Thursday, December 30, 2010

உன்னை ஒன்று கேட்பேன்... (சிறுகதை)


"என்னங்க..." என மித்ரா பாசமாய் அழைக்க

"என்னடி? அதிசியமா இன்னிக்கி நல்ல மூட்ல இருக்க?" என தனக்கு தானே ஆப்பு வைத்து கொண்டார் மித்ராவின் கணவன் பிரகாஷ்

"அப்போ தினம் ராட்சசி மாதிரி இருக்கேனா?" என மித்ரா டென்ஷன் ஆக

"ச்சே ச்சே...அதை எப்படி என் வாயால சொல்லுவேன்" என பிரகாஷ் மனைவியை சீண்டினான்

மித்ராவின் பார்வையில் BP ஏறுவதை உணர்ந்த பிரகாஷ், இதுக்கு மேல அவள டென்ஷன் பண்ணினா சொந்த செலவுல சோமாலியாவுக்கு போன கதைதான்னு உஷார் ஆனார்

"சொல்லு மித்து... என்ன மேட்டர்?" என பேச்சை மாற்றினார்

"அது... நான் உங்ககிட்ட ஒரு கேள்வி கேப்பேன்...நீங்க உண்மையான honest ஆன பதில் சொல்லணும் சரியா?" என மித்ரா கேட்கவும் இப்போ பிரகாஷ்க்கு BP ஏறிடுச்சு

பிரகாஷின் கற்பனை தாறுமாறாக ஓடியது... ஐயையோ... இயர் எண்டு பார்ட்டில ஒரு பெக் அடிச்ச விசயம் லீக் ஆய்டுச்சோ...ச்சே ச்சே இருக்காது... யாரும் சொல்லி இருக்க சான்ஸ் இல்ல... ஒருவேள இந்த ஆனந்த் அவன் wife கிட்ட ஒளறி அவ இவகிட்ட வத்தி வெச்சுருப்பாளோ...ச்சே இதுக்கு தான் இந்த மனைவிகள பிரெண்ட்ஸ் ஆகவே விட கூடாது...ச்சே ச்சே அதெல்லாம் இருக்காது...

ஒருவேள... போன வாரம் இவ பிரெண்ட் வீட்டு மொக்கை பார்ட்டிஐ அவாய்ட் பண்ண ஆபீஸ் வேலைனு சொல்லிட்டு சினிமா போனேனே...எவனாச்சும் பாத்து போட்டு குடுத்து இருப்பானோ... இல்லையே...அதுக்கு தானே அந்த டப்பா தியேட்டர் போனேன்... யாரும் பாத்திருக்க சான்ஸ் இல்ல...

வேற என்ன... ஐயையோ... அதே தான்... அதே தான்... புது அசிஸ்டன்ட் தீபிகா பாவம் மழைல பஸ்க்கு வெயிட் பண்றான்னு லிப்ட் குடுத்த மேட்டரே தான்... மேம்பாலம் கிராஸ் பண்றப்ப யாரோ பாக்கற மாதிரி ஒரு உள்ளுணர்வு தோணுச்சு... ஒரு வைட் மாருதி கிராஸ் பண்ணுச்சே... அட ராமா இவ சித்தப்பா பையன் அருண் கார் வைட் மாருதி தானே... போச்சு... இன்னிக்கி நான் காலி... பேசாம நானே சரண்டர் ஆகறது பெட்டர்...

இப்படி பிரகாஷ் என்ன என்னமோ யோசிச்சுட்டு இருக்க "என்னங்க...எத்தன வாட்டி கூப்பிடறது...என்ன யோசனை அப்படி?" என ஆழம் பார்த்தாள் மித்ரா

"அது...மித்து...என் மேல எந்த தப்புமில்ல...அன்னைக்கி என்ன ஆச்சுனா... ஒரே மழை...பாவம் பஸ் வேற வர்ல... மத்தபடி..." என்றவனை இடைமறித்தாள் மித்ரா

"என்ன சம்மந்தம் இல்லாம என்ன என்னமோ ஒளர்றீங்க? என்ன மழை? என்ன பஸ்?" என மித்ரா சிபிஐ ரேஞ்சுக்கு கேள்விகளை அடுக்க

"அடக்கடவுளே...இவ வேற ஏதோ சொல்ல வந்தா போல இருக்கே... நானே தான் சூனியம் வெச்சுகிட்டனா? ஐயோ...."என மனதிற்குள் புலம்பினான் பிரகாஷ்

"அ... அது... ஆமா நீ என்ன சொல்ல வந்த...அத சொல்லு மொதல்ல..."என பேச்சை மாற்றினான்

ஒரு கணம் யோசனையாய் நோக்கிய மித்ரா, தான் கேட்க வந்ததை கேட்கும் ஆவலில் பிரகாஷ் narrow escape ஆனார்

"அது... உண்மைய சொல்லணும் சரியா?" என மீண்டும் பீதியை கிளப்பினாள் மித்ரா

"நான் எப்ப டி உன்கிட்ட பொய் சொல்லி இருக்கேன்" என ஆஸ்கர் நாயகன் ஆனார் பிரகாஷ்

"சரி...நெஜமா சொல்லுங்க... நான் இப்போ எளைசுட்டேனா இல்ல குண்டாய்டேனா?" என கேள்வி குண்டை தூக்கி போட

"அடிப்பாவி... இதுக்கு நீ நாலு நாளைக்கு சாப்பாடு இல்லைன்னு சொல்லி இருந்தா கூட நல்லா இருந்துருக்கும்" என ஜெர்க்கனார் பிரகாஷ்

"என்னது..." என மித்ரா டென்ஷன் ஆக

"சரி சரி...என்ன கேட்ட இன்னொரு தரம் கேளு" என பூகம்பம் வரும் நேரத்தை கொஞ்சம் தள்ளி போட முயன்றார் பிரகாஷ்

"நான் முன்னைக்கு இப்போ எளைசுட்டேனா இல்ல குண்டாய்டேனானு கேட்டேன்"

"ஒரு வாரம் முன்னாடி கூட இந்த கேள்வி கேட்டியேடி" என பாவமாய் ஒரு பார்வையை வீசினார் பிரகாஷ்

"அது ஒரு வாரம் முன்னாடி... அப்போதைக்கு இப்போ என்ன மாற்றம்னு சொல்லுங்க"

"ஹும்... போன வாரம் ஊருக்கு பேசினப்ப எங்கம்மா ஜாதகத்துல கண்டம்னு சொல்றாங்கடா பாத்து இருன்னு இதைதான் சொல்லுச்சோ..." என பிரகாஷ் முணுமுணுக்க

"ஓ...என்னை பாத்தா கண்டமா தெரியுதா..." என மித்ரா கண்ணை கசக்க ஆயுத்தமாக

"ச்சே... ச்சே... அப்படி சொல்வேனா கண்மணி..." என பிரகாஷ் ஒரு ரொமாண்டிக் லுக் விட

"ஐஸ் வெச்சது போதும்...பதில் சொல்லுங்க..."

"அது வந்தும்மா... ஒரு வாரத்துல என்ன மாறும் நீயே சொல்லு" என தப்பிக்க பார்த்தார்

"ஏன் மாறாது? இல்ல ஏன் மாறாதுங்கறேன்.. நான் டையட் இருக்கேன் ஒரு வாரமா"

"ஓ...அப்படியா? சொல்லவே இல்ல...என்ன பண்ணின...?" என ஆர்வமாய் கேட்பது போல் பேச்சை மாற்றினார் பிரகாஷ்

"இந்த பேச்சை மாத்தறதேல்லாம் எனக்கும் புரியும்... பதில் சொல்லுங்க மொதல்ல..." என மித்ரா கறாராய் சொல்லவும், ஒரு முடிவுக்கு வந்த பிரகாஷ்

"இங்க பாருடி... எளைச்சுட்டேன்னு சொன்னா பொய் சொல்றீங்கனு கண்ண கசக்குவ... குண்டாய்டேன்னு சொன்னா வேற வினையே வேண்டாம்... ப்ளீஸ் மித்து... வேற எதாச்சும் கேளேன்... ப்ளீஸ்"

"அப்போ... நான் குண்டாய்டேன்னு சொல்றீங்க இல்ல?" என மித்ரா  பரிதாமாய் முகத்தை வைத்து கொண்டு கேட்க

ஆஹா இவ மொறச்சா கூட பெட்டர் இப்படி பாவமா பாத்தா புலி பதுங்குதுன்னு அர்த்தம்னு அனுபவத்தில் உணர்ந்த பிரகாஷ், "நான் எப்பம்மா அப்படி சொன்னேன்?" என டிரியல் ஆனார்

"இப்ப சொன்னீங்களே...குண்டாய்டேன்னு சொன்னா வேற வினையே வேண்டாம்னு"

"எளைச்சுட்டேன்னு சொன்னா பொய் சொல்றீங்கனு கண்ண கசக்குவனு கூடத்தான் சொன்னேன்..."

"சரி விடுங்க...நான் குண்டு தான்... உங்களுக்கு மேல் வீட்டு மேனாமினிக்கி ரூபா தான் கண்ணுக்கு அழகா தெரிவா.. என்னை எல்லாம் பாத்தா இப்படி தான் இளக்காரமா இருக்கும்" என இன்ஸ்டன்ட் fountain உற்பத்தியானது கண்ணில்

"ஒகே.. ஸ்டேஜ் 2 வந்தாச்சு(அழுகை படலம்) இனி உஷாரா பேசணும்" என புரிந்த பிரகாஷ்

"ச்சே ச்சே...அப்படி இல்லடி செல்லம்... ஒரு மேட்டர் சொல்லட்டுமா? இப்ப நம்ம குஷ்பூவ எடுத்துக்கோ..." எனவும், மித்ரா அழுகைய நிறுத்தி முறைக்க

"ஐயோ...அப்படி எல்லாம் பாக்காத... சும்மா ஒரு உதாரணத்துக்கு சொல்றேன்... குஷ்பு ஒல்லியானா பாக்க சகிக்குமா? சிலர் குண்டா இருக்கறது தான் அழகு... அப்படி தான் நீயும்" என ஒரு பிரச்சனையை முடித்த சந்தோசத்தில் பிரகாஷ் பெருமூச்சு விட்டார்

ஆனால் இனி தான் விபரீதம் என்பது புரியாமல்... (!!!)

"ஓ...அப்ப நான் குண்டுன்னு முடிவா சொல்றீங்க?" என மித்ரா கொக்கி போட தான் தெளிவாய் சிக்க வைக்கப்பட்டிருப்பதை உணர்ந்த பிரகாஷ் தப்பிக்க வழி புரியாமல் திருதிருவென விழித்தார்

"அப்படி இல்லடி..." என சமாளிக்க முயல

"ஆனா இது எல்லாத்துக்கும் நீங்க தான் காரணம்" என்றாள்  மித்ரா  தீர்மானமாய்

"அடிப்பாவி...மனசாட்சியே இல்லாம பேசுறியே..." என டென்ஷன் ஆன பிரகாஷ், ஒரு கணம் யோசித்தவர் "ஓ... நான் உன்னை சந்தோசமா வெச்சுருக்கரதால தான் குண்டா இருக்கேனு பாராட்டுரயா...தேங்க்ஸ்டி செல்லம்" என பிரகாஷின் முகத்தில் பல்பு எரிந்தது

"இல்ல... ரெம்ப Stress ஆனா கூட வெயிட் போடுவோம்னு recent statistics சொல்லுது you know?" என பிரகாஷின் முக பல்பை அணைத்து அவருக்கு பல்பு வழங்கினாள் மித்ரா

"நேரம்டி...எல்லாம் நேரம்..."

"இங்க பாருங்க...இன்னிக்கி தேதி என்ன? டிசம்பர் 31... விடிஞ்சா 2011 .... இப்ப சொல்றேன் கேட்டுகோங்க... என்னோட New Year Resolution இதான். நான் கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி இருந்த வெயிட்க்கு வந்து காட்றேன்...challenge ?" என மித்ரா கூற

"இதே சபதம் தான போன வருசமும் எடுத்த?"னு கிராஸ் கொஸ்டின் கேக்கற அளவுக்கு பிரகாஷ் லூசு இல்லையே... அனுபவப்பட்ட கணவன் ஆச்சே...ஹா ஹா  ஹா

"சூப்பர் மித்து... நீ சொன்னா சொன்ன மாதிரி செய்வே... குட் லக்... ஹாப்பி நியூ இயர்" என எஸ்கேப் ஆனார் பிரகாஷ்

என்னங்க நீங்களும் New Year Resolution எல்லாம் எடுத்தாச்சா? குட் லக் டு யு டூ... ஹாப்பி நியூ இயர்...

என்னோட resolution என்னவா? நான் என்னங்க பெருசா ஆசைப்படப்போறேன்...  மென்மேலும் நெறைய பதிவுகள் போட்டு எல்லாரையும் உயிர வாங்கணும், அவ்ளோ தான்... ஹா ஹா ஹா

Hope you enjoyed this story... Lets start 2011 with a little laugh and stay that way all year long... Happy New Year to all...

...

Tuesday, December 28, 2010

Leave Letter & குட் நியூஸ்...


Dear Friends,

As I'm sufferring from fever, I'm not able to post Jillunu oru kaadhal part 2 today

I request you to kindly grant me leave for 3 days. Thanking you

Yours Appavifully,
Appavi

Note: லீவ் லெட்டர் எழுதி வருஷம் பல ஆச்சு. எனவே தப்பும் தவறும் இருந்தால் பொறுத்தருள்க... (ஹி ஹி)

Rangs Says - "It's that couch (sofa) & laptop thats raising ur fever every time"...

LOL... it never occured to me to use that against him to get him off the couch & laptop...men men men... ha ha ha

Okay Next, குட் நியூஸ்

ஒரு குட் நியூஸ்... என்னோட அம்மாவும் நானும்  கவிதை பெண் பதிவர்கள் மட்டும் பங்கு பெறும் பிரிவில் தமிழ்மணம் விருதில் முதல் சுற்று தேர்வாகியிருக்குங்க. இந்த இணைப்பில் அதை பார்க்கலாம்
http://www.tamilmanam.net/awards2010/1st_round_results.php

அதோடு நகைச்சுவை பிரிவில் முட்டை ஆம்லேட் தத்துவம் கூட இரண்டாம் சுற்றுக்கு தேர்வாகி இருக்குங்க (கமெண்ட்ல் சுட்டிக்காட்டிய Vasagan அண்ணன் அவர்களுக்கு மிக்க நன்றி)

வாக்களித்த உங்கள் எல்லாருக்கும் என்னோட மனமார்ந்த நன்றி

இரண்டாம் சுற்றிலும் உங்கள் பொன்னான வாக்குகளை அளிப்பீர்கள் என நம்புகிறேன்... நன்றி

அன்புடன்,
அப்பாவி தங்கமணி  

Thursday, December 23, 2010

ஆசை ஆசை இப்பொழுது... (சிறுகதை)


"ஜெனிபர் டைம் ஆச்சு... கெட் அப் கெட் அப்" என ஜேம்ஸ் தனது ஏழு வயது மகளை எழுப்ப முயன்று கொண்டு இருந்தான்

"ப்ளீஸ் டாடி... ஒன் மினிட்..." என மீண்டும் போர்வையை இழுத்து போர்த்தி கொண்டாள் ஜெனிபர்

"ஜெனி...கெட் அப் ஐ சே... இப்ப எழுந்துக்க போறயா இல்லையா?" என மிரட்டும் தெனியில் கூற சிணுங்கி கொண்டே எழுந்து குளியல் அறைக்குள் சென்றாள் ஜெனிபர்

சற்று நேரத்தில் குளித்து உடை மாற்றி சாப்பாட்டு மேஜை முன் வந்து அமர்ந்தவளின் முகம் வாடிப்போனது

அதை உணர்ந்தும் உணராதவன் போல் ஜேம்ஸ் "ம்... சாப்புடு... உன்ன ஸ்கூல்ல டிராப் பண்ணிட்டு நான் போகணும்...குய்க் குய்க்... " என துரிதபடுத்தினான்

"தினமும் இதே பிரட் டோஸ்ட் ஆம்லேட்... ஐ ஹேட் இட்.." என ஜெனிபர் முகம் திருப்ப

"இங்க பாரு...என்னால இதான் செய்ய முடியும்... ஒழுங்கா சாப்டு" என கடுமையான குரலில் கூறி விட்டு தன் தட்டை காலி செய்ய முயன்றான் ஜேம்ஸ்

"அம்மா இருந்தப்ப டெய்லி டெய்லி Pancake, சாண்ட்விச்னு வேற வேறயா செய்வாங்க" என பெற்றவளின் நினைவில் ஜெனிபர் கண்களில் நீர் நிறைய கூற ஜேம்ஸின் நெஞ்சில் வேதனை மேல் எழும்பியது

முயன்று மறக்க நினைக்கும் நினைவுகளை தன் மகள் நினைவுப்படுத்த துக்கம் கோபமாய் உருவெடுத்தது

"ஜெனி... அம்மா இனி இல்ல... ஒகே? Try to accept that... உனக்கு நெறைய வாட்டி சொல்லிட்டேன்... இந்த மாதிரி காலைல நேரத்துல பேசாதேன்னு... சாப்ட்டா சாப்பிடு இல்லேனா பட்டினி கெட" என கோபமாய் கூற

"ஐ ஹேட் யு... ஐ ஹேட் யு.. ஐ ஹேட் யு டாடி" என அழுது கொண்டே உள்ளே ஓடினாள்

மகளின் அந்த வார்த்தை மேலும் துக்கத்தை கூட்ட, ஒன்றரை ஆண்டுக்கு முன் ஒரு விபத்தில் சிக்கி தன்னை நிராதரவாய் விட்டு போன காதல் மனைவியின் மேல் இப்படி விட்டு சென்றாயே என கோபம் துளிர்த்தது

உணர்வுகளுக்கு கூட காலை பரபரப்பில் நேரமில்லை என உணர்ந்தவனாய் மகளை அழைக்க சென்றான்

"ஜெனி... வா டைம் ஆச்சு போலாம்" என்ற அழைப்பில் ஜெனி மேலும் முறுக்கிக் கொள்ள, கவிழ்ந்து படுத்து இருந்த மகளை கட்டாயமாய் தோள் பற்றி திருப்ப அவள் விசும்பினாள்

குழந்தையின் அழுகை ஜேம்சை மேலும் பலவீனப்படுத்தியது, குற்ற உணர்வில் மகளை அள்ளி அணைத்து கொண்டான்

"சாரி ஜெனி... வெரி சாரி... இனிமே அப்படி திட்ட மாட்டேன்... டாடி செல்லம் தானே நீ.. போற வழில சப்வே சாண்ட்விச் வாங்கிக்கலாம் சரியா...சாரி ஜெனி..." என பலவாறு சமாதானம் செய்த பின் சற்று முகம் தெளிந்தாள்

ஜெனியை பள்ளியில் விட்டுவிட்டு அவசரமாய் அலுவலகத்துள் நுழைந்தவனை வரவேற்பில் இருந்த விக்டோரியா "ஹாய் ஜேம்ஸ்" என உற்சாகமாய் விளிக்க "ஹாய்.." என்று விட்டு விலகினான்

விக்டோரியாவின் பார்வை தன்னையே தொடர்வதை உணர்ந்தும் அறியாதவன் போல் மௌனமாய் அவ்விடத்தை விட்டு அகன்றான்

சில மாதங்களாய் நடக்கும் மௌன நாடகம் தான் அது. மறைமுகமாக தன் மேல் விருப்பம் இருப்பதை விக்டோரியா உணர்த்தியும் மனைவியின் நினைவை மறக்க முடியாத ஜேம்ஸ் விக்டோரியாவின் காதலை ஒதுக்கினான்

இந்த அமெரிக்க கலாசாரத்தில் மறுமணம் என்பது மிக சகஜமான ஒன்று என்ற போதும் ஏனோ அவன் மனம் ஒப்பவில்லை

அவனது பெற்றோரும் உடன் பிறந்தவர்களும் கூட சொல்லி பார்த்து சலித்து, விட்டுவிட்டனர்

"அம்மா இனி இல்ல... Try to accept that" என மகளிடம் கூறியவன் தன்னால் மட்டும் அது முடிகிறதா என கேட்டு கொள்ள முனையவில்லை

ஜெனிக்கு இனி பெற்றவளின் நினைவு அதிகம் வராமல் இருக்கும் படி நடந்து கொள்ள வேண்டுமென நினைத்து கொண்டான் ஜேம்ஸ்

மாலை பள்ளிக்கு அவளை அழைக்க செல்ல, அன்று காலையில் கடுமையாய் தான் நடந்து கொண்ட நினைவே இல்லாதவள் போல் "டாடி.." என ஓடி வந்து கட்டி கொண்ட மகளை அணைத்து உச்சி முகர்ந்தான் ஜேம்ஸ்

இவள் மட்டும் இல்லையென்றால் தன் மனைவி சாராவின் மறைவு தன்னையும் வீழ்த்தி இருக்குமென நினைத்து கொண்டான்

"டாடி டாடி...soooooo much snow daddy... இன்னிக்கி நம்ம வீட்டுல Snow Man செய்யலாமா... ப்ளீஸ் டாடி" என அழகாய் கெஞ்ச அந்த கெஞ்சலில் அப்படியே கரைந்தான்

"ஒகே குட்டிமா... வி வில் டூ இட்..."

"ஐ லவ் யு டாடி" என கட்டிக்கொண்டு அவன் கன்னத்தில் இதழ் பதித்தாள்

அப்படியே அம்மாவை போல கோபம் என்றாலும் காதல் என்றாலும் அதீதமாய் என நினைத்தான் ஜேம்ஸ்

ஜெனியை காருக்குள் அமர்த்தி சீட் பெல்ட் போட முயல "நானே போட்டுக்கறேன் டாடி... you go and drive safe" என பெரிய மனுசி போல் கூற ஒரு கணம் சாராவே அருகில் நிற்பது போல் உணர்ந்தான் ஜேம்ஸ்

அன்று மாலை முழுவதும் ஸ்னோ மேன் செய்யும் வேலையே விளையாட்டாய் நேரத்தை விழுங்கியது

"வாவ்... சூப்பர் ஸ்னோ மேன் இல்ல டாடி"

"ஆமா ஜெனி... குட் ஜாப்" என அவள் உற்சாகத்தில் தானும் கலந்து கொண்டான் ஜேம்ஸ்

"டாடி கிறிஸ்துமஸ்க்கு நாம தாத்தா பாட்டி பாக்க போறோம் தானே"

"ஆமா ஜெனி... பாட்டி நேத்து போன் பண்ணினாங்க இல்லையா..."

"பாட்டிக்கு என்ன கிப்ட் டாடி?" என மகள் கேட்டதும் தான், தான் பரிசுகள் வாங்க வேண்டுமென்பதையே மறந்து விட்டதை உணர்ந்தான் ஜேம்ஸ்

சாரா இருந்த வரை எல்லோருக்கும் பரிசுகளை அவளே தேர்வு செய்து விடுவாள், மிக உற்சாகமாய் பண்டிகைக்கு தயாராவாள் என மனைவியின் நினைவில் லயித்தான் ஜேம்ஸ்

ஒருவழியாய் ஜெனியை பள்ளி பாடம் செய்வித்து உண்ண செய்து தூங்க வைத்தான்

மகளின் அறையை விட்டு வெளியே வந்தவுடன் மனதில் ஒரு வெறுமை வந்து ஒட்டி கொண்டதை உணர்ந்தான் ஜேம்ஸ்

பகலின் ஓட்டத்தில் உணரப்படாத தனிமை இரவானதும் தன்னை சூழ்வதை சில நாட்களாய் உணர்ந்தான், விக்டோரியாவின் காதல் பார்வை தன்னை அசைக்க தொடங்கி இருப்பதே அதற்கு காரணமோ என ஒரு கணம் தோன்றியது

விக்டோரியா அருமையான பெண் தான். ஆனால் ஏனோ முழு மனதாய் இன்னொரு பெண்ணை துணையாய் ஏற்க மனம் ஒப்பவில்லை

ஜெனியை முன்னிட்டு இப்படி நினைக்கிறேனோ என தோன்றியது ஜேம்சுக்கு

********
மறுநாள் பள்ளியில் மகளை இறக்கி விட்டு "பை பேபி... சி யு.." என அவன் கிளம்ப முயல

"டாடி டாடி..." என அழைத்தாள் ஜெனி

"என்ன ஸ்வீட்டி?"

"இந்த லெட்டர் போஸ்ட் பண்ணிடறீங்களா?"

"லெட்டரா?" என புருவம் உயர்த்தினான் ஜேம்ஸ், இவளுக்கு லெட்டர் எழுத தெரியும் என்பதே புதிர் என்பது போல்

"ஆமா டாடி... லெட்டர் டு Santa Claus... எங்க க்ளாஸ்ல எல்லாரும் எழுதறாங்க... கிறிஸ்துமஸ் அப்போ சேன்டா கிளாஸ்கிட்ட லெட்டர் எழுதி ரிக்வஸ்ட் பண்ணினா அவர் கண்டிப்பா குடுப்பார்னு மிஸ் லாரா (ஆசிரியை) சொன்னாங்க"

"ஓ..." என புரிந்தவனாய் "சரி குடு நான் போஸ்ட் பண்ணிடறேன்" என வாங்கினான்

"மறக்காம போஸ்ட் பண்ணிடு டாடி... ஆபீஸ் வேலைல மறந்துடாதே... லேட் ஆனா சேன்டா பிஸி ஆய்டும் யு நோ" என அழகாய் அபிநயித்து கூற அந்த அழகில் தன்னை மறந்தவன்

"ஒகே ஜெனி குட்டி... இப்பவே போஸ்ட் பண்ணிடறேன்...சரியா..."

"ம்..பை டாடி..." என பள்ளிக்குள் ஓடினாள் ஜெனி

தானும் இது போல் சிறு வயதில் பெற்றோர் ரகசியமாய் கிறிஸ்துமஸ் மரத்தின் கீழ் வைக்கும் பரிசை சேண்ட்டா தான் கொடுத்தது என நம்பியதை எண்ணி இதழில் முறுவல் பூத்தது

அலுவலகத்தில் நுழைந்ததும் முதல் வேலையாய் ஜெனி கொடுத்த கடிதத்தை எடுத்தான் ஜேம்ஸ்

அவள் அதில் கேட்டிருப்பதை வாங்கி கொடுத்து சேன்ட்டாஸ் கிப்ட் என அவள் மகிழ்வதை காண ஆவலானான்

அந்த கடிதம்.....

Dear Santa Claus,

My name is Jennifer

I know about you. So I'm going to say about me. I am seven years old and I go to Glen Park School. My best friend is Sandy. I love Ice Skating. I love my daddy a lot

My teacher is Miss Laura and she is really nice. I am very excited about Christmas

I have a question to ask you. How many elves do you have to help you? If you need help, let me know

For Christmas, I need a gift. I know you only can give me that gift. I miss my mommy so much. I need my mommy or someone who can love me like my mommy. My daddy miss my mommy too. So please give this gift and make me and my daddy happy

I won't forget to leave you some milk and cookies on Christmas Eve

Your friend,
Jeni

கடிதத்தை படித்ததும் கட்டுப்படுத்த இயலாமல் அழுதான் ஜேம்ஸ். இந்த பிஞ்சு உள்ளத்தில் இத்தனை ஏக்கமா?

தன் வேதனையை அறியாமல் பிடிவாதம் செய்கிறாளே என பல முறை நினைத்தது பொய் என நிரூபித்து விட்டாள் தன் மகள் என நினைத்தான் ஜேம்ஸ்

அதை உணர்ந்ததால் தானே "My daddy miss my mommy too. So please give this gift and make me and my daddy happy" என எழுத முடிந்தது

கடவுளே இத்தனை அருமையான பிள்ளையுடன் வாழும் அதிர்ஷ்டத்தை என் சாராவிடமிருந்து ஏன் பறித்தாய் என அழுதான்

சற்று நேரம் அதே நினைவில் இருந்தவன், ஒரு முடிவுக்கு வந்தான்

*******

மாலை ஜெனி வீட்டு பாடம் செய்து கொண்டிருக்க ஜேம்ஸ் சமையல் அறையில் வேலையாய் இருந்தான்

அழைப்பு மணி சத்தம் கேட்க, விரைந்து சென்று கதவை திறந்தவன் "ஹாய் விக்டோரியா... உள்ள வா" என புன்னகையுடன் வரவேற்றான் ஜேம்ஸ்

சிறிது நேர அளாவளுக்கு பின் "ஜெனி இவங்க யாருன்னு தெரியுமா?" என விக்டோரியாவை கை காட்டி கேட்க

"ம்... உங்க பிரெண்ட்..." என இயல்பாய் ஜெனி கூற அவளை எடுத்து தன் மடியில் அமர்த்தி கொண்டவன்

"எஸ், என் பிரெண்ட் தான்... சரி, நீ சேண்ட்டாகிட்ட என்ன கிப்ட் கேட்ட?"

"ம்ம்... அது சீக்ரட்" என்றாள்

"ம்... ஆனா சேண்ட்டா நேத்து எனக்கு போன் பண்ணுச்சே"

"ஓ...ரியலி... என்ன சொல்லுச்சு டாடி சேண்ட்டா" என கண்களில் ஆர்வம் மின்ன ஜெனி கேட்க

"ம்... நீ சேண்ட்டாகிட்ட கேட்ட கிப்ட் இவங்க தான்னு சொல்லுச்சு" என புன்னகையுடன் ஜேம்ஸ் விக்டோரியாவை கை காட்ட மகிழ்ச்சியில் அந்த சின்ன கண்கள் பளபளத்தது
எதுவும் புரியாமல் விழித்த விக்டோரியாவின் நிலைமை புரிந்த ஜேம்ஸ் "நீ சேண்ட்டாகிட்ட என்ன கேட்டேன்னு இப்பவாச்சும் சொல்லு ஜெனி"

"மம்மி வேணும்னு கேட்டேன்" என ஜெனி கூற விக்டோரியாவின் கண்கள் ஆனந்தத்தில் நிறைந்தது

மாலை கிளம்பும் முன் "விக்டோரியா, நைட் டின்னர்க்கு என் வீட்டுக்கு வர முடியுமா? என் குட்டி தேவதைய சந்திக்கணும்னு ரெம்ப நாளா கேட்டுட்டு இருக்கியே" என்று ஜேம்ஸ் கூற நடப்பது கனவா நிஜமா என நம்ப இயலாமல் விழித்தாள் விக்டோரியா, ஆனால் இப்படி ஒரு ஆனந்த அதிர்ச்சி காத்திருக்குமென அவள் கனவிலும் நினைக்கவில்லை

அவளின் தவிப்பு புரிந்த ஜேம்ஸ் மகளை ஒரு கையால் மடியில் இருத்தி கொண்டே வா என விக்டோரியாவை நோக்கி மறு கை நீட்ட அதற்கே காத்திருந்தவள் போல் அவன் மார்பில் தஞ்சம் புகுந்தாள்

ஜெனியும் சேண்ட்டாவிற்கு நன்றி கூறி தன் புது அம்மாவை கட்டிகொண்டாள்

And they lived happily ever after...

அனைவருக்கும் இனிய கிறிஸ்துமஸ் வாழ்த்துக்கள்....

...

Tuesday, December 21, 2010

ஜில்லுனு ஒரு காதல்... (பகுதி 1)


Toronto University வளாகம் புது பொலிவு பெற்று இருந்தது

விடுமுறை முடிந்து திரும்பிய மாணவர்கள் இரண்டு மாத கால கதையை பிரதாபித்து கொண்டு இருந்தனர்

அப்போது தான் சேர்ந்திருந்த புது மாணவர்கள் கண்களில் கொஞ்சம் கலக்கமும் நிறைய கனவுமாய் வலம் வந்தனர்

அந்த கூட்டத்துல இந்த கதைக்கு சம்மந்தப்பட்ட ரெண்டு பேர் யூனிவர்சிட்டிகுள்ளேயே இருக்கற ஒரு Food Courtல உக்காந்துட்டு என்னமோ பேசிட்டு இருக்காங்க... என்ன பேசறாங்கன்னு கேப்போம் வாங்க...

"சதீஷ் அங்க பாரேன் ஒருத்தன் நம்மளையே பாத்துட்டு இருக்கான்"

"எங்க மீரா?"

"உனக்கு சைடுல நமக்கு அடுத்த டேபிள்ல...சட்டுன்னு திரும்பாத"

"ம்... " என்றவன் மெதுவாய் இயல்பாய் திரும்புவது போல் திரும்பி பார்த்தான்

"என்ன நான் சொன்னது கரெக்டா சதீஷ்?"

"ம்... கரெக்ட் தான்... அவனை இன்னிக்கி ஓரியன்டேசன்ல பாத்தா மாதிரி ஞாபகம்"

"ஓ...நம்ம க்ளாஸ்ஆ?"

"தெரியல...எல்லா மேஜர்க்கும் ஜெனரல் ஓரியன்டேசன் செசன் தானே இங்கெல்லாம்... மே பி நம்ம க்ளாஸ்ஆ இருக்கலாம். எல்லாரும் Self Introduce பண்ணிகிட்டப்ப இவன் தன்னை இட்டாலியன்னு சொன்னதா ஞாபகம்"

"ஓ... நான் கவனிக்கல"

"ஆமா பாத்தனே நீ தூங்கி தூங்கி விழுந்ததை"

"ஏய்... நான் ஒண்ணும் தூங்கல... ஓரியன்டேசன் பைண்டர் படிச்சுட்டு இருந்தேன்"

"நம்பிட்டேம்மா..." என சதீஷ் சிரிக்க

"உனக்கு ரெம்ப கொழுப்புடா ஆனாலும்... ஏய் அவன் மறுபடியும் நம்மளையே பாக்கறான்"

"நம்மளை இல்ல உன்னைனு சொல்லு... அழகா ஒரு பொண்ணு இருந்தா பாக்கத்தானே செய்வாங்க"

"நெஜமாவா சொல்ற... நான் அவ்ளோ அழகா இருக்கேனா?" என மீரா வெட்கப்படுவது போல் நடித்து அழகாய் கேட்க

"Sorry I lied" என குறும்பாய் சிரித்து கொண்டே சதீஷ் கூற

"ஏய்... யு... யு... " என அவனை அடிக்க புத்தகத்தை எடுத்தாள்

"ஒகே ஒகே... சமாதானம் சமாதானம்" என கையில் இருந்த வெள்ளை பேப்பரை காட்டினான்

"சதீஷ்... அந்த பையன் இன்னும் நம்மளையே பாத்துட்டு இருக்கான்"

"பாத்துட்டு போகட்டும் விடு மீரா"

"நேத்து ஒருத்தி பிசாசு மாதிரி ட்ரெஸ் பண்ணிட்டு வந்தானு நான் ஒரு நிமிஷம் முழிச்சு பாத்ததுக்கு starring is bad manners, did your mom not teach it னு ஒரு மணிநேரம் இங்கிலீஷ் லெக்சர் குடுத்தாளே அதை அப்படியே இப்ப இவனுக்கு குடுக்கட்டுமா?"

"வேண்டாம் மீரா... பாவம் அவனுக்கு இங்கிலீஷ் மறந்துடும், பொழச்சு போகட்டும் விடு" என சதீஷ் சிரிக்காமல் சொல்ல

"உன்ன... இரு இரு... நோட்ஸ் வேணும்னு வந்து நிப்பெல்ல அப்ப சொல்றேன் யாருக்கு இங்கிலீஷ் மறக்கும்னு" கோபமாய் முகத்தை வைத்து கொண்டு சொன்னாள் மீரா

"ஒகே ஒகே... சும்மா கிண்டல் தானே...சாரி" என பாவமாய் முகத்தை வைத்து கொண்டு கெஞ்ச அவர்கள் பின்னால் இருந்த அவன் லேசாக புன்னகைத்தான்

"ஏய் ஏய்... அவன் சிரிக்கறான்.. என்னமோ நாம பேசறது ரெம்ப புரிஞ்ச மாதிரி"

"அவன் ஏதோ Magazine வெச்சுருக்கான் பாரு... அதுல ஏதோ படிச்சுட்டு சிரிக்கறான் போல இருக்கு"

"ம்...ஆமாம் கரெக்ட்... அவனும் அவன் மூஞ்சியும்"

"ஏன் அவன் மூஞ்சிகென்ன?"

"இல்ல... அடிக்கற கிரீன் கலர் ஷர்ட்... கண்றாவி... நம்ம ஊர்ல கட்டிட வேலைக்கு வர்றவன் மாதிரி இருக்கான்"

"ஹா ஹா ஹ... நல்ல கம்பாரிசன்"

"ம்... அவன் தலைய பாரேன் என்னமோ எலி கரண்டி வெச்ச தேங்கா மாதிரி"

"சான்சே இல்ல மீரா... நல்லா சிரிக்க வெக்கற... பேசாம நீ அசத்த போவது யாரு ப்ரோக்ராம்க்கு போலாம்"

"நக்கல் தான் உனக்கு"

"எஸ் எஸ்"

"அவன் பேரு என்ன சொன்ன?"

"நான் எப்ப சொன்னேன்?"

"காலைல ஓரியன்டேசன்ல என்னமோ சொன்னான்னு சொன்னியே"

"இட்டாலியன்னு சொன்னான்... பேரு சொல்லல"

"ஐ சி... அவனோட ஹேர் அது நேச்சுரல் கலர் இல்லைன்னு தோணுது... கலர் பண்ணி இருக்கான்..."

"இல்ல மீரா... இட்டாலியன்ஸ்க்கு Black Hair தான் நம்மள போல... Blonde இல்ல"

"ஓ... அவன் ஷூவ பாரேன்... என்னமோ பார்முலா ஒன் ரேஸ் கார் கூட ஓட போறவன் மாதிரி வில் எல்லாம் வெச்சு.. கண்றாவி"

"ஹா ஹா... " என சிரித்தான் சதீஷ்

"கைல ஒரு புக் கூட இல்ல... இவனெல்லாம் என்ன படிக்க போறானோ"

"ஏய்... இந்த வாரம் முழுக்க ஜஸ்ட் ஓரியன்டேசன் தானே மீரா... நீ தான் நான் சொல்ல சொல்ல கேக்காம நாலு நாளா என்னையும் சேத்து புக் பாக்னு தூக்க வெச்சுருக்க... பொண்ணுங்க எல்லாம் என்னை லூசா நீ ங்கற மாதிரி பாக்கறாங்க"

"அது என்ன பொண்ணுங்க... பசங்க உன் கண்ணுல படலியா"

"பொண்ணுங்க அளவுக்கு படல"

"சரியான ஜொள்ளு பார்ட்டிடா நீ... ச்சே"

"சரியா சொல்லு... no harm ஜொள்ளு பார்ட்டி"

"எப்படியோ போ... அந்த பையன் வெச்சுருக்கற Magazine பாரு... என்னமோ யோகானு போட்டிருக்கு.. சரியான சாமியார் போல இருக்கு"

"மீரா... திஸ் இஸ் டூ மச்... " என அவனும் அடக்க மாட்டாமல் சிரித்தான்

"அவன் கைல பாரேன் ஒரு லிட்டர் பாட்டில் சைஸ்ல காபி கப்... இந்த ஊரு ஜென்மங்க எப்படி தான் இப்படி காப்பிலையே உயிர் வாழுதுங்களோ... எப்படா MBA முடிச்சுட்டு ஊர் போய் சேருவோம்னு இருக்கு"

"அடிப்பாவி நீ தானே அடம் பிடிச்சு இங்க வரணும்னு என்னையும் சேத்து வம்புல மாட்டி விட்ட"

"அப்படியாச்சும் நீ உருபடட்டும்னு தான்"

"நேரம் தான்... சிவனேன்னு செந்தமிழ் நாட்டு தமிழச்சிகளை சைட் அடிச்சுட்டு சந்தோசமா இருந்தவனை இப்படி பனி காட்டுல கொண்டு வந்து தள்ளிட்டீங்க எல்லாரும் சேந்து"

"ஏய்...ரெம்ப டிராமா பண்ணாத சதீஷ்... இந்த ஒரு வாரத்துல யுநிவர்சிட்டில உன் ரவுசு தாங்காம நெறைய பொண்ணுங்க Torontoவ விட்டு போய்ட்டாங்கன்னு கேள்விப்பட்டேன்"

"எல்லாம் நேரம் தான்... பேசு பேசு"

"சரி அதை விடு... சதீஷ் அங்க பாரு அவன் ஐ-போன் வெச்சுட்டு செம அலப்பறை செய்யறான். நம்ம ஊர்ல இதை விட சூப்பர் மாடல் போன் எல்லாம் இருக்குனு இவனுக்கு என்ன தெரியும்... கூமுட்ட"

"என்ன மீரா... ஓவரா லோக்கல் பாஷை எல்லாம் பேச ஆரம்பிச்சுட்ட"

"அப்பப்பா பேசறது தான்... அது சரி... நீ அந்த இத்தாலிகாரன் பத்தி என்ன நெனைக்கற"

"என்ன நெனைக்கிறேன்னா... " என ஏதோ சீரியஸ்யாய் சிந்திப்பவன் போல் பாவனை செய்துவிட்டு "அவன் உன்னை பாக்கறதை விட நீ அவனை அதிகம் பாக்கறேன்னு நினைக்கிறேன்" என சிரித்து கொண்டே சதீஷ் குறும்பாய் கூற

"யு...யு... " என கோபத்தில் கையில் இருந்த புத்தகத்தை அவன் மேல் வீசினாள்

சதீஷ் அதை எதிர்பார்த்தவன் போல் சட்டென குனிய அவள் வீசிய புத்தகம் சதீஷ் பின் அமர்ந்திருந்த அந்த இத்தாலிக்காரன் மேல் போய் விழுந்தது

அவன் தன் கையில் வைத்திருந்த காபி கோப்பை சிதறி அவன் மேல் அபிஷேகம் ஆகியது

மீரா சதீஷ் இருவரும் செய்வதறியாது திகைக்க அவன் இவர்கள் இருவரையும் ஒன்றும் பேசாமல் பார்த்தான்

அவன் கண்களில் தெரிவது கோபமா கேலியா என புரியாமல் மீரா தடுமாறினாள்

மீரா தான் முதலில் சுதாரித்து "Sorry... I'm extremely sorry..." என கூற

"அதையும் தமிழ்லயே சொல்லி இருக்கலாமே... எனக்கு புரியாம இருந்திருக்குமல்ல" என அழகு தமிழில் அவன் பேச

இயல்பிலேயே பெரிய கண்களை உடைய மீரா இப்போது அதிர்ச்சியில் இன்னும் கண்கள் விரிய கருவிழிப்பாவை தெறித்து வெளியே விழுந்து விடுமோ என எண்ணும் படி விழித்தாள்

சூழ்நிலை மறந்து அவளது அழகிய மருண்ட விழிகளை கண்ணிமைக்காமல் ரசித்தான் அவன்

இனி...

அப்பாவியின் நோட்ஸ்:
இயக்குனர் சங்கர் தான் Foreignல போய் சினிமா எடுக்கணுமா? நாங்களும் எடுப்போம்ல... ச்சே... எழுதுவோம்ல... ஆமாங்க இந்த கதை கனடா நாட்டில் டொரோண்டோ (Toronto) என்ற மாநகரத்தில் நடக்கும் ஒரு கதை... அதாவது "ஜில்லுனு ஒரு காதல்" கதை... See you in next episode...

(ஜில்லுனு தொடரும்...) - Next Tuesday

அடுத்த பகுதி படிக்க...


...

Thursday, December 16, 2010

நான் சொல்வதெல்லாம் உண்மை...


மைண்ட்வாய்ஸ்: என்னத்துக்கு இப்ப இந்த பில்ட் அப்பு

அப்பாவி: ஏய்... வேண்டாம்...இன்னைக்கி மட்டும் என்கிட்ட வம்பு பண்ணாத...வம்பாய்டும் ஆமா...

மைண்ட்வாய்ஸ்: ஐ...அப்பாவி டென்ஷன் டென்ஷன் ...மீ ஹாப்பி ஹாப்பி...

அப்பாவி: வேண்டாம் சொன்னா கேளு

மைண்ட்வாய்ஸ் : சரி சரி மேட்டர் என்னனு சொல்லு

அப்பாவி: அது...வந்து...  தமிழ்மணம் இருக்கில்ல...அதுல அவார்ட்ஸ் இருக்கில்ல...அதுக்கு நான் மூணு பதிவுகள nominate பண்ணி இருக்கேன்... அந்த மூணு பதிவை படிச்சு... 26 ந்தேதிகுள்ள உங்கள் பொன்னான வாக்குகளை வழங்குமாறு கேட்டு கொள்கிறேன்... (voting instructions at the end of this post)

மைண்ட்வாய்ஸ் : ஹையோ ஹயோ...உன் காமெடி சென்சுக்கு ஒரு அளவே இல்லையா...நீ?????? விருதுக்கு?????  ஹா ஹா ஹா

அப்பாவி: வேண்டாம்... நல்லதுக்கில்ல... நெசமாத்தான் சொல்றேன்...

மைண்ட்வாய்ஸ் : ஏன் இந்த கொல வெறி திடீர்னு?

அப்பாவி: சும்மா நானும் ஒரு பதிவர்னு வேற எப்படி தான் prove பண்றது

மைண்ட்வாய்ஸ் : ஹா ஹா ஹா... அது சரி...எந்த நம்பிக்கைல இதுல எல்லாம் கலந்துக்கற

அப்பாவி: இங்க பாரு மைண்ட்வாய்ஸ்...ஜெயக்கறது தோக்கறது மேட்டர் இல்ல... participation is what matters னு பெரிய பெரிய ஆளுங்கெல்லாம் சொல்லி இருக்காங்க தெரியுமா?

மைண்ட்வாய்ஸ் : அது அவங்க பெரிய ஆளுங்களுக்காக சொன்னது.. உனக்கு ஏன் அது?

அப்பாவி: இந்த அப்பாவி இதுக்கு மேலயும் அப்பாவியா இருக்கனுமா இல்லையாங்கறது உன்கிட்ட தான் இருக்கு

மைண்ட்வாய்ஸ்: சரி சரி... மெரட்டாதே... சரி நீ இதுல ஜெய்ச்ச்சா மக்களுக்கு என்ன நல்லது எல்லாம் செய்வ அதை சொல்லு மொதல்ல

அப்பாவி: அடப்பாவி... இதென்ன பொது தேர்தல் வாக்குறுதி ரேஞ்சுக்கு பேசற

மைண்ட்வாய்ஸ் : தேர்தல்னு வந்துட்டா பொது தேர்தல் என்ன தனி தேர்தல் என்ன எல்லாம் ஒண்ணு தான் யு சி?

அப்பாவி: எல்லாம் நேரம் தான்

மைண்ட்வாய்ஸ் : சரி...நானே கேக்கறேன்... ஒட்டுமொத்த பதிவுலகம் சார்பா

அப்பாவி: உன்னை யாரு இப்ப representative ஆ appoint பண்ணினது

மைண்ட்வாய்ஸ் :இதான் மொதல் கோரிக்கை...தமிழ் பதிவர்னு பேரு வெச்சுட்டு இப்படி வாக்கியத்துக்கு நாலு வார்த்தை ஆங்கிலத்துல போட்டு கொல்லக்கூடாது

அப்பாவி: ம்...நேரம் தான்...அப்புறம்?

மைண்ட்வாய்ஸ் : சும்மா சும்மா பாத்தது கேட்டது எல்லாம் பதிவு போட்டு எங்க பொன்னான நேரத்த நீ வீணடிக்கரத நாங்க வன்மையா கண்டிக்கறோம்...

அப்பாவி: நீ சொல்லி முடி நான் அப்புறம் பேசறேன்

மைண்ட்வாய்ஸ் : ம்...இதே மாதிரி எப்பவும் மத்தவங்க பேசறதுக்கு டைம் குடுக்கணும்...சும்மா நீயே பேசிட்டு இருக்க கூடாது... அப்புறம் 100 எபிசோடு கதை எல்லாம் தடை விதிக்கணும்னு நீயே ஒரு சட்டம் கொண்டு வரணும்...

அப்பாவி: அய்யயோ... என் பொழப்பு எப்படி நடக்கறது அப்புறம்

மைண்ட்வாய்ஸ் : இன்னும் பத்து பக்க கோரிக்கை மனு எங்க சங்கம் சார்பா வரும்... அதுல நீ கையெழுத்து போட்டா அப்புறம் உனக்கு வோட்டு போடறதா இல்லையான்னு நாங்க முடிவு பண்றோம்

அப்பாவி: அது சரி...என்னமோ சங்கம்னியே...என்னாதது?

மைண்ட்வாய்ஸ் : அப்பாவியால் பாதிக்கப்பட்ட அபலைகள் சங்கம்

அப்பாவி: அடப்பாவி...

மைண்ட்வாய்ஸ் :உன் பேர சொன்னதுக்கு நன்றி...

அப்பாவி: பேசு பேசு... உன்னை அப்புறம் கவனிச்சுக்கறேன்...

மைண்ட்வாய்ஸ் : இங்க பாரு...அந்த பத்து பக்க கோரிக்கைல முக்கியமா விசயமே... வோட்டு போட்டப்புறம் எனக்கு எதாச்சும் அடிகிடி பாட்டா நீ தான் பொறுப்புனு இருக்கும்...அதுலயும் நீ கையெழுத்து போடணும்...

அப்பாவி: நான் nomination திருப்பி வாங்கிகறேன்..நீ போ

மைண்ட்வாய்ஸ் :ச்சே ச்சே...என்னதிது... முன் வெச்ச காலை பின் வெக்காத பரம்பரைனு நெனச்சேனே உன்னை (இப்படி ஏத்தி உட்டு தான் நம்ம மேட்டர சாதிச்சுக்கணும்... ஹா ஹா)

அப்பாவி: என்ன என்னமோ முணுமுணுக்கற...

மைண்ட்வாய்ஸ் : அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல... நீ என்ன முடிவு பண்ணின அதை சொல்லு

அப்பாவி: என்ன சொல்றது? சிக்கியாச்சு... மீள முடியுமா இனி... அன்பார்ந்த ப்ளாக் உலக திலகங்களே... திலகிகளே... நான் சொல்வதெல்லாம் உண்மை...உண்மை தவிர வேறில்லை..

மைண்ட்வாய்ஸ் : இரு இரு... இந்த டயலாக் எல்லாம் அரசியலுக்கு வந்து ஊழல் பண்ணி மாட்டி கோர்ட்க்கு கூட்டிட்டு போறப்ப சொல்ல வேண்டியது...இப்பவே அவசரப்பட்டு சொல்லாதே

அப்பாவி: படுபாவி...ஆரம்பத்துலையே இப்படியா...வெளங்கிடும்...

மைண்ட்வாய்ஸ் :எல்லாம் வெளங்கும்.. நான் கேக்கறேன் உனக்கு வோட்டு இரு...

ஹாய் ஹாய் ஹாய்....எல்லாரும் சௌக்கியமா... என்ன மேட்டர்னா நம்ம அப்பாவி இருக்கே... அதாங்க பதிவு போட்டே கொல்லுமே...அதே அதே... அந்த அப்பாவி தங்கமணி தமிழ்மணம் அவார்ட்ஸ்ல கலந்துக்குதாம்...

உங்க சார்பா நானே கோரிக்கை எல்லாம் போட்டுடறேன்... ஒரு முக்கியமான மேட்டர்... உங்களுக்கு மட்டும் சொல்றேன்... அந்த பத்து பக்க கோரிக்கைல இனி மாசத்துக்கு ஒரு பதிவு தான் போடணும்கரதை சின்ன சின்ன எழுத்துல போட்டு இருக்கேன்

அவ எப்படியும் அவ சோடாபுட்டி கண்ணாடி வெச்சு அதை படிக்க போறதில்ல... கையெழுத்து போட்டுடுவா...இதை விட்டா நமக்கு நல்ல சான்சே கிடைக்காது

அதனால உங்க வோட்டை போனா போகுதுன்னு போட்டுடுங்க...அப்புறம் நமக்கு விடுதலை விடுதலை விடுதலை தான் யு சி...

ஒகே டாட்டா பை பை...மறக்காம 26 ந்தேதிக்குள்ள வோட்டு போட்டு தொரத்தி விட்டுடுங்க... ஹா ஹா ஹா... அப்புறம் இருக்கு கச்சேரி நம்ம அப்பாவிக்கு... அதுவரை உங்களிடம் இருந்து விடை பெறுவது உங்கள் அன்பு மைண்ட்வாய்ஸ்
 
Dear Friends,
Vote only if you like these 3 posts... not for me... (நெனப்பு தான்...ஹா ஹா அஹ)
Thanks,
Appavi Thangamani

Voting Instructions:-
 1. ’tamilmaNam Awards2010 - Voting Invitation from tamilmaNam.NET’ உங்களுக்கு இந்த சப்ஜெக்ட்ல ஒரு ஈமெயில் வந்து இருக்கும்...அதுல இருக்கற லிங்க் கிளிக் பண்ணுங்க. You can see a page titled "தமிழ்மணம் விருதுகள் 2010 பதிவருக்கான வாக்குச்சீட்டு"

2. In that first category is "பிரிவு: படைப்பிலக்கியம் (கதை, கவிதை, போன்றவை)". Just below you'll see "இந்த பிரிவுக்கு வாக்களிக்க இங்கே கிளிக்கவும்" . If you click that a page will open showing all the nominations for awards

3. In that page, you need to find out mine listed as உருகுதே மருகுதே... (சிறுகதை) - அப்பாவி தங்கமணி. To vote for that, click vote button at the end of same row. Once you click vote, this page will close and your selection will show up on the main page under the category you selected. To read the post click this link உருகுதே மருகுதே

4. Likewise, to vote for other 2 nominations here are the topics:-
- பிரிவு: நகைச்சுவை, கார்ட்டூன்
முட்டை ஆம்லேட் தத்துவம்... (சைவம் தான் அசைவம் இல்ல...எல்லாரும் தைரியமா படிக்கலாம்)
- பிரிவு: பெண் பதிவர்கள் மட்டும் பங்கு பெறும் பிரிவு – எந்த இடுகைகளாகவும் இருக்கலாம்
அம்மாவும் நானும்... (இது அந்த அம்மா இல்ல...எங்க அம்மா...)

...

Monday, December 13, 2010

வேலைக்காரி & அறிவிப்பு (ஜில்லுனு ஒரு காதல்...)


இதென்ன கண்றாவி இப்படி ஒரு தலைப்புனு கேக்கறவங்க இதுக்கு முன்னாடி போஸ்ட் பாத்தீங்கன்னா புரியும்... பாக்கலைனாலும் புரியும்... (ஹி ஹி)

சரி சரி நோ டென்ஷன்... அது போன போஸ்ட்ல "அமெரிக்கா... வேலைக்காரி... மற்றும் பின்ன அறிவிப்பு... " னு தலைப்பு வெச்சேன்... ஆனா அதுல ஒரு விஷயம் பத்தி எழுதவே இடம் பத்தலை...

சோ அடுத்த போஸ்ட் போட்டுட்டேன்... மத்தபடி அந்த போஸ்ட்க்கும் இந்த போஸ்ட்க்கும் சம்மந்தம் உறவு பாத்தியதை ஒண்ணும் இல்லை...

(மைண்ட்வைஸ் : ஸ்ஸ்ஸ்ப்பா... முடியல)_______________________________________________________

ஒகே...போஸ்ட்க்கு போவோம்...

அறிவிப்பு என்னனா...

என்ன நீ வேலைக்காரி மேட்டர் சொல்லாம மொதல்ல அறிவிப்புக்கு போறேன்னு நீங்க கேக்கலாம்... அதுக்கு ஒரு காரணம் இருக்கு..

ஆனா நீங்க கோவப்படாம கேக்கணும்...

மைண்ட்வாய்ஸ் :சொல்லி தொல கேக்கறேன்...

அப்பாவி: அதாவது நான் மொதலே மேட்டர் சொல்லிட்டா, நீங்க மேட்டர் படிச்சுட்டு மீட்டர் கட் பண்ணிட்டு போய்ட்டா நான் மீட்டர் வட்டி வாங்கி ப்ளாக் நடத்தற மேட்டர் என்ன ஆகறது. இன்னும் சொல்லப்போனா... மேட்டர்க்கு மேட்டர் தேத்த வழி இல்லாம தான் நான் இப்படி பீட்டர் விட்டுட்டு இருக்கேன்னு நீங்க என்னை பத்தி தப்பா நினைச்சுட்டா அப்புறம் என் மேட்டர் என்ன ஆகும், நீங்க கொஞ்சம் மீட்டர் கட் பண்றதுக்கு முன்னாடி இந்த மேட்டர் பத்தி கொஞ்சம் யோசிச்சு பாருங்க. இன்னும் தெளிவா சொல்லணும்னா...

மைண்ட்வாய்ஸ் :உன் மேட்டர்ம் வேண்டாம்.. நாங்க மேலோகதுக்கும் போக வேண்டாம்...ஆள உடு...

அப்பாவி: என்னதிது...நீ தானே கோவப்படமாட்டேனு சொன்ன...இப்ப கோவப்படறியே

மைண்ட்வாய்ஸ் : உன் ப்ளாக் படிச்சா கோவம் வராது அம்மணி... கொல வெறி தான் வரும்...

அப்பாவி: கூல் கூல்... சரி போஸ்ட்க்கு போவோம்...
________________________________

அறிவிப்பு என்னனா... நான் புதுசா ஒரு தொடர் கதை ஆரம்பிக்க போறேன்.... வெயிட் வெயிட்... ஓடாதீங்க...

நீங்க பயப்படுற மாதிரி இது டெர்ரர் கதை எல்லாம் இல்லை... ஜாலியான கதை... ஜில்லுனு ஒரு கதை...

கதை தலைப்பே "ஜில்லுனு ஒரு காதல்"... இப்ப ஒகேவா...

தமிழ் சினிமா டைரெக்டர்க தான் பாரின் போய் சினிமா எடுக்கணுமா... நாங்க எடுக்க கூடாதா... So, இந்த கதை நடக்கும் இடம் கனடா (Canada)... அவ்ளோ தான் இப்போ details ... மற்றதெல்லாம் ப்ளாக்(Blog) திரையில் காண்க...

Don't Worry...Trailer Trailer னு ஓட்டி கொடுமை எல்லாம் படுத்த மாட்டேன்... Straight ரிலீஸ் தான்... எப்போவா?

வர்ற செவ்வாய் முதல் ஒரு ஒரு செவ்வாய்க்கிழமையும் "ஜில்லுனு ஒரு காதல்" படிக்கலாம்...

உங்கள் அன்புக்கும் பேராதரவுக்கும் நன்றி நன்றி நன்றி...

Mindvoice : This is what we call over confidence

Appavi :  This is what we call கொலை செய்யும் கத்தி... (என அப்பாவி தாயாராய் வைத்திருந்த  ஆயுதம்  எடுக்க)

Mindvoice : Me escape...
 _________________________________________________________________

சரி அடுத்த டாபிக்... "வேலைக்காரி..."

நான் இந்தியால இருந்தப்ப, தீபாவளி முடிஞ்ச மறு நாள் வேலைக்கு வந்த எங்க வீட்டுல வேலை செய்யற அம்மாவுக்கும் எங்க மாமியாருக்கும் நடந்த சம்பாஷனை...

"என்ன சாவித்திரி... பண்டிகைக்கு ஓரம்பரை வருவாங்கன்னு சொன்ன... எல்லாம் வந்துட்டு போயாச்சா" இது எங்க மாமியார்

"அதை எனுங்கம்மா கேக்கறீங்க?"

"ஏன் என்னாச்சு?"

"நானே உங்ககிட்ட அடுத்த வாரம் ஒரு நாலு நாள் லீவ் வேணும்னு கேக்கணும்னு நெனச்சேன்" என அப்பாவியா சாவித்திரி அம்மா ஒரு லுக் விட

"லீவா எதுக்கு?" னு, இதென்னடா வம்புனு ஒரு லுக் விட்டாங்க எங்க மாமியார்

"அது... ஓரம்பரை யாரும் வருலிங்கம்மா... அவிக வந்தா நாலு பேருக்கு போக்குவரத்து செலவு...நான் போனா ஒருத்தி தானங்க"

சூப்பர் ரீசன்...இதுக்கு மேல என்ன பேச முடியும்னு எங்க மாமியார் "சரி சரி... பாத்திரம் கழுவிட்டு வெயில் அதிகமாறதுகுள்ள துணி தொவைச்சுடு"

"சின்னய்யாவும் அம்மாவும் (ரங்க்ஸ்ம் நானும்) இருக்கறதால கழுவற பாத்திரமும் ஜாஸ்திங்க துணி நாளைக்கு தொவைக்கிறேன்"

எங்க மாமியார் ஒண்ணுமே பேசல... நான் தான் டென்ஷன் ஆய்ட்டேன்...

"என்ன அம்மா இது... எக்ஸ்ட்ரா ரெண்டு சாப்பிட்ட plate... மிஞ்சி போனா ஒரு ரெண்டு பாத்திரம் கூட... இதை நானே கழுவி வெச்சு இருப்பேன்" னு எங்க மாமியார்கிட்ட நான் சொன்னதுக்கு

"ஆமா சாமி... இப்பவெல்லாம் வேலைக்கு வர்ற ஆளுக இப்படி தான்... திருப்பி பேசினா வேலைக்கு வர மாட்டாங்க நாளைக்கு... நான் வேற இப்ப சும்மா இருக்காம ஓரம்பர வரலியான்னு கேட்டு இப்ப பாரு நாலு நாள் லீவ் கேக்கறா" னு நொந்துட்டாங்க...

அதுக்கு ரங்க்ஸ் "ஹா ஹா...சொந்த செலவுல சூனியம்"னு கிண்டல் வேற அவங்க அம்மாவை... நேரம் தான்...

எங்க மாமியார் அதுக்கு அப்புறம் சொன்ன விளக்கம் தான் சூப்பர் "இப்பவெல்லாம் எல்லாம் இலவசம் இலவசம்ங்கறாங்க... யாருக்கும் வேலை செஞ்சு சம்பாதிக்கற எண்ணமில்ல... வீட்டு வேலைக்கு வர்ற ஆளுக கம்மி ஆகி போச்சு... அதனால இருக்கறவங்களுக்கு டிமாண்டு"

கொடுமைடா சாமி?
 
...

Wednesday, December 08, 2010

அமெரிக்கா...வேலைக்காரி... மற்றும் பின்ன அறிவிப்பு...




இப்படி பின் நவீனத்துவம் ரேஞ்சுல எல்லாரும் வெக்கற மாதிரி கசாமுசான்னு தலைப்பு வெச்சு போஸ்ட் போடணும்னு ரெம்ப நாள் ஆசை எனக்கு ... அதான் போட்டுட்டேன்... ஹி ஹி ஹி...

மைண்ட்வாய்ஸ் : தலைப்பு வெச்ச சரி... உள்ள என்ன இருக்கு... அத சொல்லு

நான் : ஏய் மைண்ட்வாய்ஸ் ஒரு விசயம் நல்லா புரிஞ்சுக்கோ.... கமெண்ட் விடறது ரெம்ப சுலபம்... போஸ்ட் எழுதி பாரு அப்ப தெரியும் கஷ்டம்

மைண்ட்வாய்ஸ் : நீ எழுதலைன்னு இங்க யாரு உண்ணாவிரதம் இருக்கா

நான் : என்ன இப்படி சொல்லிட்ட... நான் போஸ்ட் போடலைனா மக்களுக்கு நல்லது கெட்டது எப்படி புரியும்

மைண்ட்வாய்ஸ் : ஹா ஹா ஹா ஹா ஹா

நான் : ஏய் எதுக்கு சிரிச்ச

மைண்ட்வாய்ஸ் : இல்ல வேண்டாம் விடு... சொன்னா நீ ரெம்ப வருத்தபடுவ

நான் : பரவால... ஒழுங்கா சொல்லு

மைண்ட்வாய்ஸ் : அது வேற ஒண்ணுமில்ல... நீ எழுதினா தானே மக்களுக்கு கெட்டது எதுன்னு புரிஞ்சு மத்த நல்ல ப்ளாக் பாப்பாங்கன்னு நீயே ஒத்துகிட்டது நெனச்சு சிரிச்சேன்...

நான் : யேஏஏஏஏஏ...

மைண்ட்வாய்ஸ் : ஹா ஹா ஹா... (என மைண்ட்வாய்ஸ் எஸ்கேப் ஆய்டுச்சு...)

அத விடுங்க... அது பேசினதெல்லாம் ஒண்ணும் மனசுல வெச்சுக்கதீங்க மக்களே...

சரி மேட்டர்க்கு போவோம்...
____________________________________________________________

மொதல்ல தலைப்புல "அமெரிக்கா..." னு இருக்கே...அதுக்கு விளக்கம்

இது என்னோட சொந்த அனுபவம் இல்ல... என்னோட பிரெண்ட் அவங்க பிரெண்ட்க்கு நடந்ததா சொன்ன ஒரு காமெடி எபிசோடு...

என் பிரெண்ட்க்கு பிரெண்ட் (பேரு என்னனு தெரியல) Canada ல இருந்து இந்தியாக்கு vacation போனாங்களாம்... போனவங்க கோயம்புத்தூர்ல ஸ்ரீதேவி டெக்ஸ்டைல்ஸ் போய் இருக்காங்க

அங்க சர்வீஸ்க்கு இருந்த ஆள் நெறைய சாரீஸ் எல்லாம் எடுத்து காட்டி இருக்கான். இவங்க "என்ன விலை இவ்ளோ இருக்கு? offer ஒன்னுமில்லையா? விலை கம்மில இல்லையா?"னு கொஸ்டின் மேல கொஸ்டின் போட்டு இருக்காங்க, ஒண்ணும் செலக்ட் பண்ணாமியே

அதுக்கு அந்த கடை ஆள் கேட்டான் பாருங்க ஒரு கேள்வி "நீங்க அமெரிக்கால இருந்து வரீங்களா?"

என்ன கொடும சார் இது? விடு ஜூட்...

நம்ம ஊர பொறுத்த வரை அமெரிக்கான அமெரிக்கா மட்டும் தான்...அமெரிக்கா கண்டத்துல இருக்கற கனடா மற்றும் உள்ள நாடுகெல்லாம் கணக்குலேயே வர்றதில்ல...

இதை வெறும் காமெடி எபிசோடா சிரிச்சுட்டு மட்டும் ஒதுக்க முடியலங்க...

நெஜமாவே இந்த வாட்டி ஊருக்கு போனப்ப பணபுழக்கம் ரெம்ப ஜாஸ்தி ஆகி இருக்கறத பாக்க முடிஞ்சுது, நான் மூணு வருஷம் கழிச்சு போறதால அப்படி தோனுச்சானு தெரியல

இங்க வந்த புதுசுல எதை வாங்கணும்னாலும் multiplied by 32 (அப்போ கனடா டாலர் = 32 இந்தியன் ரூபாய்) போட்டு போட்டு யோசிப்போம்... இப்போ நிலைமை தலைகீழ்

நெஜமாவே இந்தியால ஷாப்பிங் போனப்ப எல்லாம் divided by 43 போட்டு போட்டு கனடாலையே வாங்கிக்கலாம் போல இருக்கேனு தோணற மாதிரி இருந்தது போங்க

எனக்கு புரிஞ்ச வரைக்கும் (தப்புனா திருத்துங்க) ஊருல இருக்கற விலைவாசிக்கு ஒரு குடும்பத்தோட மாத வருமானம் 30000 ரூபாய் இருந்தாதான் கொஞ்சம் ஸ்டாண்டர்ட் லைப் ஸ்டைல் இருக்கும்னு தோணுச்சு

அப்படி மாசம் 30000 சம்பாதிக்கற மக்கள் தொகை 20% னே வெச்சுக்கலாம் அதிகபட்சம், மிச்சம் 80% இருக்கறவங்களோட நிலை என்ன?

ஒரு மொழம் மல்லிகை பூ முப்பது ரூபா, என்ன கொடுமைங்க இது?

Globalisation, MNC வரவுகள் தான் இதுக்கு காரணம்னு முழுசா சொல்ல முடியல... அதுவும் ஒரு காரணம் தான், வேற நெறைய காரணங்கள் இருக்கு

முக்கியமா... இன்னைக்கி இந்தியால மார்க்கெட் Sellers Market ஆ இருக்கு... விக்கறவன் என்ன விலை வெச்சாலும் கேள்வி கேக்காம வாங்கற ஆட்கள் எண்ணிக்கைல கூடி இருக்காங்க

அதுக்கு அதிக சம்பளம் குடுக்கற MNC கள் தானே காரணம்னு நீங்க கேக்கலாம்... அது எப்படிங்க... காசு இருந்தா செலவு பண்ணனும்னு இருக்கா... இந்த மனப்பான்மை தான் மாறனும். அதை விட்டுட்டு எல்லாம் இந்த IT கம்பெனிகாரன் பண்றது தான்னு சொல்றது சரி இல்ல...
 
பேரம் பேசறது indecentனு நினைக்கற மனப்பான்மை இருக்கு. This attitude has to change...

நான் ஸ்கூல் காலேஜ் படிச்ச நாட்கள்லயெல்லாம் இந்தியாலேயே எங்கயாச்சும் வெளியூர் போறப்ப ரெம்ப பேரம் பேசினா "உங்களுக்கு கோயம்புத்தூரா?" னு நக்கலா கேள்வி வரும்... இப்ப பாருங்க நெலமைய...

முன்னியெல்லாம் ஒரு கடைல விலை கேட்டுட்டு "இவ்ளோ விலையானு" நீங்க நகந்தா... "இருங்கம்மா பாருங்க அப்புறம் விலை பேசுவோம்" சொல்வான்

ஆனா இப்போ "நீ இல்லேனா வேற ஒருத்தன் வாங்குவான் போ"ங்கற மனநிலை தான் விக்கறவங்ககிட்ட இருக்கு

அதை விட பெரிய கொடுமை என்னனா விலை ஜாஸ்தி இருக்கற பொருள் தான் நல்ல பொருள்னு ஒரு கொடுமையான impression வேற நெறைய பேரு மனசுல இருக்கு... அது விக்கரவனுக்கு விலை ஏத்த இன்னும் வசதியா போச்சு... விலை கூடின பொருட்கள மட்டும் தான் வாங்கறது ஒரு prestige value வா வேற சிலர் பாக்கறாங்க... ரெம்ப கொடுமைங்க இதெல்லாம்

நீங்க கனடால எல்லாம் பேரம் பேசி தான் வாங்குவீங்களானு நீங்க கேக்கலாம்? நிச்சயமா... furniture appliances ல இருந்து துணி கடைல கூட பேரம் பேசுவேன் நான்

நான் மட்டுமில்ல... இங்க பெரும்பான்மையான மக்கள் அத்தியாவிசிய பொருட்கள் தவிர மத்ததை நல்ல டீல் இருக்கற சமயம் மட்டும் தான் வாங்கறாங்க

ஆனா டீல் இருக்குதுங்கரதுக்காகவே வேண்டாதத வாங்கி வீட்டை நெறைசுக்கற அரை லூசுகளும் சிலர் உண்டு...but exceptions are not examples...right?

Economicsல சொல்வாங்க "when a market is not ruled by consumers, the economy will not flourish" னு... அது 200% கரெக்ட் statement

நீ ஒருத்தி பேசி என்ன மாத்த போறேன்னு சிலர் நினைக்கலாம்... every pebble makes a difference...that's all I can think...
 
ஒரு கனேடிய டாலர்க்கு 2003ல 32 இந்தியா ரூபாய் குடுத்தா போதும்... இப்ப 43  ரூபா தரணும்... ஏன் இப்படி? இது ஒரு வரில பதில் சொல்ற கேள்வி இல்ல தான்... ஆனா இந்த மாற்றம் எப்படி நல்லதாகும்?

இது நல்லதுன்னு வாதிக்கற சிலர் நெறைய interpretations சொல்றாங்க. அதுல ஒண்ணு இங்க... இது போல டாலர் ரேட் கூடும் போது டாலர்ல சம்பாதிக்கறவன் இந்தியால property வாங்குவான்... இதனால இந்தியாவுக்கு அந்நிய செலவாணி வருதில்ல நல்லது தானேனு... this is also called literal meaning...

அமெரிக்கா / கனடாகாரன் இந்தியால property வாங்கினா இந்தியாவோட தனி மனிதனுக்கு இதுல என்ன லாபம்... I don't see any direct or indirect relationship to this theory...

கேட்டா per capita income கூடுமல்லனு சொல்லுவாங்க...

அது என்ன per capita income , அது கூடினா என்ன லாபம்னா... In simple terms, Per capita income is defined as Total Income for the country divided by Total Population... அதாவது நாட்டோட மொத்த வருமானம் வகுத்தல் மக்கள் தொகை... அது கூடினா என்ன லாபம்னா வெளி உலகத்துல நாட்டோட மதிப்பு உயரும்...

இன்னும் தெளிவா சொன்னா... மும்பைல 43 பில்லியன் அமெரிக்கா டாலர் மதிப்புள்ள வீடு கட்டுற அம்பானியும், 43 பில்லியன்க்கு எத்தனை சைபர்னு கூட தெரியாத நம்ம அம்பாசமுத்திரம் அம்பானியும் ஒரே கணக்கு இந்த calculationக்கு

என்ன கொடும சார் இது?

ஏன் இப்படி சொல்றாங்கன்னா அதுக்கும் ஒரு காரணம் இருக்கு. ஒரு உதாரணத்தோட சொல்றேன்

ஒரு வீட்டுல நாலு பசங்க இருக்காங்க. அதுல ஒரு பையன் நல்ல சம்பாத்தியம், கார் பங்களானு வாங்கறான் அவன் பேருல தான் எல்லா சொத்தும். மத்த மூணு பசங்களும் அதே வீட்டுல தான் இருக்காங்க, பெருசா வேலை வசதினு இல்லை

ஆனா அந்த குடும்பத்த பத்தி பொதுவா வெளிய விசாரிச்சா என்ன சொல்வாங்க. "அவங்களுக்கு என்ன, கார் இருக்கு பங்களா இருக்கு நிலபுலன் இருக்கு... கோடீஸ்வரங்கய்யா...பெரிய பார்ட்டி" னு சொல்லுவாங்க... ஆனா தனி மனித ஈடு பத்தி அங்கே சொல்லபடலை

அதே தான் நாட்டுலயும் நடக்குது... statistics படி இந்தியாவோட per capita income 2009 க்கு US$ 1032... அதாவது அம்பானி / அம்பாசமுத்திரம் அம்பானி எல்லாருக்கும் அதே தான்...

ஏன் இந்த per capita வுக்கு இவ்ளோ முக்கியத்துவம்னு நீங்க கேக்கலாம்... அதை வெச்சு தானே MNCல இருந்து எல்லாமும் உள்ளே வரும்,  அமெரிக்கால இருந்து எல்லா நாடும் ஒப்பந்தம் போடும், அதாவது குடும்ப சொத்த பாத்து அந்த சம்பாத்தியம் இல்லாத மூணு பசங்கள்ள ஒருத்தனுக்கு பெரிய எடத்து பொண்ணை கட்டி குடுக்கற மாதிரி தான்...

இதுக்கு மேல நான் பேசினா கிளாஸ் ரெம்ப போர் டீச்சர்னு சொல்லுவாங்க... சரி விடுங்க...

என்னாச்சு அப்பாவி... சும்மா ஹி ஹி ஹா ஹானு பதிவு போட்டுட்டு  போறத உட்டுட்டுனு கேக்கறீங்களா? சும்மா தோணுச்சுங்க சொன்னேன்... அவ்ளோ தான்... சத்தியமா நான் அரசியலுக்கெல்லாம் போக போறதில்ல... ஹா ஹா ஹா
____________________________________________________________

அமெரிக்கா...வேலைக்காரி... மற்றும் பின்ன அறிவிப்பு...னு தலைப்பு வெச்சுட்டு ஒரு விஷயம் பத்தி எழுதவே பதிவு இழுத்துடுச்சு... மிச்சத்த அடுத்த போஸ்ட்ல எழுதறேன்... டாட்டா... பை பை...

மைண்ட்வாய்ஸ் : எப்படி எல்லாம் போஸ்ட் எண்ணிகைய கூட்டுரதுனு நீ ஒரு கோச்சிங் க்ளாஸ் போட்டா வாழ்க்கைல எங்கயோ போய்டுவ அப்பாவி தங்கமணி

அப்பாவி : ஏய் இன்னும் போலயா நீ... உன்ன... (என அப்பாவி ஆயுதம் தேட மைண்ட்வைஸ் எஸ்கேப்...)

...

Monday, December 06, 2010

சிந்துபைரவி... (சிறுகதை)


"மேடம் உங்களுக்கு தான் போன். CM லைன்ல" என என் செக்ரட்டரி அஞ்சலி பதட்டமாய் வர

"குடு... " என வாங்கினேன் அதை விட பதட்டமாய்

மறுமுனையில் "ஹலோ சிந்து. எப்படிமா இருக்கீங்க?"

"நல்லா இருக்கேன் சார்"

"உங்க புத்தகத்துக்கு சாகித்யா அகாடமி விருது குடுத்துருக்கறதா பேப்பர்ல பாத்தேன். பாராட்டுக்கள்"

"ரெம்ப நன்றிங்க சார். நீங்க கூப்பிட்டதுல ரெம்ப ரெம்ப சந்தோஷம் சார்"

"சரிம்மா. அப்புறம் பேசுவோம்"

"தேங்க்ஸ் சார்" என பேசியை அணைத்து அஞ்சலியிடம் கொடுத்தேன்

"மேடம், CM ஏ கூப்ட்டு பேசி இருக்காருன்னு நெனைக்கரப்ப ரெம்ப சந்தோசமா இருக்கு மேடம்" என அஞ்சலி மகிழ்ச்சி காட்ட

"ஆமாம் அஞ்சலி. எனக்கும் சந்தோசமாத்தான் இருக்கு"

"இந்த சின்ன வயசுல இவ்ளோ பெரிய அவார்ட் யாரும் வாங்கினதில்லைன்னு எல்லா பேப்பர்லயும் ரெம்ப புகழ்ந்து எழுதி இருக்காங்க மேடம்" என அவள் கூற அதே நேரம் மறுபடியும் தொலைபேசி அலறியது

எனக்கு தான் என அஞ்சலி கூற மகிழ்வோடு பேசினேன். மேலும் மேலும் வாழ்த்துக்கள் வந்து கொண்டே இருந்தன

"சரி அஞ்சலி இனி யாராச்சும் போன் பண்ணினா நீயே பேசிடு. நான் பிஸியா இருக்கேன்னு சொல்லிடு. காலைல இருந்து போன் அட்டென்ட் பண்ணி பண்ணி ஒரே அலுப்பா இருக்கு"

சரி மேடம் என அஞ்சலி விலக எனக்கு மனதில் இருந்த உற்சாகத்தில் அப்படியே பறக்க வேணும் போல தோன்றியது

அதை தொடர்ந்து வந்த நாட்கள் எல்லாம் பாராட்டு விழாக்களும் மாலை மரியாதைகளுமாகவே இருந்தது

அன்று மிகவும் அலுப்பாய் இருந்தது. ஆனாலும் விடாமல் தொலைபேசி அழைப்புகள் வந்த வண்ணம் இருந்தன

"ஐயோ போதும்... எனக்கு இந்த விருது பாராட்டு ஒண்ணும் வேண்டாம். கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுக்க விடுங்க" என வாய் விட்டு கத்திய அதே நிமிடம்

"ஏய் சனியனே... எந்திரி மொதல்ல... பத்து மணி வரைக்கும் வயசு பொண்ணு தூங்கினா வெளங்கிடும் வீடு" என அம்மாவின் கத்தலில் நான்  ஒன்றும் புரியாமல் விழிக்க

"என்னடி முழிக்கற? விடிய விடிய ப்ளாக் எழுதறேன்னு உக்காந்துட்டு விடியரப்ப தூங்க வேண்டியது. அப்புறம் விருது வேண்டாம் பாராட்டு வேண்டாம்னு கனவு கண்டுட்டு கத்த வேண்டியது. எந்திரிச்சு போய் குளி மொதல்ல. காலேஜ் லீவ் விட்டா இதே பொழப்பா போச்சு...ச்சே" எனவும்

அடச்சே... எல்லாம் கனவா... ஹும்...அதானே எனக்காவது "சாகித்யா அகாடமி விருதாவது"...சரி கனவுலயாச்சும் வாங்குவோம் என நினைத்து கொண்ட சிந்து, அம்மா பைரவி மறுபடியும் திட்டும் முன் இடத்தை காலி செய்தாள்

அப்பாவி நோட்ஸ்:
ஐ... நான் கூட ஒரு பக்க கதை எழுதிட்டனே... ஹா ஹா... சக்சஸ்...

அப்புறம் சினேஹா படம் போட்டதுக்கும் இந்த போஸ்ட்க்கும் என்ன சம்மந்தம்னு உங்களுக்கு ஒரு டவுட் வரலாம்... வரலாம் என்ன... வரும்... உங்களைப்பத்தி எனக்கு தெரியாதா?

அது ஒரு விட்ட குறை தொட்ட குறைங்க...

அது என்னன்னா? "சிந்துபைரவி" படத்தோட ரியல் ஹீரோயன் யாரு? சுஹாஷினி (மணிரத்தினம்). சினேஹாவோட ரியல் பேரு என்ன? சுஹாஷினி... இதான் அந்த விட்ட குறை தொட்ட குறை... Righto? (ஒகே ஒகே... ப்ளட் பிரஷர் செக் பண்ற machine ஸ்டாக் இல்ல... ஸ்டாக் வந்தப்புறம் ஆளுக்கு ஒண்ணு ப்ரீயா தரப்படும் சரிங்களா... அதுவரைக்கும் bye bye)


...

Friday, December 03, 2010

எனக்கும் ஒரு ரோஸ்ட்... (ஹா ஹா ஹா)


நன்றி முதலில்:
"ஊருக்கு போறேன்" போஸ்ட்ல நெறைய வோட்டு போட்டுடீங்களேனு பீல் பண்ணினதுக்கு சேத்து வெச்சு "வந்தேன் வந்தேன்" போஸ்ட்லயும் வோட்டை அள்ளி விட்டதுக்கு நன்றி நன்றி நன்றி எல்லாருக்கும்

சரி போஸ்ட்க்கு போவோம்...
 
நான் ஊருக்கு போன சமயம் நெறைய காமெடி கலாட்டா எல்லாம் நடந்துச்சு...

(நீ போன டிராஜடிய சமாளிக்க இதெல்லாம் வேணும் தானே - Mindvoice)

நடந்த எல்லா காமெடிலயும் இதான் டாப்பு...
ஏன்னா எங்களுக்கு வெச்சான் ஒருத்தன் ஆப்பு...
ச்சே... என்னதிது டி.ஆர் வாடை வீசுது வர வர...சரி விடுங்க

தீபாவளி ஷாப்பிங் போன அன்னிக்கி வடகோவை அண்ணபூர்ணால சாப்பிட போனோம்

நாங்க தான் பெரிய குடும்பமாச்சே... ஒரு டேபிள் எல்லாம் பத்தலை...

நான் / அம்மா / தங்கை / பாட்டி (அரட்டை அடிக்க சௌகரியமா) ஒரு டேபிள்லயும், ரங்க்ஸ் / தங்கை கணவர் / எங்க அப்பா ஒரு டேபிள்லயும் ஒரு வழியா எடம் பிடிச்சோம், அவ்ளோ கூட்டம் பண்டிகை சமயம்ங்கறதால

சாப்பிட்டு முடிக்கவும் பில் வந்தது, எங்கப்பா பில் கட்ட போறதுக்கு முந்தி என் தங்கை கணவர் "ஒரு நிமிஷம் பில் குடுங்க மாமா, சரி பாத்துடலாம்"னு சொன்னாரு, அவருக்கு என்ன அனுபவமோ தெரியல

ரெண்டு டேபிள்க்கும் தனி தனி பில் போட்டு இருந்தான், எங்க டேபிள் பில் சரியா இருந்தது

அவங்க டேபிள் பில்ல ஒரு ரோஸ்ட், ஒரு ஊத்தாப்பம், ஒரு பரோட்டா, ஒரு காபி எல்லாம் எக்ஸ்ட்ராவா இருந்தது. இது எல்லாமும் இவங்க ஆர்டர் பண்ணின items தான், ஆனா ஒரு ஒரு எண்ணிக்கை கூட இருந்தது

அப்புறம் சர்வர கூப்பிட்டு விசாரிச்சா "உங்க டேபிள்ல நாலு பேரு சாப்பிட்டதுக்கு இதான் பில்லு"னு போட்டான் ஒரு போடு

என்னாது?னு ஒரு லுக்கு விட்டாரு எங்க டாடி... அப்புறம் தான் மேட்டர் புரிஞ்சது

இவங்க மூணு பேரு உக்காந்திருந்த டேபிள்ல ஒருத்தன் கூட்டத்துல வேற இடம் இல்லைன்னு சொல்லி அந்த நாலாவது ஆளா உக்காந்து ரெம்ப விவரமா இவங்க ஆர்டர் பண்றதையே தானும் கேட்டு சாப்ட்டுட்டு கம்பி நீட்டிட்டான்...

அப்புறம் சர்வர் அதுக்கு பொறுப்பு ஏத்துட்டு பணம் குடுத்தது தனி கதை

அந்த நிமிஷம் டென்ஷன் ஆனாலும், அப்புறம் இதை நெனச்சு நெனச்சு சிரிச்சது தனி காமெடி ட்ராக்...

வெளிய வந்து வண்டில ஏறினப்புரம் இவரும் (ரங்க்ஸ்) அவரும் (தங்கையோட ரங்க்ஸ்) சொன்ன டயலாக்ஸ் தான் சூப்பர்...ஹா ஹா ஹா

தங்கையோட ரங்க்ஸ்: அவன் நம்ம டேபிள்ல உக்காறதுக்கு முன்னாடி பெர்மிசன் எல்லாம் கேட்டான்.. .ரெம்ப நல்லவன்னு நம்பிட்டமே...

தங்கை: அவனுக்கு தெரிஞ்சுருக்கு உங்கள பத்தி நல்லா...

(நானும் தங்கையும் சிரிப்போ சிரிப்பு)

ரங்க்ஸ்: அவன் என்ன ஸ்டைலா ஆர்டர் பண்ணினான் தெரியுமா... ரஜினி "நான் ஒரு தடவ சொன்னா..." டயலாக்க்கு ஸ்டைலா ஒரு விரல் தூக்குவாரே அதே மாதிரி சொன்னான் "எனக்கும் ஒரு ரோஸ்ட்"னு... ச்சே ஒரு போட்டோ எடுத்து இருக்கணும் அவன..மிஸ் பண்ணிட்டேன்...

நான்: ம்... போட்டோ எடுத்து வீட்டுல மாட்டி தான் வெக்கணும் நீங்க ஏமாந்த கதைய சொல்ல... ஹா ஹா ஹா

ரங்க்ஸ்: அவன் அவசரம் அவசரமா சாப்பிடரப்பவே நான் யோசிச்சேன்...

நான்: இப்ப சொல்லுங்க எல்லாத்தையும்...

தங்கையோட ரங்க்ஸ்: அவன் நாம ஆர்டர் பண்ணின ஐட்டத்தயே ஆர்டர் பண்ணினப்ப கூட சந்தேகம் வராம போச்சே

ரங்க்ஸ்: நம்ம ஆர்டர் பண்ணின அதே மாதிரி Syncronizedஆ வேற ஆர்டர் பண்ணினானே... பயங்கரமான பிரைன் உள்ள திருடன் தான்

நான்: இதெல்லாம் நல்லாத்தான் கவனிச்சு இருக்கீங்க... ஏமாத்தினத தான் கோட்டை விட்டுடீங்க...

தங்கையோட ரங்க்ஸ்: நல்லாத்தான் இருந்தான்... கடைசீல "அண்ணன் குடுப்பாரு"னு கை காட்டிட்டு போய்ட்டான் பாவி... ஹும்...

(குடும்பம் மொத்தமும் சிரிப்போ சிரிப்பு...)

ஜோக்ஸ் அபார்ட்... ஊர்ல எப்படி எல்லாம் நூதன முறைல திருட்டு ஆரம்பிச்சுருக்கு பாருங்க... கொடுமைடா சாமி

இதுல முக்கிய பங்கு சினிமாவுக்குனு எனக்கு தோணுது. ஆனா சினிமால வர்ற நல்ல விசியங்கள எத்தன பேரு செயல்படுத்தி பாக்குறாங்க

இந்த மாதிரி ஐடியாஸ் மட்டும் நல்லா யூஸ் பண்ணிக்கறாங்க

"ஐயன்" படத்துல சூர்யா வைரம் கடத்திட்டு வர்ற சீன் பாத்தப்ப எனக்கு இதை எவனும் செயல் படுத்தி பாத்தா என்ன ஆகும்னு பயமா இருந்தது... ஒருவேள ஏற்கனவே நிஜத்துல நடந்ததோ என்னமோ. எனக்கு தெரியல...

நேரடியா கைல இருந்து பைய திருடிட்டு போற திருடன்கிட்ட இருந்து தற்காத்துக்க தான் நமக்கு சின்னதுல இருந்து சொல்லி தர்றாங்க

இந்த மாதிரி நூதன முறைகள் எல்லாம் ரெம்ப புதுசாதான் இருக்கு

இப்படி எல்லாம் நடக்குது பாத்து பத்திரமா இருங்கனு சொல்ல தான் இந்த பதிவு... முக்கியமா பண்டிகை சமயங்கள்ல

கெளரவம் பாக்காம சில விசயங்கள நாம கடைபிடிக்கறது கூட இந்த மாதிரி ஏமாற்று வலைல இருந்து தப்பிக்க உதவும், அவற்றில் எனக்கு தோணின சில:-

1. ஹோட்டல்ல சாப்பிட்டா பில் சரி பாக்கறதை நெறைய பேரு செய்யறதில்ல (நானும் தான்). அதை கண்டிப்பா செய்யணும்

2. பெரிய கடைகள்ல இப்பவெல்லாம் வேற வேற ப்ளோர்ல பொருள் செலக்ட் பண்ணி Pay பண்ணிட்டு கீழ ப்ளோர்ல வந்து ஒண்ணா சேந்து வாங்கிக்கறது பழக்கமா இருக்கு. கண்டிப்பா கவர் பிரிச்சு செக் பண்ணனும் கடைய விட்டு வெளிய வர்றதுக்கு முந்தி

3, இப்ப நூறு ரூபா நோட்டும் ஐநூறு ரூபா நோட்டும் ஒரே கலர்ல இருக்கு, நெறைய பேரு மாத்தி குடுக்கறதை நானே இந்த முறை பாத்தேன், கொஞ்சம் கவனம் ப்ளீஸ்

4. இப்ப இருக்கற முக்கியமான ஒரு பிரச்சனை பிள்ளைகள் கடத்தப்படறது, ஷாப்பிங் பிசில எப்பவும் பிள்ளைகள் மேல ஒரு கண்ணு இருக்கறது அவசியம்

திருடனாய் பார்த்து திருந்தா விட்டால் திருட்டை ஒழிக்க முடியாது தான், ஒத்துக்கறேன்

ஆனா நாம கவனமா இருக்கறதால சில திருட்டுகள தவிர்க்க முடிஞ்சா அது பண விரயத்த மட்டுமில்ல மன நிம்மதியையும் குடுக்கும்

அன்னபூர்ணால நாங்க ஏமாற இருந்தது பெரிய பணம் இல்லை தான், ஆனா கிடைச்சது ஒரு நல்ல அனுபவம், சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும், ofcourse பதிவெழுதவும்... ஹா ஹா ஹா

Yet more stories to come from India trip...no escapes possible...ha ha

...