள்

வீட்டை விட்டு சற்று தூரம் சென்றதும் "காயத்ரி உன்னிட்ட கொஞ்சம் பேசணும். நான் கேக்கறதுக்கு மறைக்காம சொல்லுவயா?"

"கேளு கௌரி. உன்கிட்ட நான் எப்போ என்ன சொல்லாம இருந்துருக்கேன்"

"அது...அது வந்து...நீ யாரையாச்சும் மனசுல நெனச்சுண்டு இருக்கயா?" தமக்கையின் கேள்வியில் உடல் அதிர

"ச்சே ச்சே...அப்படி எல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல" என்றாள் அவசரமாக

"அதனால தான் இந்த வரன வேண்டாங்கறயோனு...."

"எதை வெச்சு இப்படி ஒரு சந்தேகம்..." என்றாள் கேலி குரலில்

"இல்லடி...நீயும் கார்த்தியும் பழகறத பாத்து....."என்று தயங்கியபடி இழுத்தாள்

"அதெல்லாம் இல்ல....." என்றவளுக்கு அதற்கு மேல் என்ன பேசுவது என்றே தெரியவில்லை

ஆனால் கௌரி அப்படி கூறியதற்கு கோபத்திற்கு பதில் சந்தோஷம் தோன்றியது ஏன் என்று புரியாமல் விழித்தாள்

அதற்குள் கௌரி செல்ல வேண்டிய பஸ் வர அவள் புறப்பட்டாள்

காயத்ரிக்கு எப்படி வீடு வந்து சேர்ந்தோம் என்றே புரியவில்லை. தன்னிலை இழந்து இதயம் வெளிய விழுந்து விடுமோ என அஞ்சும் படி துடித்தது

இனி என்ன என கேள்விக்குறியாய் நின்றாள்

????????????????????????????????


இனியவனே...
பேசிய வார்த்தைக்கெல்லாம்
புதுஅர்த்தம் தோன்றுவதேன்
பேசாத வார்த்தைகூட
பலஅர்த்தம் சொல்லுவதேன்

அருகில் நீவேண்டுமென
ஆதங்கம்எனை கொல்வதேன்
ஆயுள்எல்லாம் உனக்கேஎன
ஆசைமனம் சொல்வதேன்

தொடரும்...

Thursday, April 01, 2010

பிரியமானவளே...பகுதி 2

பகுதி 1 படிக்க

"அடடே...வாங்க வாங்க...என் செல்லம் வாங்க" கணவன் வீட்டில் இருந்து வந்த மூத்த மகள் கௌரியின் கையில் இருந்து ஒரு வயது பேத்தியை வாங்கினாள் கோகிலா

அதற்குள் "பாட்டி நானு" என்று இரண்டு கைகளையும் உயர்த்தினான் நான்கு வயதான கௌரியின் முதல் பிள்ளை

"பாட்டி ரெண்டு பேரையும் தூக்க முடியுமா...செத்த நாழி பேசாம இரு" என்று பிள்ளையை அதட்டினாள் கௌரி

"சும்மா இரு கௌரி. கொளந்தைய ஏன் முகம் வாட வெக்கற. நீ வாடா செல்லம்" என்று அவனை இன்னொரு பக்கம் அமர்த்திக்கொண்டாள்

"எங்கம்மா காயத்ரிய காணோம்"

"அவளா...இதோ இருக்கற கோவிலுக்கு போயிட்டு வர இத்தன நாழி. கேட்டா உங்க அப்பாவும் சேந்துண்டு என்னை கேலி பண்றது தான் நடந்துண்ட்ருக்கு. போற எடத்துல என்னத்தான் கோச்சுக்கபோறா பொண்ண வளத்தின அழகுக்கு" என்றாள் பெற்றவளுக்கே உரிய கவலையுடன்

"சும்மா ஏம்மா அவள திட்ற. எல்லாம் நாளானா சரியாய்டும்"

"ஆனா சரி தான்...தோ வந்துட்டா மகாராணி" என்றாள் காயத்ரியின் தலை கண்டதும்

"ஹேய் கௌரி" என்று ஓடி வந்து தமக்கையை கட்டிக்கொண்டாள்

"என் செல்லமே...happy birthday Gayu " என்று மனம்நிறைய அன்புடன் தங்கையின் கன்னத்தில் இதழ் பதித்தாள் கௌரி

தான் பெற்ற பிள்ளைகள் ஒருவர் மேல் ஒருவர் கொண்ட அன்பை கண்டு ஆனந்தத்தில் கண் நிறைந்தது கோகிலாவிற்கு

இதே பெண்கள் இருவரும் கௌரியின் திருமணத்திற்கு முன் பாம்பும் கீரியுமாய் இருந்ததும் நினைவு வந்தது

ஆனால் கௌரி திருமணம் முடிந்து மறுவீடு சென்ற போது காயத்ரி அழுதது போல் வேறு எப்போதும் அவள் அழுது கண்டதில்லை கோகிலா. பார்த்தவர்களெல்லாம் கண் கலங்கிய தருணம் அது

"சரியா தான் சொல்லி இருக்கா அந்த காலத்துல. அண்ணன் தம்பினா கல்யாணம் கட்ற வரை உறவாளி கல்யாணம் ஆனா பங்காளி. அக்கா தங்கைனா கல்யாணம் கட்ற வரை பங்காளி கல்யாணம் பின்னாடி உறவாளினு" என்று நினைத்து கொண்டாள் கோகிலா

"ஏய் செல்ல குட்டி... சித்தி கிட்ட வா..." என்று அக்கா மகளை கொஞ்சினாள் காயத்ரி

"காயத்ரி. இந்தா இது உனக்கு என்னோட பர்த்டே gift " என்று ஒரு அழகிய கம்மல் பரிசளித்தாள் கௌரி

"வாவ்...அழகா இருக்கு கௌரி"

"எதுக்கு கௌரி இதெல்லாம்" என்று கடிந்து கொண்டாள் கோகிலா

"ஏம்மா என் காயத்ரிக்கு நான் வாங்க கூடாதா"

"அதில்லடீ...ஏதோ ஒரு சேலை துணினா சரி...தங்கம் விக்கற வெலைல மாப்பிளைக்கு எதுக்கு செலவு வெக்கற"

"அடடா...உன் மாப்பிள்ளை ஒண்ணும் ஒட்டியாணம் வாங்கி தரல...ஒரு 3 கிராம் தங்கம்...இதுக்கு என்னமோ...போம்மா நீ"

"அம்மாவுக்கு பொறாம கௌரி. நீ கண்டுக்காத" என்றாள் காயத்ரி வேண்டுமென்ற பேச்சை மாற்றும் பொருட்டு

"ஆமாண்டி...பொறாம...உன்ன" என்று அடிப்பது போல் கை தூக்க தப்பி ஓடினாள் காயத்ரி

"அது சரி....இந்த வருஷம் கார்த்தி gift என்ன? அதை காட்டு மொதல்ல" என்றாள் கௌரி

ஒவ்வொரு வருடமும் மிகவும் மெனக்கெட்டு தேடி தேடி வித்தியாசமான பரிசு வாங்குவதில் கார்த்திக்கு நிகர் யாரும் இல்லையென்றே கூறலாம். என்ன பரிசு இந்த வருடமென எதிர்பார்ப்பை கிளப்பும்படி இருக்கும் அவனுடைய அக்கறையான அணுகுமுறை

"இதோ இங்க பாரேன். வாட்ச் ரெம்ப அழகா இருக்கல்ல கௌரி. அதுவும் இந்த strap , dial எல்லா கலர்லயும் குடுத்து இருக்கான். Dressக்கு ஏத்தாப்புல மாத்தி போட்டுக்கலாம்"

"நன்னா இருக்குடி.எப்பவும் போல இந்த வருசமும் கார்த்தி gift தான் first class " என்றாள் கௌரி தங்கையை அணைத்தபடி

"பாசமலர்கள் கொஞ்சலுக்கு நடுவுல உள்ள வரலாமா" என்றவாறே வந்தான் கார்த்தி

"வா கார்த்தி...அட இப்ப தான் உன்னைய பத்தி பேசிட்டு இருந்தோம் நீ வந்துட்ட. நூறு ஆய்சு நோக்கு" என்றாள் கௌரி

கௌரியின் எதிர்பார்ப்பில்லா அன்பில் எப்போதும் போல் நெகிழ்ந்தான் கார்த்தி. தனக்கு இப்படி ஒரு தமக்கை இல்லையே என்று பலமுறை எண்ணியதுண்டு

"கௌரி அதுக்கு வேற ஒண்ணும் சொல்லலாம்" என்றாள் அவளுக்கே உரிய குறும்பான பார்வையுடன் காயத்ரி

"என்ன?" என கௌரி கேட்கவும்

"அது...அது..." எழுந்து ஓட தயாராய் நின்றபடி "Think of the Devil there it is னு சொல்வாங்கல்ல" என்று அவள் சொல்லி முடிக்கும் முன் ஓட சந்தர்ப்பம் தராமல் அவள் பின்னலை பிடித்து கொண்டான் கார்த்தி

"கொழுப்பு பாத்தியா கௌரி இவளுக்கு. நான் Devil ஆ நோக்கு" என்று பின்னலை இறுக்க

"விடுடா பாவி...தலை எல்லாம் கலையுது...ஐயோ கோவில்ல குடுத்த பூ எல்லாம் போச்சு" என அவள் சிணுங்கவும் விட்டான்

சண்டையிட்டு கொண்டாலும் அவனை கண்டதும் தங்கையின் முகத்தில் தெரிந்த ஒரு இனம் புரியாத மகிழ்ச்சி கௌரிக்கு ஏதோ புரிவது போல் தோன்றியது

_______

காலமும் அலையும் தான் யாருக்கும் நிற்பதில்லையே. நாலு மாதம் நாலு நிமிசமாய் போனது

"மாமி...மாமி.... கார்த்தி எழுந்துட்டானா" என்றபடியே வீட்டுக்குள் சென்றாள் காயத்ரி

"வா காயத்ரி" என்றாள் காஞ்சனா சமையல் அறையில் இருந்தபடி

"உன்னைய மாதிரி என்ன சோம்பேறின்னு நெனச்சுண்டயா. நான் எல்லாம் எப்பவோ எழுந்தாச்சு" என்றபடி பூஜை அறையில் இருந்து வந்தான் கார்த்தி

"யாரு நானா சோம்பேறி. ஏன் சொல்ல மாட்ட. நோக்கு பொறந்தநாள்னு இந்த மார்கழி குளிர்லயும் அஞ்சு மணிக்கி எழுந்து குளிச்சு கோவில் போய் உன்பேர்ல அர்ச்சனை பண்ணிண்டு நோக்கு பிடிச்ச பொங்கல் பிரசாதம் கொண்டு வந்தா என்னைவே சோம்பேறிங்கற" என்றாள் நிஜமான ஆதங்கத்துடன்

அவள் அபிநயத்துடன் கூறிய விதமும், தனக்காக அவள் எடுத்த சிரத்தையும் நெகிழச்செய்ய பேச்சை மாற்றும் விதமாய் "அத விடு. சங்கரன் பட்டர் பொங்கல்னதும் நாக்குல ஜலம் ஊர்றது...குடு" என்று கை நீட்ட

"சோம்பேறி குடுக்கற பிரசாதம் மட்டும் நோக்கு எதுக்கு" என்றாள் வேண்டுமென்றே

"ஏய் இப்ப குடுக்கப்போறியா இல்லையா" என அவள் பதிலுக்கு காத்திராமல் பிரசாத தட்டை பிடுங்கினான்

"டேய் டேய் பொங்கல் முழுசா சாப்டாதே...நான் கஷ்டப்பட்டு சமைச்சுண்டு இருக்கேன் உனக்கு பிடிச்சதெல்லாம்" என்றாள் காஞ்சனா

"இன்ன பொழுது ஒரு நாள் உன் சமையல்ல இருந்து நேக்கு விமோசனம் இல்லையா மா" என்று அன்னையை வம்பிக்கிழுத்தான்

"ஏண்டா பேசமாட்ட...உன் ஆத்துக்காரி வந்து இடிச்சுண்டே சமைச்சு தற்ரச்சே பெத்தவள நெனச்சுப்ப அன்னிக்கி" என்று காஞ்சனா கூற

"சரியா சொன்னீங்க மாமி...அதுவும் நல்ல அடங்கா பிடாரியா பூரி கட்டைலையே போட்ரவளா பாத்து மாட்டி விடணும்" இதுதான் சமயமென வாரினாள் காயத்ரி

"உன்ன மாதிரி பிடாரியவே இத்தனை வருஷம் சமாளிச்சேனாமா. இதையும் விடவா ஒரு பஜாரி லோகத்துல இருப்பா?"

"பாருங்க மாமி இவன...நான் போறேன்" என்று நகர

"ஏய் ஏய் இரு கேசரி வாசம் பிடிச்சுட்டு தான வந்த...அதை சாப்டாம போனா எப்படி?"

"Birthday னு பாக்கறேன். இல்லேன்னா..."

"இல்லேன்னா...என்ன பண்ணுவ?"

"ஏண்டா அவளோட காத்தாலேயே வம்பு பண்ற" என்று காஞ்சனா பரிந்து கொண்டு வர

"இந்த வருஷம் என்னோட gift உனக்கு தர மாட்டேன் போ" என்று காயத்ரி நிஜமாகவே கோபமாய் கூற

"லூசே...எதுக்கு எடுத்தாலும் கோவம்...சும்மா தான...நீ மட்டும் என்னை சொல்றதில்லையா? நான் கோவிச்சுகறனா?"

"இரு gift எடுத்துட்டு வரேன்" என்று வீட்டுக்கு ஓடினாள் காயத்ரி

அழகாக பரிசு காகிதம் சுற்றப்பட்ட ஒரு பெட்டியை நீட்டினாள்

"இப்டி மூஞ்ச உம்முன்னு வெச்சுண்டு குடுக்கறதுன்னா நேக்கு வேண்டாம்"

"ஈ ஈ ...போதுமா?" என்றாள் பல்லை காட்டி

"இதுக்கு நான் சும்மாவே இருந்து இருக்கலாம்"

"Shirt பிடிச்சுருக்கா?" எதிர்பார்ப்புடனும் கேட்டாள்

"வாவ்...சூப்பர்...ரெம்ப நன்னா இருக்கு காயத்ரி...என்கிட்டே இந்த மெருன் கலர்ல இந்த checked டிசைன்ல இல்ல. அழகா இருக்கு"

"போட்டு காட்டு" என்றாள் ஆசையுடனும்

"ம்....நன்னா இருக்கா?"

"வாவ்...super ஆ இருக்குடா இந்த வேஷ்டி சட்டை costume உனக்கு. அப்படியே பொண்ணு பாக்க போலாம். இல்லையா மாமி?" என்றாள் காயத்ரி

"ரெம்ப நன்னா இருக்கு காயத்ரி. நீ சொன்னாப்ல பொண்ணு பாக்கவே போலாம்"

"ரெண்டு பேரும் சேந்து வேணும்னே சதி பண்றேளா" என்றான் கார்த்தி

"நாங்க என்னடா பண்ணினோம்" என்றாள் அப்பாவியாய் காயத்ரி

"ம்...உங்க அத்திம்பேர் கௌரிய பொண்ணு பாக்க வந்தப்ப வேஷ்டி சட்டை போட்டுட்டு வந்ததுக்கு எப்படி எல்லாம் கேலி பண்ணின நீ. என்னையும் அந்த மாதிரி சிக்க வெக்க பாக்கறயா"

"அப்ப நான் சின்ன பொண்ணு. விவரம் தெரியாம பேசினேன்"

"இப்ப ரெம்ப விவரம் வந்துடுச்சோ?"

"போடா நேக்கு காலேஜ்க்கு நேரம் ஆச்சு...நான் வரேன் மாமி" என்று கிளம்பினாள்

அவள் சென்ற பின்னும் "super ஆ இருக்குடா இந்த வேஷ்டி சட்டை costume நோக்கு" என்று அவள் சொன்னது காதில் ஒலித்து கொண்டே இருந்தது. கள்ளமில்லாத அவளுடைய அன்பு மனதிற்கு நிறைவாய் இருந்தது

அதே சட்டையை அணிந்து கொண்டான் கல்லூரிக்கு. பொருத்தமான Pant போடவும் மிகவும் நன்றாக பொருந்தியது அவனுக்கு

சட்டை அளவெடுத்த மாதிரி இவ்ளவு சரியா வாங்கி இருக்காளே great தான் என்று நினைத்துக்கொண்டான்

_______

அவன் கிளம்பிய அதே நேரத்தில் காயத்ரியும் கல்லூரிக்கு செல்ல கிளம்பினாள்

அவனை கண்டதும் "கார்த்தி..நீயே நெஜமா சொல்லு...இந்த Shirt நோக்கு நன்னா இருக்கு தான"

"சூப்பர்ஆ இருக்கு Gayu "என்றான். முதல் முறையாய் அவன் Gayu என்று அழைத்தது வித்தியாசமாய் இருந்தது

"ஏய் இந்த saree எங்கம்மா உனக்கு பர்த்டேக்கு குடுத்தது தான"

"ஆமா...இதெல்லாம் கூட ஞாபகம் இருக்கா"

"உனக்கு எப்பவும் ரெட் கலர் நல்லா suite ஆகும் காயத்ரி"

"தேங்க்ஸ் கார்த்தி"

இப்படியே பேசிட்டே போனாங்க ரெண்டு பேரும்

இது எங்க போய் முடியுமோன்னு எழுதற எனக்கு தான் டென்ஷன்ஆ இருக்கு.....(அப்ப உங்களுக்கு....?)

ப்ரியசகி...
சிந்தனை மழுங்கச்செயும் சிரிப்பும்
சிரிக்கவே மறக்கசெய்யும் கோபமும்
என்னையே இழக்கசெய்யும் அபிநயமும்
எந்த தேவதையிடம் கற்றாய்
கெஞ்சிகேட்கிறேன் சொல்லிவிடு
கொஞ்சமேனும் தூங்கவிடு...

கண்பேசும் வார்த்தைகள் மட்டுமல்ல
கனிவாய்பேசும் வார்த்தைகள்கூட
புரியத்தான் இல்லைஎனக்கு
புரியாத புதிரே
புத்தனாய் இருந்தஎன்னை
புதுமை பித்தனாக்கினாயே...

தொடரும்...

விருது ...நன்றி நன்றி

இந்த வாரம் ரெண்டு பேரு என்னோட Sunshine Award பகிர்ந்துருக்காங்க. விருதை பகிர்ந்துகிட்ட பத்மா மற்றும் ப்ரியா இருவருக்கும் மிக்க மிக்க நன்றி