Thursday, December 22, 2011

மருதாணி நினைவுகள்... (கவிதை)



அம்மாகை சிகப்புபார்த்து
அதுபோல் எனக்கும்வேணுமென
அடம்பிடித்து அழிச்சாட்டியம்செய்த
அழகியபசுமை நினைவுகள்!!!


வாய்லவெச்சுப்ப வேண்டாம்னு
வாகாய்அம்மா எடுத்துசொல்ல
வேணும்னா வேணும்னு
விடாமல்அழுத நினைவுகள்!!!


இலையை பறிப்பதில்தொடங்கி
இன்னும் பாக்கும்கூடசேர்த்து
அரைத்து எடுக்கும்வரை
அம்மாகாலை சுற்றியநினைவுகள்!!!


விரல்நுனியில் தொப்பிவைத்து
வட்டத்தை உள்ளங்கையில்இட்டு
அசைக்காம நில்லேண்டினு
அம்மாஅதட்டிய நினைவுகள்!!!


ஒருகைக்கு போதும்டி
ஒழுங்கா கேளுனுசொல்ல
புரண்டு கைகால்உதைத்து
பொய்க்கண்ணீர் உகுத்தநினைவுகள்!!!


படுத்தால் கலைந்திடும்னு
பல்லைகடித்து தூக்கம்விரட்ட
பின்னிரவில் அம்மாஸ்பரிசத்தில்
படுக்கையில் சுருண்டநினைவுகள்!!!


எனக்குத்தான் நல்லாசிவந்ததென
எந்தங்கையை சினுங்கச்செய்து
பாட்டியிடம் கொட்டுவாங்கி
அழுதுமுகமும் சிவந்தநினைவுகள்!!!


பெரியவளாய் ஆனநாளில்
பெருமிதமாய் கண்ணேறுகழித்து
சொந்தங்கள் மருதாணியிட்ட
சொர்க்கமான நினைவுகள்!!!


சிவக்குமளவு ஆசையாம்என
சிநேகதிகள் கேலிசெய்ய
சும்மாஎன தெரிந்தாலும்
சிவக்கனுமென செய்தமுயற்சிகள்
இந்தநொடி நினைத்தாலும்
இனிமையான நினைவுகளே!!!


கைத்தலம் பற்றியநாளில்
கள்ளபார்வையில் ரசித்துவிட்டு
பின்கிடைத்த தருணத்தில்
பாராட்டிய ரகசியங்கள்
சற்றேஇன்று நினைத்தாலும்
சிவக்கவைக்கும் நினைவுகள்தாம்!!!

!!!

Tuesday, December 06, 2011

என்ன சத்தம் இந்த நேரம்...(சிறுகதை)


"கிர்த்தி...காலிங் பெல் அடிக்குது பாரு" என டிவி முன் அமர்ந்து இருந்த கெளதம் குரல் கொடுக்க

"ஏன் நீங்க தெறந்தா கதவு தெறக்காதா?" என சலித்து கொண்டே உள்ளிருந்து வந்தாள் கிருத்திகா

"லீவ் நாள்... யாராச்சும் உன் பிரெண்ட்ஸ் தான் வெட்டி அரட்டைக்கு வருவாங்க... போய் பாரு" என வேண்டுமென்றே மனைவியை சீண்டினான்

"நீங்க மட்டும் இப்ப என்ன நாட்டுக்கு ரெம்ப முக்கியமான வேலை எதாச்சும் பாக்கறதா நெனப்பா" என டிவியை கை காட்டி கேட்க

"பின்ன... என்ன மாதிரி ஆளுங்க டிவி பாக்கலைனா மேட்ச் ஆடறவன் நிலைமை என்ன" என குறும்பாய் கண்சிமிட்டியவனை ஏதோ சொல்ல வாயெடுத்தவள் மீண்டும் அழைப்பு மணி சத்தம் கேட்க முறைத்து கொண்டே சென்றாள்

கதவை திறந்தவள் பரிச்சியமில்லாத ஒரு ஆண் நின்றிருக்க யார் என புரியாமல் விழித்தாள்

"Hello... I'm John" என வந்தவன் கூற

"And?" என கிருத்திகா கேள்வியாய் நோக்கினாள்

"You asked for a plumber to fix your pipe right?" என அவன் விளக்கமளிக்க அப்போது தான் நினைவு வந்தவளாய்

"Oh...yeah... sorry... didn't catch your name in phone... come on in" என விலகி நின்றாள்

அதற்குள் "யாரு கிர்த்தி?" என வந்த கணவனிடம்

"ம்...அதான் சொன்னீங்களே... வெட்டி அரட்டைகினு" என கோபப்பார்வை பார்த்தாள்

அதற்குள் ஜான் தன்னை சுய அறிமுகம் செய்து கொண்டான் கௌதமிடம்

சமையலறை குழாயில் நீர் சரியே வராமல் இருக்க அதை பார்வையிட்டவன்  அங்கு எதுவும் தவறு புலப்படாமல் போக Basement செல்ல வழி கேட்டு கீழே சென்றான்

"நீங்களும் போங்க கூட" என கௌதமை விரட்டினாள் கிருத்திகா

"அவன் பாத்துப்பான் நீ சும்மா இரு" என அவன் பார்வை டிவியில் பதிய

"ஐயோ...அங்க சாமான் எல்லாம் இருக்கு கெளதம்... இப்ப போக போறீங்களா இல்லையா?"

"ஹா ஹா ஹா... ஆமா.. அந்த வேண்டாத தட்டு முட்டு சாமானை அவன் தூக்கிட்டு போனா தூக்கி போடற வேலையாச்சும் எனக்கு மிச்சம்" என அவன் சிரிக்க

"ச்சே... உங்ககிட்ட பேசி ஜெய்க்க முடியாது... என்னமோ பண்ணுங்க..." என்றவள்

அதற்குள் மேல் அறையில் பிள்ளைகளின் சண்டை சத்தம் கேட்க, "ஏய் வினு... என்னடி சத்தம் அங்க?"

"நான் இல்லம்மா... இந்த நித்தின் தான்"

"இனி சத்தம் வந்தா ரெண்டு பேருக்கும் டைம் அவுட் குடுப்பேன் இப்போ" என மிரட்ட அவள் எதிர்பார்த்தது போலவே அமைதி ஆனார்கள் பிள்ளைகள்

பேஸ்மென்ட் சென்ற ஜான் சற்று நேரத்தில் வந்து சமயலறையில் இருந்த குழாயை கழற்றி மாட்டினான்

என்ன செய்கிறான் என புரியாமல் கிருத்திகா பார்த்து கொண்டு இருக்கும் போதே "Its done... try it now" என்றான் ஜான்

குழாயை திருகி பார்க்க தடையின்றி நீர் வந்தது. அப்பாடா என நிம்மதியானாள் கிருத்திகா

அதற்குள் தான் செய்த பணிக்கான பில்லை நீட்டினான் ஜான்

"இந்த பில்லயாச்சும் கொஞ்சம் பே பண்றீங்களா...இல்ல அதுவும் நானே செய்யணுமா?" என கிருத்திகா குரல் கொடுக்க

"நான் மேட்ச் பாத்தா பொறுக்காதே உனக்கு...இப்ப தான லாண்டரி போட்டுட்டு வந்து உக்காந்தேன்... சரி.. எவ்ளோ பில்?"

"நூறு டாலர்"

"நூறா? என்னடி செஞ்சான் நூறுக்கு?" என்றவாறே பணத்தோடு வந்தான் கெளதம்

"அவனுக்கு தமிழ் தெரியாதுங்கர தைரியத்துல பேசாதீங்க... என்ன செஞ்சான்னு போய் பாக்க சொன்னப்ப நகராம இப்ப என்னை கேட்டா"

"நம்ம சண்டைய அப்புறம் போடலாம் என் அழகான ராட்சசி...  அவன அனுப்பறேன் இரு" என மற்றவன் அறியாமல் மனைவியாய் பார்த்து  கண் சிமிட்டியவன் "whats the problem?" என ஜானிடம் கேட்டான்

"Filters in main pipeline is blocked as well damaged...that's what I expected... it's replaced now... including the filter and labour it's 100 dollars" என இதற்கு தானே கேட்டாய் என புரிந்தவன் போல் விளக்கம் கூறி பணத்தை பெற்று சென்றான்

மதிய உணவை முடித்து பிள்ளைகள் வெளியே விளையாட செல்ல கணவனும் மனைவியும் டிவி முன் அமர்ந்து இருந்தனர். ஏதோ பழைய படம் ஓடி கொண்டு இருந்தது

மனைவியை சீண்டி பார்க்க எண்ணி ரிமோட் எடுத்து வேண்டுமென்றே ஸ்போர்ட்ஸ் சேனல் மாற்றினான் கெளதம்

சற்று நேரம் அவளிடமிருந்து ஆட்சேபனை வராமல் போக அவளை திரும்பி பார்த்தவன் பெரும் யோசனையுடன் இருந்தவளை தோள் பற்றி உலுக்கினான்

"ம்...என்ன?" என விழித்தவளிடம்

"எந்த கோட்டைய பிடிக்க இவ்ளோ யோசனை இப்போ?" என கேலியாய் கேட்க

"ப்ச்... ஒண்ணுமில்ல" என அவள் சோர்வாய் தலை அசைக்க

"என்னடா டையர்டா?" என அவள் கை பற்றி விரல்களை சொடக்கு எடுக்க விழைந்தான்

"இல்லப்பா... அந்த ப்ளம்பர் வந்தான்ல... அவன பத்தா என்னமோ பயமா இருக்கு"

"அவன் என்னடி பண்ணான் உன்ன" என கெளதம் சிரிக்க

"இல்ல கெளதம்...அவன் அப்படியே 'அச்சமுண்டு அச்சமுண்டு' படத்துல பாத்தோமே ஒரு வில்லன் கேரக்டர் அவன மாதிரியே இல்ல?" என ஆர்வமும் பயமுமாய் அவள் கூற

"ஹா ஹா ஹா...போடி நீயும் உன் கற்பனையும்... ரெம்ப சினிமா பாத்து கெட்டு போய்ட்ட நீ"

"நான் என்ன சொன்னாலும் இப்படி தான்...ச்சே... " என அவன் கை உதறி விலகி அமர்ந்தாள்

"சரி சரி... அந்த ப்ளம்பர போலீஸ்கிட்ட பிடிச்சு குடுத்துடலாம் சரியா செல்லம்" என சிறுபிள்ளைக்கு சமாதானம் சொல்வது போல் கிண்டலாய் கெளதம் கூற கோபத்துடன் எழுந்து சென்றாள் கிருத்திகா

***************

"கெளதம் கெளதம்" என கிருத்திகா கணவனை உலுக்க

"ம்..." என தூக்கத்தில் புரண்டான் கெளதம்

"ப்ளீஸ்...கொஞ்சம் எழுந்திரிங்க"

"என்ன கிர்த்தி இது? நல்ல தூக்கத்த ஏன் கெடுக்கற" என சலித்து கொண்டே கெளதம் எழுந்து அமர

"ம்...கொஞ்சறதுக்கு" என அவள் கோப முகம் காட்ட அந்த தூக்கத்திலும் கெளதம் முகம் மலர

"இப்பவாச்சும் என் மேல கருணை வந்ததே... குட் கேர்ள்" என அவன் சிரித்தான்

"போதும் போதும்... கீழ ஏதோ சத்தம் வர்ற மாதிரி இருக்கு...எனக்கு பயமா இருக்கு போய் பாக்கலாம் வாங்க"

"சத்தமா? எனக்கொண்ணும் கேக்கலியே"

"உங்களுக்கு எப்ப தான் கேட்டு இருக்கு... யாரோ ஷூ காலுல நடக்கற மாதிரி சத்தம் கேக்குது"

"உனக்கு மட்டும் ஸ்பெஷல் காதுடி... எங்கேருந்து தான் சத்தம் கேக்குமோ நடுராத்ரில...ஹும்.... பேசாம படு, காலைல பாக்கலாம்"

"என்னது காலைலயா? விளையாடறீங்களா? நடக்கற சத்தம்னு சொல்றேன்... கொஞ்சமாச்சும் பொறுப்பிருக்கா"

"ஏண்டி உயிர வாங்கற?"

"நம்ம உயிர எவனாச்சும் எடுத்துட கூடாதுன்னு தான்"

"கடவுளே...ஆரம்பிச்சுட்டயா?"

"உங்களுக்கு ஒண்ணும் தெரியாது...இப்படி தான் 'The skeleton key' னு ஒரு படம்... அதுல..." என்றவளை இடைமறித்தவன்

"போதும் தாயே... உன் புராணத்த ஆரம்பிக்காத"

"எல்லாம் உங்களால தான்"

"நான் என்னடி செஞ்சேன்...கண்ட கண்ட சினிமாவ பாத்துட்டு என் உயிர எடுக்கற நீ... மொதல்ல இந்த movie சேனல்ஸ் எல்லாம் கட் பண்ணினாலே வீட்டுல பாதி சண்டை வராது"

"அதில்ல... மத்தியானம் அந்த ப்ளம்பர் வந்தப்பவே கூட போங்கனு சொன்னேன்ல..."

"அதுக்கும் இதுக்கும் என்ன சம்மந்தம்"

"அவன் எதுனா நோட்டம் பாத்துட்டு உள்ள வந்திருந்தா"

"அட ராமா" என தலையில் அடித்து கொண்டான் கெளதம்

"ப்ளீஸ் கெளதம்... சத்தம் என்னனு பாக்கலாம் வாங்க... கொழந்தைங்க முழிச்சுட்டா பயந்துடுவாங்க" என கெஞ்சல் பார்வை பார்க்க அதற்கு மேல் மறுக்க இயலாதவனாய் எழுந்தான்

"நீ இரு நான் போய் பாக்கறேன்" என்றவனிடம்

"ஹுஹும்...நானும் வரேன்... ஆயுதம் எதுனா வெச்சுருந்தா" என்றவளை முறைத்தவன்

"வெச்சிருந்தா? நீ என்ன செய்ய போற, "Wanted" படத்துல ஏஞ்சலினா ஜோலி சண்டை போட்ட மாதிரி போட போறியா"

"நீங்க மட்டும் சினிமா example சொல்லலாமோ"

"உனக்கு புரியணும்னா அப்படி தான சொல்லணும்"

"ஐயோ...டைம் வேஸ்ட் பண்ணாத கெளதம்... ப்ளீஸ்"  அதீத பயம், அதீத கோபம், அதீத காதல் மூன்றின் போது மட்டுமே ஒருமையில் தன்னை அழைப்பாள் என்பதை அனுபவத்தில் உணர்ந்த கெளதம், அவள் ஒருமையில் பேசியதும் மௌனமாய் படி இறங்கினான்

"ஒரு நிமிஷம் போன் எடுத்துட்டு வரேன்" என்றாள்

"அது எதுக்கு இப்ப"

"ஒருவேள 911 கூப்பிடணும்னா?" என்றவளை, அடித்து விடுவேன் என்பது போல் கை உயர்த்தினான்

ஒரு வழியாய் எல்லா அறைகளிலும் பார்த்து விட்டு பேஸ்மென்ட் செல்ல "பாத்து பாத்து கெளதம்" என்றவளை "நீ வாய தெறந்தா அடி படுவ இப்ப" என பாய்ந்தான்

எங்கும் எந்த சலனமும் இல்லாமல் போக "இப்ப திருப்தியா... ஒண்ணும் காணோம்... ஏண்டி இப்படி மனுசன கொல்ற" என முறைத்தான்

"ஆனா சத்தம் வந்ததே கெளதம்"

"ம்...அது உன் கனவுல எதாச்சும் சினிமா ட்ரெய்லர் ஓடி இருக்கும்" என்றான் ஏளனமாய்

"ஐயோ இல்ல..."என சட்டென பேச்சை நிறுத்தியவள் "இப்ப மறுபடியும் கேட்டுச்சு... பாரு பாரு" என்றாள்

திரும்பி பார்த்தவன் என்னவென புரிந்தவனாய் "அங்க பாரு..." என கை காட்டி அவளை எரித்து விடுபவனை போல் முறைத்தான்

அங்கு பேஸ்மென்ட் பைப்பில் தண்ணீர் சரியாய் மூடப்படாமல் சிறிது நேரத்திற்கொரு முறை சொட்டி கொண்டு இருந்த சத்தமே அது

இந்த ஊரின் குளிருக்காக கட்டப்பட்ட மர வீடுகளில் வீட்டின் எந்த மூலையில் சிறு சத்தம் ஏற்பட்டாலும் வீடு முழுக்க எதிரொலிக்கும், அதுவே இரவின் அமைதியில் காலடி சத்தம் போல் தன்னை பயமுறுத்தியது  என்பதை உணர்ந்த கிருத்திகா "சாரி.." என அசடு வழிய நின்றாள்

கெளதம் ஒன்றும் பேசாமல் முறைத்து விட்டு அறைக்கு வந்து படுத்தான்

சற்று நேரத்தில் "கெளதம்..." என மீண்டும் கிருத்திகா அழைக்க

அவன் கண் திறக்காமலே "பேசினா கொன்னுடுவேன்... தூங்கு" என்றான்

"ப்ளீஸ்...ஒன்னே ஒண்ணு கேட்டுக்கறேன் கெளதம்"

"கேட்டு தொல"

"அதென்ன ஏஞ்சலினா ஜோலி... உனக்கு சொல்றதுக்கு ஆம்பள ஏக்டர் பேரு ஒண்ணும் தோணலியா கெளதம்?" என ஏதோ அதிமுக்கிய விடயம் போல் கிருத்திகா கேட்க

கோபத்துடன் கண்ணை திறந்த கெளதம் "நடுராத்ரில கேக்கற கேள்வியாடி இது...?" என முறைத்தவன், அவளின் குறும்பு சிரிப்பில்  தூக்கம்  தொலைத்தான்

அந்த இரவின் அமைதியில் எங்கிருந்தோ கசிந்த ஓர் இனிய இசை மட்டுமே அவர்கள் காதலுக்கு சாட்சியாய் நின்றது

(முற்றும்)

...

Tuesday, November 29, 2011

தக்குடு கல்யாண வைபோகமே...:))



"பாஸ்டன்ல இருந்து நாட்டாம வந்திருக்காக... சியாட்டில்ல இருந்து சிங்காரி(பொற்கொடி) வந்திருக்காக... அமெரிக்கா ரிடர்ன் கீதா பாட்டி, சாரி மாமி வந்திருக்காக...திருப்பூர்ல இருந்து திலகவதி(ப்ரியா) வந்திருக்காக... கனடால இருந்து அப்பாவி வந்திருக்காக... பெங்களுர்ல இருந்து பாலாஜி வந்திருக்காக... மற்றும் நம்ம வல்லிம்மா, திவாண்ணா, எல்.கே, அனன்யா எல்லாரும் வந்திருக்காக... வாப்பா தக்குடு" என TRC அங்கிள் அழைக்க, அப்பவும் தக்குடு தரிசனம் தந்த பாடாய் காணோம்

"ஜானவாசத்துக்கு நேரமாச்சே... புள்ளையாண்டான எங்க காணோம்" என ஒரு மாமி கேட்க

"மாப்பிள்ளை ரெடியானு கேட்டுண்டு வரசொன்னா" என பெண் வீட்டின் உறுப்பினர் ஒருவர் வந்து நிற்க

"ஏண்டிமா...ஆராத்திக்கு வேணுங்கறது எடுத்து வெச்சுண்டயா" என மற்றொரு மாமி நினைவூட்ட

"ஆர்த்தியா... எங்க? எங்க? காத்தால ஊஞ்சல் நேரத்துக்கு தான் வருவானு நெனச்சேன், இப்பவே பெங்களுர்ல இருந்து வந்துட்டாளா?" என்றபடி தக்குடு வெளிய வர, எல்லாரும் முறைக்கின்றனர்

"ஹி ஹி... ஆர்த்திகரன்னு என்னோட ஆத்ம சிநேகிதன்... அவன் தான் வந்துட்டானோனு நெனச்சேன்" என எப்பவும் போல் சமாளிக்கிறார் தக்குடு

"நம்பிட்டோம்" என மொத்த கூட்டமும் முணுமுணுக்கிறது

"அடடே... எப்ப வந்தேள் நீங்கள்லாம்?" என தக்குடு அப்போது தான் ப்ளாக் நண்பர்களை கவனிக்கிறார்

"அப்ப ஒரு மண்டலமா வந்திருக்காக வந்திருக்காகனு நான் கத்தினது உன் காதுல விழலயோ?" என TRC அங்கிள் டென்ஷன் ஆக

"இல்லையே மாமா... ஒருவேள நீங்க மறந்திருப்பேள்...சரி விடுங்கோ... உங்களுக்கும் கீதா பாட்டி மாதிரி ஞாபக மறதி போல" என சிரிக்கிறார் தக்குடு

"கர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்..." என பின்னால் இருந்து சத்தம் கேட்க

"அடேடே கீதா மாமி வந்துட்டேளா... வாங்கோ வாங்கோ... மாமா சௌக்கியமா... பக்கத்துல டீ கடைல எல்லாரும் நன்னா இருக்காளா?" என தக்குடு வழக்கம் போல் கச்சேரியை ஆரம்பிக்கிறார்

"வேண்டாம் தக்குடு அப்புறம் அப்பாவியோட இட்லி பார்சல் தான் கிப்ட் குடுப்போம்" என கார்த்தி (எல்.கே) மிரட்டல் விடுக்க

"ப்ரூட்டஸ்" என அப்பாவி முறைக்க

"வேணாம் எல்.கே... நீங்க தெனம் நாலு போஸ்ட் வேணாலும் போடுங்கோ படிக்கிறேன்... நல்ல நாளும் அதுவுமா ஏன் இட்லிய ஞாபகப்படுத்தரேள்? அது சரி, இப்ப நீங்க ப்ளாகே எழுதறதில்ல போலருக்கே, ஏன்?" என தக்குடு சாமார்த்தியமாய் பேச்சை மாற்றுகிறார்

"இந்த அப்பாவி என்னைக்கி எழுத ஆரம்பிச்சாங்களோ அன்னைக்கே நெறைய பேர் எழுதறத நிறுத்திட்டாங்க" என பொற்கொடி பெருமூச்சு விட

"தேங்க்ஸ் கொடி, நான் அவ்ளோ நல்லா எழுதறேன்னு சொல்றியா?" என அப்பாவி இல்லாத காலரை தூக்கி விட்டு கொள்ள

"நெனப்பு தான் பொழப்ப கெடுக்குமாம்" என பாலாஜி இதான் சாக்குனு பல்பு கொடுக்க

"ROFL LOL ...." என பொற்கொடிக்கு வாயெல்லாம் பல்லாகிறது

"என்ன இங்க சண்ட என்ன இங்க சண்ட?" என்றபடி அனன்யா என்ட்ரி

"இந்த அனன்யா, அப்பாவி, கேடி மாதிரி ஆண்டீஸ் இருக்கற எடத்துல எப்பவும் சண்டை தான்... நம்மள மாதிரி யூத்க மட்டும் இருந்தா கலகலப்பா இருக்கும், இல்லையா தக்குடு?" என பாஸ்டன் நாட்டாமை சமயம் பார்த்து தன் ட்ரேட்மார்க் டயலாக் சொல்கிறார்

"யாரு யூத்து?" என பொற்கொடி டென்ஷன் ஆக

"நாங்க தான்... இப்பதான கலை துறைல என்ட்ரி ஆகி இருக்கேன்... எனக்கெல்லாம் இன்னும் ஓட்டு போடற வயசே ஆகல யு சி" என நாட்டாமை சொல்லி முடிக்கும் முன்

"டாடி" என அவரின் மகள் ஸ்ரீஹிதா அழைக்க

"போய் புள்ள குட்டிய படிக்க வெய்ங்க பாஸ்" என பொற்கொடி தன் டீபால்ட் கமெண்ட் ஒன்றை எடுத்து விடுகிறார்

அதே நேரம் "தள்ளுங்க தள்ளுங்க" என்றபடி யாரோ வரும் சத்தம் கேட்கிறது

"இந்தா தக்குடு... ஐவர் அணி சார்பா இந்த முப்பது வகை திரட்டுப்பால் செய்வதெப்படி புக் கிப்ட்" என ப்ரியாக்கா சொல்ல

"வாங்க ப்ரியாக்கா... என்ன ஐவரணில இன்னும் ரெண்டு பேரை காணோம்?"

"ஆமாம் தக்குடு... அனாமிகாவுக்கு டிக்கெட் கிடைக்கலையாம்... ப்ரொபசர்க்கு எக்ஸாம் டைம்"

"ஸ்டுடென்ட்ஸ்'க்கு தானே எக்ஸாம் வெப்பா... இப்பெல்லாம் ப்ரொபசர்க்கு கூட வெக்கராளா?" என வழக்கம் போல் தக்குடு டைமிங்கில் அடிக்க, அங்கு ஒரு சிரிப்பு வெடி அதிர்கிறது

ப்ரியக்கா ஏதோ சொல்ல வர, அதற்குள் "ஜானவாசத்துக்கு நேரமாச்சுனு மாப்பிள்ளைய வர சொல்றா" என ஒரு குரல் கேட்க

"அதானே... எல்லாரும் மசமசன்னு பேசிண்டு நேரத்த விரயம் பண்றேள்... தள்ளுங்கோ தள்ளுங்கோ" என தக்குடு எஸ்கேப் ஆகிறார்

"அது சரி.. இன்னைக்கி மெனுல என்ன ஸ்வீட்?" என TRC அங்கிள், மாமி அருகில் இல்லை என்பதை உறுதிபடுத்தி கொண்டு கேட்கிறார்

"இதென்ன கேள்வி... சிவகாசின்னா பட்டாசு, தின்னவேல்லின்னா அல்வா, அம்பினா கேசரினு லோகத்துக்கே தெரியுமே... அம்பியாத்து விஷேசத்துல கேசரி இல்லாம வேறென்ன?" என வல்லிம்மா கூற

"சரியா சொன்னேள் அக்கா" என்கிறார் திவாண்ணா

********************************************

"தக்குடு காசி யாத்திரைக்கு நேரமச்சாம்... கெளம்பு கெளம்பு" என TRC அங்கிள் கூறி கொண்டிருக்க

"அச்சச்சோ... கல்யாணம் முடிஞ்சு ஹனிமூன் போற நேரத்துல எதுக்கு காசிக்கு போகணும்?" என அப்பாவி புரியாமல் விழிக்க

"இந்த பிரம்மஹத்திய என்ன பண்ணலாம்?" என அனன்யா முறைக்க

"அட ராமச்சந்திரா... அப்பாவிக்கா, கொஞ்சம் இப்படி வாங்க. இத பத்தி தக்குடு ப்ளாக்ல ஒரு போஸ்ட் போட சொல்லி அப்புறம் படிச்சுக்கலாம்" என பொற்கொடி சமாளிக்க

"என் ப்ளாக்ல விரிவா இதை பத்தி எழுதினேனே படிக்கலையா ஏடிம்?" என கீதா மாமி கேட்க

"நீங்க 'கண்ணன் வருவான் கண்ணை குத்துவான்' மட்டும் தான் எழுதுவேள்னு தக்குடு சொன்னான் மாமி" என அப்பாவி சமாளிக்க

"காசி யாத்திரை முடிஞ்சு வரட்டும் கவனிச்சுக்கறேன்" என மாமி டென்ஷன் ஆகிறார்

பஞ்சகச்சம், குடை, விசிறி, கைதடி, அரிசிபருப்பு மூட்டை சகிதம் தக்குடு நடந்து செல்ல, பெண் வீட்டார் வந்து தடுத்து அழைத்து வருகின்றனர்

"இதானா காசிக்கு போறது... நான் கூட என்னமோனு நெனச்சேன்" என அப்பாவி சிரிக்க

"அம்மா தாயே புதுசா ஒரு விஷயம் தெரிஞ்சதும் இத வெச்சு ஒரு கதை எழுதிராத, உனக்கு புண்ணியமா போகும்" என பாலாஜி டென்ஷன் ஆக

"ஐ... நல்ல ஐடியா குடுத்திருக்கே பாலாஜி... என் கற்பனை குதிரைய தட்டி விடறேன் இரு" என அப்பாவி யோசிக்க தொடங்குகிறாள்

"சும்மா இருந்தா சங்கை ஊதி கெடுத்துட்டியே பாலாஜி" என எல்.கே ஒரே டென்ஷன்

********************************************

"ஆஹா பேஷ் பேஷ் சூப்பர்... என்ன ஸ்வீட் என்ன டேஸ்ட்" என அனன்யா சிலாகிக்க

"எது நரசூஸ் காபியா?" என அப்பாவி கேட்க

"இல்ல பாவக்காய் பிட்லை" என அனன்யா டென்ஷன் ஆக

"பிடிக்கலைனு விட்டுடேன் அனன்ஸ்... சரி சரி ஜஸ்ட் கிட்டிங்" என அப்பாவி சிரிக்க

"ஆமா சொல்றதெல்லாம் சொல்லிட்டு இந்த ஜஸ்ட் கிட்டிங் ஒண்ணு சிக்கி இருக்கு இந்த அப்பாவிகிட்ட" என கீதா மாமி முணுமுணுக்க

"சரியா சொன்னீங்க கீதாம்மா... இந்த அப்பாவிய என்ன பண்ணலாம் நீங்களே சொல்லுங்க" என வழக்கம் போல ப்ரியக்கா கீதா மாமியின் கட்சியில் சேருகிறார்

"தேங்க்ஸ் ப்ரியா... அது சரி, எதை பத்தி அவ்ளோ புகழ்ந்தே அனன்யா?" என கீதா மாமி கேட்க

"அதான் மாமி காத்தால டிபன்ல போட்டாளே காசி ஹல்வா" என கூறும் போதே அனன்யாவின் முகம் மலர்கிறது

"அதென்ன காசி ஹல்வா? காசில இருந்து வாங்கிட்டு வந்தாங்களா?" என அப்பாவி அப்பாவியாய் கேட்க

"இல்ல கம்போடியால இருந்து இம்போர்ட் பண்ணினாங்க" என பொற்கொடி முறைக்க

"பொற்கொடி... நீ தான் என்ன என்னமோ கொலை கொள்ளை கதை எல்லாம் எழுதறயே... இவள ஒழிக்கரதுக்கு எதுனா வழி இருந்தா பாரேன்... இல்லேனா மொதலே திவாண்ணாகிட்ட சொல்லி அவங்க ஹாஸ்பிடல்ல இருந்து மயக்க மருந்து ஏற்பாடு பண்ண சொல்லி இருக்கணும்" என்கிறாள் அனன்யா தாங்க முடியாமல்

"அச்சோ... பாவம் கொழந்தை" என வல்லிம்மா ஒருவர் மட்டும் வழக்கம் போல் அப்பாவிக்கு சப்போர்ட் செய்கிறார்

"சரி சரி... கன்யா தானம் முடிஞ்சுது... இனி கங்கன தாரணம் ஆச்சுனா அப்புறம் மாங்கல்ய தரணம் தான்... நாத்தனார்களை அழைச்சுண்டுருக்கா, அங்க பாருங்கோ" என கீதா மாமி கூற, அங்கு பூரண அமைதி நிலவுகிறது

********************************************

"என்னதிது மணவறைல ஒரே கலாட்டா?" என கல்யாணத்துக்கு வந்திருந்த ஒருவர் மற்றவரிடம் கேட்க

"அதையேன் கேக்கறேள். நாத்தனார் முடிச்சு நான் தான் போடுவேன்னு ஒரு இருபது முப்பது பேருக்குள்ள ஒரே போட்டியாம்"

"அதென்ன... மாபிள்ளைக்கு கூட பிறந்தவா ஒரே அண்ணானு தானே கேள்வி"

"வாஸ்தவம் தான்... ஆனா மாப்பிள்ளை ப்ளாக் எழுதரவராம்... அதுல இவருக்கு ஏகப்பட்ட ரசிகாளாம்... அதுல பாதி பேருக்கும் மேல தக்குடுவை உடன் பிறவா தம்பியா நெனப்பாளாம்.. அதான் இந்த கலாட்டா"

"ஓஹோ.."

********************************************

தக்குடுவின் திருமதியிடம் "எங்க கண்ணையே உங்கிட்ட ஒப்படைக்கிறோம்... அதுல வெங்காயம் உரிக்கரப்ப தவிர வேற எப்பவும் தண்ணி வர கூடாது. எங்க தம்பிய நல்லா பத்திரமா பாத்துக்கோ" என அந்த 'பத்திரமா' என்ற வார்த்தையில் சற்று அழுத்தம் கொடுத்து சொல்கிறார்கள் அக்காக்கள் எல்லாரும்

"இத்தனை நாத்தனாரா?" என மணப்பெண் கொஞ்சம் ஜெர்க் ஆக

"நீ ஒண்ணும் டென்ஷன் ஆகாதம்மா. உனக்கு என்ன சந்தேகம்னாலும் என்னை கேளு" என அப்பாவி கூற

"சமையல் சந்தேகம் எல்லாம் உங்ககிட்ட கேக்க கூடாதுன்னு அவர் சொன்னாரே" என மிசஸ் தக்குடு முதல் நாளே பல்பு கொடுக்கிறார்

டென்ஷன் ஆனாலும் சமாளித்தபடி "ச்சே ச்சே... அதெல்லாம் சும்மா... அப்புறம் ஒரு முக்கியமான விஷயம். தக்குடுவை அக்காக்கள் எல்லாம் பத்திரமா பாத்துக்கோனு சொன்னதுல ஒரு முக்கியமான பாயிண்ட் இருக்கு... அது என்னனா..." என அப்பாவி ஆரம்பிக்க

"தக்குடு... அப்பாவி உன் ஆத்துகாரிட்ட பேசிண்டிருக்கா..." என எல்.கே அலெர்ட் செய்ய

"அப்பாவி அக்கா... எல்.கே என்னமோ கேக்கறார் பாருங்கோ?" என அப்பாவி புயலை திசை திருப்பி, தலைக்கி வந்ததை தலைப்பாகையோடு நிறுத்துகிறார் தக்குடு

"என்ன கார்த்தி?" என அப்பாவி கேட்க

"என்னை ஏன் மாட்டி விடற?" என எல்.கே முணுமுணுக்க

அதற்குள் பாலாஜி "அப்புறம் தக்குடு ஹனிமூன் எங்க போறதா பிளான்?" என பேச்சை மாற்றி எல்.கே'வை காப்பாற்றுகிறார்

"அது... வந்து... இன்னும் முடிவு பண்ணலை" என தக்குடு மழுப்ப

"பெங்களுர் போலாம்னு சொன்னேளே மறந்துட்டேளா?" என சமயம் பார்த்து திருமதி தக்குடு போட்டு கொடுக்க

"என்னது பெங்(ண்)களூரா?" என மொத்த கூட்டமும் அதிர்ச்சியில் கோரஸ் பாட, தக்குடு பொதுமக்களுக்கு வணக்கம் கூற....

அவ்ளோ தாங்க, டாட்டா பை பை வணக்கம் போட்டாச்சு

இப்படியாக "தக்குடு கல்யாண வைபோகமே" நல்லபடியா முடிஞ்சுது அப்படினு ஒரு கற்பனை பதிவு தான் இது... நிஜத்துல கல்யாணத்துக்கு இன்னும் ரெண்டு நாள் இருக்கு. அழைப்பு வந்தும் போக முடியாத தூரத்துல இருக்கறதால, இப்படி போஸ்ட் போட்டு மனசை தேத்திக்கறேன்..:)

அதுவும் இந்த ஒரு வாரமா சிலர் "நான் தக்குடு கல்யாணத்துக்கு போறேன், நான் தக்குடு கல்யாணத்துக்கு போறேன்"னு சொல்லி என்னை வெறுபேத்திட்டு இருக்காங்க, அவங்களை எல்லாம் முடிஞ்ச வரை இந்த போஸ்ட்ல கலாய்ச்சு இருக்கேன்

கல்யாண வைபவம்ங்கறதால ரெம்ப கலாய்க்க முடியல, சரி விடுங்க இன்னொரு சான்ஸ் கிடைக்காமையா போகும்..:)

எப்படியும் இன்னும் ஒரு மாசத்துக்கு தக்குடு இந்த பக்கம் வரபோறதில்லைங்கற ஒரு தைரியத்துல  அடிச்சு  விட்டுருக்கேன்...  நாள பின்ன பிரச்சன வந்தா நீங்க எல்லாம் என் பக்கம் தான் பேசுவீங்கனு எனக்கு தெரியுமே...;)

ஒகே ஜோக்ஸ் அபார்ட்... திரு அண்ட் திருமதி தக்குடுவுக்கு என் மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள். பல்லாண்டு பல்லாண்டு எல்லா செல்வமும் பெற்று வாழ வாழ்த்துக்கிறேன்

அதோட தம்பதிகள் பெரிய மனசு பண்ணி இந்த பரிசையும் ஏத்துக்கணும்...:)



அன்புடன்,
அப்பாவி

Friday, November 18, 2011

ரங்கமணிக்கு வந்த சோதனை... (தங்கமணி ரங்கமணி சீரிஸ்..:)))




"என்னங்க?"

"சொல்லு..." என்றார் ரங்கமணி டிவியில் இருந்து கண்ணை எடுக்காமலே

தான் பேசுவதை அவர் காதில் வாங்கவில்லை என்பதை உணர்ந்த நம்ம புத்திசாலி தங்கமணி ரிமோட் எடுத்து டிவிய ஆப் பண்ணினாங்க

"ஐயோ... ஏய் ஏய்... ரிமோட் குடு தங்கம்... " என பதறினார் ரங்கமணி

"வீட்டுல இருக்கிற கொஞ்ச நேரமும் இந்த டிவிய கட்டிட்டு அழறதே வேலையா போச்சு... நான் சொல்றத காது குடுத்து கேளுங்க அப்புறம் தர்றேன்..."

"காது மூக்கு எல்லாம் குடுக்கறேன்... மொதல்ல ரிமோட் குடு"

"நான் சொல்றதுக்கு ஒரு நிமிஷம் தான் ஆகும்... அப்புறம் நீங்க தாராளமா பாருங்க... எங்க..." என தங்கமணி ஏதோ சொல்ல வர அதற்குள் இடைமறித்த ரங்கமணி

"தங்கம் டென்ஷன் பண்ணாதம்மா... இந்த நடிகை பேட்டி முதல் வாட்டி போட்டப்பவே மிஸ் பண்ணிட்டேன்னு பீல் பண்ணிட்டு இருந்தேன்... கடவுளா பாத்து அந்த சேனல்காரனுக்கு தோண வெச்சு மறுபடி போட்டுருக்கான்... ரிமோட் குடு" என ரங்கமணி பதட்டப்பட தங்கமணி பூலான்தேவி மாதிரி முறைச்சாங்க

(பூலான்தேவி மொறைச்சு நீ எப்ப பாத்தேன்னு யாராச்சும் கேட்டீங்கன்னா உங்கள சாம்பல் பள்ளதாக்குக்கு அனுப்பிடுவேன்...:)))))

இதுக்கு மேல பேசினா வம்பாய்டும்னு ரங்கமணி "சரி சொல்லு... என்ன விசயம்?" னார்

"எங்க சித்தப்பா பொண்ணு சுசிலா இருக்கால்ல.."

"ம்... இருக்கா இருக்கா... அவளுக்கென்ன இப்போ..." என்றார் ரிமோட்டை ஒரு பார்வை பார்த்து கொண்டே

"அவ வீட்டுகாரருக்கு கால்ல அடிபட்டு ஆஸ்பத்திரில இருக்காராம்... எங்கம்மா போன் பண்ணினாங்க... போய் பாத்துட்டு வந்துடலாம்"

"இப்பவா...?" என பயந்து போய் கேட்டார், அவருக்கு அந்த நடிகை பேட்டி மிஸ் ஆய்டுமேனு கவலை

"இல்ல... இப்ப நேரமாய்டுச்சு... நாளைக்கி ஒரு ஒன் ஹவர் பர்மிசன் போட்டுட்டு வாங்க... போயிட்டு வந்துடலாம்"

"நாளைக்கி போறதுக்கு இப்பவே என்ன... மொதல்ல ரிமோட் குடு" என டென்ஷன் ஆனார் ரங்க்ஸ்

"நேரத்துல வரீங்க தானே, அதை சொல்லுங்க மொதல்ல"

"சரி வரேம்மா... ரிமோட் குடு" என்றார் பொறுமை இழந்தவராய்

"ச்சே... '16 வயதினிலே கமல் ஆத்தா வெயும் காசு குடு' டயலாக் மாதிரி ரிமோட் குடு ரிமோட் குடுனு.... சகிக்கல" என்றவாறே ரிமோட்டை குடுத்தார் தங்கமணி

தங்கமணி சொல்வது ரங்கமணி காதில் விழுந்தால் தானே சண்டை எல்லாம்... ரிமோட் கையில் கிடைத்ததும் டிவியில் மூழ்கினார்

*************************

ஒருவழியா நடிகை பேட்டி முடிஞ்சு ரங்கமணி சுயநினைவுக்கு வந்தார்

அதுக்கே காத்திருந்த மாதிரி தங்கமணி அவர் பக்கத்துல போய் உக்காந்தாங்க

"ஏங்க....?" என தங்கமணி அன்பாய் ஒரு பார்வை பார்க்க

"என்ன தங்கம்?" என ரங்கமணி திகிலாய் விழித்தார்

"அது... உங்களுக்கு ஒரு சவால் தர போறேன்..." என தங்கமணி சிரித்து கொண்டே கூற

"அதான் உங்கப்பா நாலு வருஷம் முன்னாடியே குடுத்துட்டாரே... கன்னிகாதானமா" என ரங்கமணி முணுமுணுக்க, தங்கமணி முறைப்பதை பார்த்ததும்

ரங்கமணி சமாளிப்பாக "அது.... உன்னை போல ஒரு புத்திசாலிய சமாளிக்க வேண்டிய பொறுப்பை குடுத்துட்டாறேனு சொல்ல வந்தேன்... " என்றார்

"சரி... என்னை நல்லா பாருங்க..." என தங்கமணி அன்போடு கூற

"ஐயயோ... என்னாச்சு தங்கம்..." என ரங்கமணி பதற

"என் முகத்துல ஒரு மாற்றம் இருக்கு, என்னனு கண்டுபிடிங்க பாக்கலாம்..." என சவால் பார்வை பார்த்தார் தங்கமணி

"அடக்கடவுளே... தங்கம்... வேண்டாம் இந்த சோதனை... இதுக்கு பதிலா நீ டிவில பாத்து புதுசா எதாச்சும் சமைப்பியே...அது வேணும்னாலும் செஞ்சு குடு... சத்தமில்லாம சாப்பிடறேன்..." என ரங்கமணி டெர்ரர் ஆனார்

"இங்க பாருங்க... நீங்க சொல்லித்தான் ஆகணும்... அது பெரிய மாற்றம் ஈஸியா கண்டுபிடிக்கலாம்..." என்றார் தங்கமணி தீர்மானம் போல்

"ஐயோ... யார் மூஞ்சில முழிச்சேன் இன்னிக்கி..."என ரங்க்ஸ் விழிக்க "அடடா... இவ மூஞ்சில தான் முழிச்சேனா.... ஹும்... " என முணுமுணுத்தவர் "சரி சரி...சொல்றேன்" என வசீகரன் சிட்டி ரோபோ தயாரிக்க செஞ்ச ஆராய்ச்சி ரேஞ்சுக்கு ரெம்ப யோசிச்சார் ரங்கமணி

"என்ன இவ்ளோ யோசனை...சட்டுன்னு சொல்லுங்க... என்ன மாற்றம்..." என தங்கமணி அவசரப்பட

"இரும்மா... தப்பா சொன்னா பின் விளைவுகள் எனக்கில்ல தெரியும்" என டென்ஷன் ஆனார்

"சரி சரி...சீக்கரம்..." என்றார் தங்க்ஸ்

"ம்... ஆ... கண்டுபிடிச்சுட்டேன்... " என்றார் ரங்க்ஸ். பல்பு கண்டுபிடிச்சப்ப தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் கூட இவ்ளோ சந்தோசப்பட்டு இருக்க மாட்டார்னா பாத்துக்கோங்களேன்

"சொல்லுங்க சொல்லுங்க... " என எக்ஸ்சைட் ஆனார் தங்கமணியும்

"அது... நீ கம்மல் போட்டு இருக்க" என ரங்கமணி பெருமையாய் கூறவும்

"பின்ன இதுக்கு முன்ன கமண்டலமா போட்டிருதேன்" என தங்கமணி முறைக்க

"இல்லம்மா... வேற மாதிரி தானே போட்டு இருப்ப" என ரங்க்ஸ் தப்பிக்க பார்த்தார்

"அதெல்லாம் இல்ல... நான் சொன்ன மாற்றம் வேற...கண்டுபிடிங்க" என்றார் தங்கமணி விடுவென என

"அதில்லையா... ஹும்... வேற என்ன...?" என மீண்டும் வசீகரன் ஆனார் ரங்க்ஸ்

கொஞ்சம் நேரம் யோசித்தவர் "அடப்பாவமே...உன்னை பொண்ணு பாத்த அன்னைக்கு கூட இவ்ளோ டீப்பா பாக்கலையே தங்கம்...எதாச்சும் க்ளூ குடேன் ப்ளீஸ்..." என ரங்கமணி பாவமாய் பார்க்க

ஒரு நிமிஷம் மௌனமாய் யோசித்த தங்கமணி "சரி விடுங்க... உங்களுக்கு இதெல்லாம் வராது" என எழுந்து போய் விட்டார்

"அப்பாடா தலைக்கு வந்தது தலை பாகையோடு போச்சுனு சொல்றதை இன்னிக்கி தான் உணர்றேன்" னு ரெம்ப ஹாப்பி ஆனார் ரங்கமணி, பின்னால் வரப்போகும் விபரீதத்தை உணராமல் (ஹா ஹா ஹா...!!!)

கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு உள் அறையில் இருந்து வந்த தங்கமணி "ஏங்க... கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி ஒரு ப்ரோக்ராம் பாத்தீங்களே..."என கேள்வியை முடிக்கும் முன்

"ஆமா...நடிகை ஜில்பா ரொட்டி ப்ரோக்ராம் தானே...  என்ன அழகு இல்லையா தங்கம்" என முகம் எல்லாம் பூரிக்க கேட்டார் ரங்கமணி

பல்லை கடித்து கோபத்தை அடக்கி கொண்ட நம்ம தங்கமணி "ஆமா ஆமா... அவங்க போட்டு இருந்த கம்மல் நல்லா இருந்தது இல்லிங்க" என வலை விரித்தார்

"ஆமாம் தங்கம்... அந்த ஸ்டார்க்கு ஏத்த ஸ்டார் டிசைன்ல சூப்பர் கம்மல்" என தங்கமணி எதிர்பார்த்தது போல் வலையில் விழுந்தார் ரங்கமணி

"அப்புறம் அவங்க டிரஸ் என்ன கலர் அது?" என தங்கமணி குழியை ஆழமாய் தோண்ட

தன் அபிமான நடிகை பற்றி மனைவி ஆர்வமாய் பேசியதும் உற்சாகமான ரங்கமணி "என்ன தங்கம் நீ? இது கூட கவனிக்கலையா... நல்ல டார்க் மெரூன் கலர் டாப்ஸ்... ப்ளாக் பேன்ட் ... நல்ல காம்பினேசன் இல்ல தங்கம்"

"ஆமா ஆமா...சூப்பர்... அது சரி... அவங்க பொட்டு வெச்சு இருந்தாங்களா என்ன?"

"என்ன தங்கம் நீ? உனக்கு சுத்தமா கவனிக்கற புத்தியே போய்டுச்சு போ... கம்மல்க்கு மேட்ச்ஆ ஸ்டார் டிசைன்ல டிரஸ்க்கு மேட்ச்ஆ மெரூன் கலர்ல எவ்ளோ அழகா ஒரு பொட்டு...நடுல கூட ஒரு ஸ்டோன் கூட இருந்ததே, நீ பாக்கலையா" என சிலாகித்தார் ரங்கமணி

அடுத்த கணம் தங்கமணி "நான் போறேன்..எங்க அம்மா வீட்டுக்கே போறேன்" என கண்ணை கசக்க, அப்போது தான் ஏதோ விபரீதம் நடந்து விட்டதை உணர்ந்தார் ரங்கமணி

"ஐயயோ...என்னாச்சு தங்கம்" என ரங்கமணி பதற

"யாரோ ஒரு நடிகை... அதுவும் கன்றாவியா நடிக்கற ஒரு ஜென்மம்... அந்த சிறுக்கி... அவ கம்மல், டிரஸ் கலர், பொட்டு டிசைன் நடுல ஸ்டோன் எல்லாம் ஞாபகம் இருக்கு ப்ரோக்ராம் பாத்து ஒரு மணி நேரம் கழிச்சு கூட... உங்கள நம்பி கழுத்தை நீட்டினவ நான்... எப்பவும் வட்ட பொட்டு வெக்கறவ இன்னிக்கி உங்களுக்கு பிடிக்கும்னு நீட்ட பொட்டு வெச்சுட்டு வந்து என்ன வித்தியாசம்னு ஆசையா கேட்டா... ஒரு மணிநேரம் ஆராய்ச்சி செஞ்சும் தெரில இல்ல...நான் போறேன்... எங்க அம்மா வீட்டுக்கே போறேன்" என தங்கமணி கண்ணை கசக்கி கொண்டே உள்அறைக்குள் சென்றார்

ரங்கமணி என்ன செஞ்சார்னு நான் சொல்லி தான் தெரியணுமா... வழக்கம் போல "சொந்த செலவுல சூனியம் வெச்சுக்கிட்டனே"னு பீலிங்ல இருக்கார்... ஹையோ ஹையோ...:)))

நிரந்தர பின் குறிப்பு:

என் இனிய ப்ளாக் குல மக்களே... இதுல வர்ற தங்கமணி நான் இல்ல... Just an imaginary character. நெறைய பேரு இது நான்னு நெனைச்சுட்டு இதுல வர்ற ரங்கமணிக்கு ஓவரா அனுதாபம் தெரிவிச்சு... விட்டா அவருக்கு ரசிகர் மன்றம் ஆரம்பிக்கற அளவுக்கு போறதா நியூஸ் வந்தது.... அதான் இந்த நிரந்தர குறிப்பு இந்த பதிவுகளில் இடம் பெறுகிறது... மேட்டர் மனசிலாயோ... ஒகே ஒகே...:-)))

தங்கமணி ரங்கமணியின் எல்லா கலாட்டாக்களையும் படிக்க... இங்கே கிளிக்கவும்

Thursday, November 10, 2011

அவள் அப்படி ஒன்றும் அழகில்லை...




அவள நான் மொதல் மொதலா பாத்தது ஒரு இலையுதிர் காலத்துல... 2009ம் வருஷம்னு நினைக்கிறேன்... எனக்கு இன்னும் நல்லா ஞாபகம் இருக்கு... அது ஒரு திங்கக்கிழமை

 
பாத்த மொதல் நாளே என்னமோ ஒரு ஈர்ப்பு... அவ அப்படி ஒண்ணும் அழகில்லனு தோணினாலும் என்னமோ அடிக்கடி பாத்தேன்.. அவள பாக்காம போனா என்னமோ ஏதோ விட்டுப்போன ஒரு உணர்வு வர்ற அளவுக்கு ஒட்டுதல் உருவாச்சு

என்னை சுத்தி இருந்தவங்க அப்பவே எச்சரிச்சாங்க... "வேண்டாம், இது நல்லதுக்கில்ல, அவ சரியில்ல, ஒத்துவராது"னு எவ்வளவோ சொன்னாங்க

ஆனா, யார் பேச்சையும் கேக்கற மனநிலைல நான் அப்ப இருக்கல. "பட்டாதான் உனக்கு புத்தி வரும்"னு நட்புகளும் உறவுகளும் தண்ணி தொளிச்சு விட்டுட்டாங்க

உண்மைய சொல்லணும்னா இவள விட அழகான எத்தனையோ பேரை பாத்த போது கூட தோன்றாத ஒரு உணர்வு இவகிட்ட தோணினதுக்கு என்ன காரணம்னு இப்ப வரைக்கும் எனக்கு புரியல

ஆரம்பத்துல ரெம்ப நல்லவளா இருந்தவ, கொஞ்சம் கொஞ்சமா மாற ஆரம்பிச்சா. சிரிப்பு விளையாட்டுனு இருந்தது மாறி வேளைக்கு ஒரு சண்டையும் பொழுதுக்கு ஒரு போராட்டமும்னு நிலைமை மாறுச்சு

அப்பவாச்சும் நான் சுதாரிச்சு விலகி இருக்கணும். விதி வேற மாதிரி இருக்கறப்ப எப்படி விடும் சொல்லுங்க?

எல்லாம் சரியா போச்சு, இனி சுபம்னு நினைக்கற நேரத்துல புதுசா ஒரு பிரச்சனை வரும். மறுபடி மறுபடி இதே நிலைமை. இதுக்கு என்ன தான் முடிவுனு மனசு வெறுத்து போச்சு. ஆனாலும் விட முடியல

ஒரு நாள் இல்ல ரெண்டு நாள் இல்ல, ரெண்டு வருஷம் இப்படியே போச்சு. கோபம் வராத எனக்கே கோவம் வந்தது, பொறுமையான எனக்கே பொறுமை போனது. பொறுத்தது போதும் பொங்கி எழுனு தோணின மனதை கட்டுப்படுத்தினேன்

ஒரு வழியா முடிவுக்கு வந்தது. அந்த நாள்... போன வெள்ளிக்கிழமை, நவம்பர் நாலாம் தேதி, பறவைகள் எல்லாம் கூட்டில் அடங்கிய நேரம். சூரியன் விடைபெற்று வேறு ஊருக்கு விடியல் தர புறப்பட்ட நேரம்...

மைண்ட்வாய்ஸ் : பில்ட் அப் போதும் விசயத்த சொல்லு

அப்பாவி : அப்பவே பிரகாஷ் படிச்சு படிச்சு சொன்னான் இந்த பொண்ணு கேக்கலியே

மைண்ட்வாய்ஸ் : என்ன சொன்னான்? யாரு பிரகாஷ்? என்ன படிச்சான்? பி.எ'வா இல்ல பி.காம்'ஆ?

அப்பாவி : யாருக்காக இல்லைனாலும் உயிரா இருந்த பிரெண்ட் அவளுக்காக யோசிச்சுருக்கணும்

மைண்ட்வாய்ஸ் : என்ன யோசிக்கணும்?

அப்பாவி : தப்பு மேல தப்பு, சதி மேல சதி, இப்ப எங்க போய் நிக்குது பாருங்க

மைண்ட்வாய்ஸ் : எங்க நிக்குது? தெருமுனைலையா?

அப்பாவி : என்ன தான் சொன்னாலும் அவ பிரகாஷ்'க்காக தானே எல்லாமும் செஞ்சா... அதை நெனச்சா பாவமா தான் இருக்கு

மைண்ட்வாய்ஸ் : என்ன செஞ்சா? சொல்லு நாங்களும் பாவப்படணுமா கோவப்படணுமானு சொல்றோம்

அப்பாவி : மகா மேலயும் தப்பிருக்கு

மைண்ட்வாய்ஸ் : என்ன தப்பு?

அப்பாவி : அந்த தோப்பியாஸ் எவ்ளோ மோசமானவனா இருந்தாலும் ராணிக்காக இவ்ளோ செஞ்சான்...ச்சே... இப்படி கொன்னுட்டாளே ராணி

மைண்ட்வாய்ஸ் : ஏய் அப்பாவி... இங்க என்ன சிவகார்த்திகேயனோட "மாத்தி யோசி" கேம் நடக்குதா? கேக்கற கேள்விக்கு சம்மந்தமில்லாம லூசு மாதிரி ஒளரிட்டு இருக்க

அப்பாவி : என்னை பாத்தா லூசு மாதிரி இருக்கா? (என அப்பாவி முறைக்க)

மைண்ட்வாய்ஸ் : பாத்தா அப்படி தெரில...ஆனா...

அப்பாவி : வேண்டாம் மைண்ட்வாய்ஸ்... நானே டென்ஷன்ல இருக்கேன்

மைண்ட்வைஸ் : ஆரம்பத்துல என்னமோ "அவள நான் மொதல் மொதலா பாத்தது ஒரு இலையுதிர் காலத்துல"னு கவித்துவமா ஆரம்பிச்சத பாத்து ஏதோ கதையோனு வந்தேன்... ஆனா...

அப்பாவி : என்ன புரியலையா?

மைண்ட்வாய்ஸ் : என்னிக்கி நீ புரியற மாதிரி பேசி இருக்க

அப்பாவி : சரி விடு, நேரா விசயத்துக்கு வரேன். வேற ஒண்ணுமில்லை. தெரியாத்தனமா ஒரு சீரியல் பாக்க ஆரம்பிச்சு இப்படி ஆய்ட்டேன்

பொதுவா நான் இந்த சீரியல் எல்லாம் பாக்கவே மாட்டேன், 2009ல எங்க மாமனார் மாமியார் கனடா வந்திருந்தப்ப அவங்களுக்காக விஜய் டிவி கனக்ட் பண்ணி இருந்தோம், அப்ப ஒரு நாள் தெரியாத்தனமா இதை பாத்து சிக்கிட்டேன்

அதுக்கப்புறம் ஏதோ திருட்டுத்தனம் பண்ற மாதிரி ஒளிஞ்சு ஒளிஞ்சு பாத்தேன், காரணம் என்னனா, என்னமோ தெரியல நான் இதை பாத்தாலே எங்க வீட்ல ஒருத்தருக்கு ப்ளட் பிரசர் ஏறிடும். "மக்குராணி ஆரம்பிச்சுருச்சா?"னு மொறைப்பார்

இந்த சீரியல் பேரு "மகராணி", அதை தான் அவர் செல்லமா(!) மக்குராணினு சொல்லுவார்...:)

எனக்கு இதுல வர்ற ஹீரோயன் சுஜிதாவை குழந்தை நட்சத்திரமா "பூவிழி வாசலிலே"ல இருந்தே பிடிக்கும். அதான் ஆர்வமா பாத்தேன். கதை பெருசா ஒண்ணுமில்ல...

அனாதை ஆசிரமத்துல வளர்ற ரெண்டு பொண்ணுங்க, ஒருத்தி மகா ஒருத்தி ராணி. மகா ரெம்ப நல்லவ, பொறுமையில் பூமாதேவி, கலியுக கர்ணி (கர்ணனின் பெண் பால்), எவ்ளோ அடிச்சாலும் தாங்குவா, மொத்தத்துல ரெம்ம்ம்ம்பப நல்லவ, ஒரே வார்த்தைல சொல்லணும்னா என்னை மாதிரி அப்பாவி...

சரி சரி.. நோ டென்சன்... பேச்சு பேச்சாதான் இருக்கணும்...:))

ஆனா இந்த ராணி இருக்காளே சரியான சுயநலவாதி, தனக்கு ஒண்ணு வேணும்னா யாரை வேணாலும் என்ன வேணாலும் செய்வா. அப்படி ஒரு கேரக்டர், இந்த மைண்ட்வாய்ஸ் மாதிரினு வெச்சுக்கோங்களேன்...:) 


மைண்ட்வாய்ஸ் : உண்மையை உலகறியும்

அப்பாவி :  இப்படி இருக்கறப்ப மகாவோட பெத்தவங்க பெரிய பணக்காரங்கனு தெரிஞ்சு, தான் தான் அவங்க பொண்ணுன்னு பொய் சொல்லி அவங்க கூட போய்டுவா ராணி. மிச்ச கதை என்னனு உங்களுக்கே புரிஞ்சுருக்கும்னு நினைக்கிறேன்

ஆமா, இவங்க ரெண்டு பேருக்கு நடுல நடக்கற உரிமை போராட்டம் தான் ரெண்டு வருஷம் ஓடுச்சு. இதுல பெரிய கொடுமை என்னனா மூணு மாசத்துக்கு ஒருக்கா முடியற மாதிரி வரும், டபால்னு ஒரு வில்லன் வருவான், இன்னும் மூணு மாசம் இழுப்பாங்க

அப்புறம் அந்த வில்லன் செத்து போவான், அவன யார் கொன்னாங்கன்னு ஒரு மூணு மாசம் விசாரணை, அப்புறம் ஒரு வழியா யாருன்னு கண்டுபுடிச்சதும் அந்த குற்றவாளி தலைமறைவு. அப்புறம் அவங்கள கண்டுபிடிக்க இன்னொரு மூணு மாசம். நிஜத்துல கூட கண்டுபிடிக்க இவ்ளோ நாள் ஆகுமான்னு தெரில

அப்புறம் இன்னொரு ஆளை யாரோ கொலை செய்ய, அப்புறம் விசாரணை, அதுக்கு பழிவாங்கல்னு சிந்துபாத் ரேஞ்சுக்கு இழுத்துட்டு போச்சு. இப்படியே ஒரு ஒருத்தரா கொன்னு, கடைசீல பாத்தா சீரியல் ஆரம்பிச்சப்ப இருந்த பாதி கேரக்டர்ஸ் கடைசீல உசுரோட இல்ல

ஆனா ஒரு விஷயம் சொல்லியே ஆகணும், இதுல "ராணி"னு அந்த வில்லி கேரக்டர் பண்ணின பொண்ணுக்கு பெரிய எதிர்காலம் இருக்கு. நிஜமா ரெம்ப நல்லா நடிச்சது. பொதுவா நெகடிவ் கேரக்டர்ஸ் மனசுல பதியாது. பட் ஷி இஸ் குட்

இதுல அடிக்கடி வந்து எனக்கே மனப்பாடம் ஆன டயலாக் "இந்த விஷயம் மகாவுக்கு இப்ப தெரியக் கூடாது... ஏன்னா..." அப்படின்னு பயங்கர பில்ட் அப் குடுத்துட்டு "தொடரும்.." போட்டுடுவான்

ஒரு நாள் பக்கத்துல உக்காந்து பேப்பர் படிச்சுட்டு இருந்த ரங்க்ஸ் கடுப்பாகி "மிச்ச டைலாக் நான் சொல்றேன். இந்த விஷயம் மகாவுக்கு இப்ப தெரியக்கூடாது.... ஏன்னா, தெரிஞ்சா இன்னைக்கே சீரியல் முடிஞ்சு போயிரும்... அப்புறம் இன்னும் ரெண்டு வருஷம் எப்படி உயிர வாங்கறது. இதுக்கு உன் ஜில்லு கதையே பெட்டர்"னு பல்பு கொடுத்துட்டு போய்ட்டார்

என்னமோ போங்க... ஊர்ல பத்து பதினஞ்சு சீரியல் பாக்கரவன்லாம் சந்தோசமா இருக்கான், இந்த ஒரு சீரியல் பாத்துட்டு நான் பட்ட பாடு இருக்கே... அய்யயயயயயயோ...:))))

மோரல் ஆப் தி ஸ்டோரி:
தயவு செஞ்சு யாரும் சீரியல் பாக்காதீங்க. அப்படி பாக்கறதா இருந்தாலும் வீட்ல யாரும் இல்லாத நேரம் பாருங்க, அட்லீஸ்ட் பலப் வாங்காமயாச்சும் தப்பிக்கலாம்...

மேல இருக்கற அந்த படத்துக்கும் நீ எழுதினதுக்கும் என்ன சம்மந்தம் அம்மணினு நீங்க கேக்கலாம். சொல்றேன், ஒரு சம்மந்தமும் இல்ல, சும்மானாச்சிக்கு பில்ட் அப் பண்ணி உங்கள கன்பியூஸ் பண்றதுக்கு போட்டது... :)))

மைண்ட்வாய்ஸ் : மத்ததெல்லாம் கூட நான் ஜெலுசில் போட்டு ஜீரணிச்சுகுவேன், ஆனா கடைசீல சொன்னியே ஒண்ணு.... கன்பியூஸ் பண்றதுக்கு படம் போட்டேன்னு.....என்னா ஒரு வில்லத்தனம்... அவ்வ்வ்வவ்... அந்த சீரியல் டைரக்டர் இதை படிச்சாரு, அடுத்த சீரியல்ல உனக்கு வில்லி கேரக்டர் நிச்சியம்


Friday, October 21, 2011

திரிசங்கு சொர்க்கம்...(சிறுகதை)



"என்னடி இந்த நேரத்துல போன் பண்ற...?" என பதட்டமாய் கேட்ட கணவனின் அக்கறையில் மனம் நெகிழ

"ம்...ஒண்ணில்ல....சும்மா தான்" என்றாள் வைஷ்ணவி

"நெஜமா சொல்லு, இஸ் எவரிதிங் ஆல்ரைட்?"என இன்னும் முழுதும் சமாதானமாகாத குரலில் கேட்டான் ஸ்ரீதர்

"ஒண்ணுமில்லப்பா...சும்மாதான் கூப்டேன்..." என்றாள் அழுத்தமாய்

"அப்ப சரி... அம்மு தூங்கிட்டாளா?"

"ம்..."

"நீ இன்னும் தூங்கலையா செல்லம்?"

"நடுராத்திரில போன்ல கொஞ்சுங்க...ஹும்" என அவள் சலித்துக் கொள்ள

"நடுராத்ரில நேர்ல கொஞ்சவும் நான் ரெடி... நீ தான் ஒம்பது மணிக்கே சாமி ஆடுவியே.." என ஸ்ரீதர் சிரிக்க

"ப்ச்..."என அசுவாரசியமாய் சலித்தவள் "எப்ப வரீங்க?" என்றாள் சன்ன குரலில்

"ஆஹா... மழை கொட்ட போகுது இன்னிக்கி" என்றான் கேலியாய்

"ஏன்?"

"ம்... பொண்டாட்டி புள்ளைய தனியா விட்டுட்டு வாரத்துல நாலு நாள் வெளியூர்ல ப்ராஜெக்ட் ப்ராஜெக்ட்னு போயிடறமே... எப்படா வியாழக்கிழமை சாயங்காலம் வரும்னு எப்பவும் நான் தான் காத்துட்டு இருப்பேன்... இன்னிக்கென்ன மேடம் விசாரணை" என கேலி செய்ய

"ஓ...அப்போ எனக்கு வருத்தமே இல்லைன்னு சொல்றீங்களா?" என்றாள் ஊடலாய்

"இல்லம்மா... அதான் திங்கக்கிழமை காலைல கெளம்பறப்ப கண்ண கசக்குவியே... எனக்கு தெரியாதா... ஆனா இப்படி நடுவுல எல்லாம் எப்ப வருவீங்கன்னு கேக்க மாட்டியே அதான் கேட்டேன்"

"சும்மா கேட்டேன்..." என்றாள்

"ஏய் நெஜமா சொல்லு...ஒடம்புக்கு எதுனா சரி இல்லையா?" என கரிசனையாய் ஸ்ரீதர் கேட்க தனிமையின் வெறுமையில் வைஷ்ணவியின் கண்கள் நிறைந்தது

அவளிடமிருந்து பதில் வராமல் போக "வைஷு...என்னடா?" என பதறினான் ஸ்ரீதர்

"அதெல்லாம் இல்லப்பா... என்னமோ... இன்னிக்கி..." என மௌனமானாள்

"ஏய்..என்னாச்சு? மூட் அவுட்டா? ஆபீஸ்ல எதுனா டென்சனா?"

"இல்லப்பா... கொஞ்சம் முன்னாடி ஊருக்கு பேசினேன்.. அக்கா அண்ணா எல்லாரும் அம்மா வீட்டுக்கு வந்து இருந்தாங்க... அங்க  இப்பவே தீபாவளி கொண்டாட்டம்  ஆரம்பிச்சாச்சு. அண்ணா பசங்க அக்கா பசங்க எல்லாம் பட்டாசு புது டிரஸ் ஸ்வீட்ஸ்னு ஏக ரகளையா இருந்தது போன்ல கேக்கவே.... ப்ச்... நான் மட்டும் இங்க தனியா" என வேதனையுடன் கூற

"என்னடா இது? கல்யாணம் ஆகி பத்து வருசமா அமெரிக்கால தானே இருக்கோம்... புதுசா பொலம்பினா எப்படி கண்ணம்மா?"

"என்னமோப்பா... சில நேரம் ரெம்ப எரிச்சலா இருக்கு... பேசாம ஊருக்கே போய்டலாம்னு தோணுது... என்ன தான் இருந்தாலும் எல்லாரோடவும் சேந்து இருக்கற லைப்ல இருக்கற சந்தோஷம் இந்த டாலர்லயும் US வாழ்க்கை பந்தாலையும் இருக்கா சொல்லுங்க"

"நீ சொல்றது சரி தான் வைஷும்மா... ஆனா என்ன செய்ய? நாம போன  வாட்டி ஊருக்கு லீவுக்கு போனப்ப, நம்ம அம்மு பாதி நாள் சளி காய்ச்சல்னு அவதிபட்டது பாத்து எப்படா இங்க வந்து சேருவோம்னு நீ தான சொன்ன"

"வாஸ்துவம் தான்... அங்க போனா இங்க வரலாம்னு இருக்கு, இங்க வந்தா அங்க போலாம்னு இருக்கு...என்னப்பா வாழ்க்கை இது?"

"கரெக்ட் தான் வைஷுமா... இங்கயும் முழுசா மனசு ஓட்டரதில்ல... அங்கயும் சௌகரியம் சரிப்படரதில்ல. இங்க வாழற நம்ம மக்கள் பலபேருக்கு உள்ள நிலை தான் இது... திரிசங்கு சொர்க்கம்..."

"இது ஊர்ல இருக்கறவங்களுக்கு புரியரதில்லையேங்க... உனக்கென்னமா ஜாலிங்கறாங்க எங்க அண்ணி போன் பேசினப்ப"

"இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை" என்றான் ஸ்ரீதர்

"என்ன அய்யா இன்னிக்கி ஒரே பழமொழியா கொட்டறீங்க?" என வைஷ்ணவி கேலியாய் கேட்க, மனைவியின் மனம் சற்று தெளிவானதை உணர்ந்து தானும் பேச்சை மாற்றும் எண்ணத்துடன்

"ம்... எல்லாம் என் வீட்டுக்காரி ட்ரைனிங் தான்" என்றான் ஸ்ரீதர் கேலியாய்

"ஓஹோ... அப்படியா சார்... உங்க வீட்டுக்காரி பாவம் வழி மேல விழி வெச்சு காத்துட்டு இருக்காளாம்... நீங்க ஜாலியா லாஸ் வேகஸ்ல காஸினோ லைப் என்ஜாய் பண்றதா கேள்வி" என்றாள் அவளும் விடாமல்

"அடிப்பாவி, இப்படி வேற ஒரு நெனப்பா உனக்கு... லாஸ் வேகஸ் என்ன, சொர்க்கமாவே இருந்தாலும் நீ இல்லாத இடம் எனக்கு நரகம் தான் வைஷும்மா" என கணவன் உணர்ச்சி வயப்பட, மனமுருகியது வைஷ்ணவிக்கு

இந்த அன்பு தானே பத்து வருடமாய் பெற்றோரையும் உடன் பிறப்புகளையும் விட்டு பிரிந்திருக்க பலம் தரும் சஞ்சீவி என தோன்றியது

மற்றபடி வீட்டின் செல்ல கடைகுட்டியாய் இளவரசியாய் வலம் வந்தவள் இப்படி நாடு விட்டு நாடு வந்து ஒற்றையாய் சமாளித்தது ஸ்ரீதரின் அன்பால் மட்டுமே சாத்தியமானது என்பதில் சந்தேகமில்லை

ஊரில் மற்ற சொந்தங்களுடன் இருந்தால் கூட இந்த நெருக்கம் சாத்தியம் ஆகி இருக்காதோ என பலமுறை தோன்றியதுண்டு அவளுக்கு

இங்கு எனக்கு நீ உனக்கு நான் என வாழும் வாழ்வில் தான் இந்த சரணாகதி ஆனதோ மனம் என தனக்கு தானே நினைப்பாள் வைஷ்ணவி

என்ன பைத்தியகாரத்தனமான எண்ண ஓட்டம் இது என எண்ணி கொள்வாள்

"என்ன பேச்சே காணோம்?" என ஸ்ரீதரின் குரலில் கலைந்தவள்

"ம்... என்ன செய்ய? ராமனனுள்ள இடமே சீதைக்கு அயோத்தி போல உங்களுக்கு கிளையன்ட் உள்ள இடமே ஆபீஸ்..."

"ஹா ஹா... நீ ஆரம்பிச்சுட்டியா இப்ப பழமொழி"

"ம்... " என மீண்டும் அமைதியானாள்

மனைவியின் அமைதியில் அவள் மனம் புரிந்தவனாய் "என்னடா? மறுபடியும் டல் ஆய்ட்ட" எனவும்

"ம்... நீங்க வீட்டுல இருந்தாலும் பரவால்ல... வாரத்துல நாலு நாள் எஸ்கேப் ஆய்டறீங்க... அதான்பா இன்னும் ஹோம் சிக் ஆய்டுது... போதாகுறைக்கு அம்மு வேற அடிக்கடி டாடி வேணும்னு ரகளை ஆரம்பிச்சுடுறா"

"எனக்கு மட்டும் ஆசையா சொல்லு... இந்த ஐ.டி பொழப்புல இதான்... comes with the package baby"

"ம்..."

"சரி நீ போய் தூங்கு... காலைல நீ ஆபீஸ் போகணுமே" என பேச்சை மாற்றினான்

"நீங்க தூங்கலையா இன்னும்? டைம் ஆச்சே"

"இங்க இப்பதான் மணி எட்டு லாஸ் வேகஸ்ல... உனக்கு தான் டெட்ராய்ட்ல பதினொன்னு... என்ன டைமிங் difference மறந்து போச்சா?"

"ஓ...ஆமால்ல மறந்துட்டேன் சட்டுன்னு"

"ஆமா...வயசானா இப்படி தான் மறந்து போகும்" என ஸ்ரீதர் கேலி செய்ய

"அப்படியா...அங்க மட்டும் என்ன பதினாறா இன்னும்?" என சிரித்தாள்

"பின்ன? இன்னிக்கி கூட கிளையன்ட் சைட்ல ஒரு வெள்ளைக்கார அம்மணி you're so handsomeனுச்சு you know?"

"அப்படியா? அப்ப அவகிட்டயே போய் பேசுங்க...பை" என வைஷ்ணவி பொய் கோபம் காட்ட

"ஏய் ஏய்.. என்னடி? நீ சொன்னதுக்கு தானே பதில் சொன்னேன்.. என்ன இருந்தாலும் உன் அழகு வருமா சொல்லு"

"ஐஸ் வெச்சது போதும்"

"ச்சே ச்சே...உண்மைய சொன்னா ஐஸா?"

"ஒகே...நான் போய் தூங்கறேன்ப்பா"

"ஒகே குட்நைட்...ஸ்வீட் ட்ரீம்ஸ் ஆப் மீ" என ஸ்ரீதர் கூற 

"ஒகே ஒகே பை..."

"பை"

அதற்குள் "ஒரு நிமிஷம்" என வைஷ்ணவி நிறுத்த

"என்னடா?"

"அவ எப்படி இருப்பா?" என்ற வைஷ்ணவியின் குரலில் பெண்மைக்கே உரிய உரிமையான கோபம் கலந்திருக்க

"எவ?" என்றான் ஸ்ரீதர் புரிந்தும் புரியாதவனாய்

"அதான் அந்த வெள்ளக்காரி"

"ஹா ஹா ஹா..." என அவன் நிறுத்தாமல் சிரிக்க, அவன் கேலியாய் சிரிப்பதை புரிந்தும் வேண்டுமென்றே

"அமாவாசை வருதில்ல, கெளம்பிடுச்சா? சரி நான் வெக்கறேன் பை" என்றாள்

"ஐ லவ் யு வைஷு" என்றான் ஸ்ரீதர் தனிச்சையாய், இந்த உரிமையான  கோபத்தையும் நான் காதலிக்கிறேன் என பறைசாற்றுவது போல்

"லவ் யு...பை" என தொலைபேசியை அதனிடத்தில் வைத்தாள் வைஷ்ணவி

கணவனிடம் பேசி சிரித்ததில் மனம் சற்று தெளிவுற்ற போதும், இந்த திரிசங்கு சொர்க்க நிலை இன்னும் எத்தனை நாளைக்கோ என யோசனையுடன் கண்ணயர்ந்தாள் வைஷ்ணவி

(முற்றும்)

Tuesday, October 11, 2011

உன்னாலே உன்னாலே... (சிறுகதை)



"என்ன இது?"

"எது?"

"இதான்"

"தண்ணி"

"அதான் ஏன் கீழ சிந்தியிருக்கு?"

"கை கழுவினேனா அ...."

"கை கழுவினா டவல் யூஸ் பண்ணுங்க இப்படி கைய ஓதராதீங்கனு எத்தன வாட்டி சொல்லி இருக்கேன்"

"எத்தன வாட்டி சொல்லி இருக்க? சாரிம்மா கவுன்ட் பண்ணல"

"என்னை பாத்தா எப்படி இருக்கு உங்களுக்கு?"

"வேண்டாம்... சொன்னா திட்டுவ" என அவன் சிரிக்க, அவள் முறைத்தாள்

***********************************

"என்னங்க... இன்னிக்கி கோயிலுக்கு போலாமா?"

"ஏன்? திடீர்னு?"

"ஆண்டவா... எதுக்கு எடுத்தாலும் ஏன் ஏன் ஏன்... பதில் சொல்லி எனக்கு சலிச்சு போச்சு... ஒரு நாளாச்சும் கேள்வி கேட்டா பதில் சொல்லுங்க... திருப்பி கேள்வி கேக்காதீங்க ப்ளீஸ்"

"ஏன் எதற்கு எப்படினு கேள்வி கேட்டா தான் பிரைன் நல்லா ஷார்ப் ஆகும்னு யாரோ ஒரு பெரிய மனுஷன் சொல்லி இருக்கார் தெரியுமா?"

"அந்த கவலை பிரைன் இருக்கறவங்களுக்கு தானே வரணும்"

"கரெக்ட்... அது இருந்துருந்தா உன்கிட்ட சிக்கி இருப்பனா" என அவன் சிரிக்க, அவள் முறைத்தாள்

***********************************

"பதினஞ்சு நாள்... தனியா சமாளிச்சுக்குவியா?"

"ம்"

"நேரத்தோட வீட்டுக்கு வா? இப்ப சாயங்காலமானா மழை வேற வந்துருது"

"ம்"

"தூங்கறப்ப பக்கத்துல போன் வெச்சுக்கோ"

"ம்"

"ஒழுங்கா சாப்பிடு... கேக்கறது ஆள் இல்லைனு ஏமாத்தாத"

"ம்"

"ஏய்... ஏன் உம்முன்னு இருக்க?"

"ஒண்ணுமில்ல"

அவள் முகத்தை உயர்த்தி பார்த்தவன், "இதுக்கு தான் சொன்னேன்... உனக்கும் லீவ் கிடைக்கறப்ப ஊருக்கு போலாம்னு"

"அந்த கடன்காரன் தான் லீவ் குடுக்கமாட்டேங்கரானே" என்றாள் எரிச்சலாய்

"கடன்காரன் கடன் தான் குடுப்பான், லீவ் கூடவா குடுப்பான்" என கேலியாய் அவள் மனதை திசை திருப்ப முயன்றான்

"ஜோக்கா, ஈ... சிரிச்சுட்டேன் போதுமா?" என்றாள் சற்றே கோபமாய்

"சிரிச்சியா... மொதலே சொல்லிடு... பயமா இருக்கில்ல" என அவன் சிரிக்க, அவள் முறைத்தாள்

***********************************

வீட்டுக்குள் நுழைந்தவளுக்கு அங்கிருந்த அமைதி தாங்க முடியாதது போல் தோன்ற, வேகமாய் சென்று ரேடியோவை உயிர்பித்தாள்

உடை மாற்றி சமையல் அறைக்குள் வர, ஒரு தூசு கூட இல்லாத தரை அவளுக்கு ஏனோ உறுத்தியது

அந்த நிசப்த நொடியில் கேட்ட டெலிபோன் மணி சத்தத்தில் தூக்கி வாரி போட நிமிர்ந்தாள்

"ஹலோ"

"நான் தான்... என்ன பண்ணிட்டு இருக்க?"

"......." அவன் குரல் கேட்டதும் கண்ணில் நீர் துளிர்க்க அமைதியாய் நின்றாள்

"ஹலோ... ஹலோ"

"ம்"

"என்னாச்சு?"

"ஒண்ணுமில்ல" என்றவளின் குரல் காட்டி கொடுத்தது

"தனியா போர் அடிக்குதா?"

"ம்"

"ஒரு வாரம் ஓடி போச்சு... இன்னும் ஒரே வாரம்... வந்தர்றேன், சரியா?"

"ம்"

சற்று நேரம் பேசியபின் "சரிடா... நான் வெக்கறேன்"

"ஏன்?"

"எப்பவும் நான் தான் ஏன் ஏன்னு கேள்வி கேப்பேன்... இன்னைக்கி நீ கேக்கற" என அவன் சிரிக்க, அவள் மௌனமானாள்

போனை வைத்ததும் அவள் தனக்கு தானே செய்து கொண்ட முதல் சங்கல்பம் "இனிமே அவர்கூட சண்டையே போடக்கூடாது" என்பது தான்

அன்றிரவு உணவருந்தி கை கழுவிய பின், பேப்பர் டவல் நோக்கி நீண்ட கையை பின்னுக்கு இழுத்தாள்

வேண்டுமென்றே தரையில் நீர் படும் படி கையை உதறியவள், தனக்குள் மெல்ல சிரித்து கொண்டாள்


***********************************

"என்னங்க இது? ஈர துண்டை அப்படியே மத்த துணிக கூட போட்டு வெச்சுருக்கீங்க?"

"...... " மௌனமாய் அவளை பார்த்தான்

"என்ன பார்வ?"

"...... " பதில் கூறாமல் முறுவலித்தான்

"ஊர்ல இருந்து வந்து ரெண்டு நாளாச்சு... இன்னும் சூட்கேஸ் எடுத்து உள்ள வெச்ச பாடா காணோம்"

"...... " சிரிப்புடன் அருகில் வந்தான்

"என்ன சிரிப்பு இப்போ? நான் என்ன ஜோக்கா அடிச்சேன்?"

"Now I know...Why I missed you so much?" என அவன் சிரிக்க, அவள் முறைத்தாள். பின் அவளும் சிரித்தாள்


(தொடரும்... சிரிப்பும் முறைப்பும்... பின் சிரிப்பும்...:)


Tuesday, September 27, 2011

பொறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்... (To a Best Friend)


1
விசயம்ஏதும் தெரியலன்னா
விசுக்குனு உன்னகேப்பேன்
ஒருநிமிசமும் சுணங்காம
ஒடனேதான் சொல்லிடுவ

2
நெனச்சத பட்டுனஓடைக்க
நாலும்தான் பகிர்ந்துகொள்ள
உள்ளசொமைய எறக்கிவெக்க
உத்ததொணையா நீயிருக்க

3
வழிதெரியாம நான்முழிக்க
வாழ்க்கதொண கைவிரிச்சும்
வளவளனு திட்டாம
வழிதொணையா நீவந்த

4
ஊருக்கெல்லாம் சேதிசொல்ல
உன்உதவி கேட்டிருக்கேன்
ஒருநாளும் சலிக்காம
ஓடிஓடி செஞ்சிடுவ

உனக்கிப்போ ஒருவாழ்த்து
உன்பிறந்த நாள்வாழ்த்து
ஹாப்பி பர்த்டே டு யு
ஹாப்பி பர்த்டே டு யு !!!

யாருக்கு பொறந்த நாள் கண்டுபுடிச்சுட்டீங்களா?

ஒகே, மேல குடுத்து இருக்கற எண்கள் சம்பந்தமான க்ளு இதோ...
1 - Google search engine
2 - Blog
3 - Google Maps
4 - Google Buzz / Gmail

இப்ப மனசிலாயோ...

இன்னும் புரியாதவங்களுக்கு, Google is celebrating its 13th birthday today - September 27, 2011... Happy Birthday Google

நல்ல நாளும் அதுவுமா திட்டக்கூடாது, So திட்டனும்னு நினைக்கறவங்க இன்னொரு நல்ல நாள் பாத்து வாங்க..:))


:)))

Monday, September 26, 2011

Accountancyயும் அப்பாவியின் வாழ்க்கையும்... (இதை படிச்சா ரெண்டு ஜெலுசில் free ...:))))


முன் குறிப்பு:
ட்ரெயின்ல உக்காந்து பராக்கு பாத்தா கதை, மொக்கைனு தோணுது. அதான் உங்கள சிரமப்படுத்த வேண்டாம்னு ஒரு நல்ல எண்ணத்துல, அதோட ஒரு எக்ஸாம்க்கும் படிக்க வேண்டி இருந்ததால அதை படிப்போம்னு ட்ரெயின் ஏறினதும் Accounts புக் எடுத்து வெச்சேன் கைல...

ஆனா "காசிக்கு போனாலும் கர்மம் தீரலை"னு சொல்ற கதையா, காலக்கொடுமை அப்பவும் மொக்கை தான் தோணுது... I think, அந்த ட்ரெயின்க்கு தான் ஏதோ ஜாதக கோளாறுனு... Not my mistake you see.. :)) அப்படி Accounts படிச்சப்பவும் தோணின மொக்கை இதோ உங்கள் பார்வைக்கு... எப்பவும் போல் "எல்லா புகழும் ட்ரெய்னுக்கே"....:)))

இன்னொரு முன் குறிப்பு:
இந்த தலைப்புல அப்பாவினு சொல்லப்படுவது என்னை குறிப்பதல்ல... சும்மா commonman(woman) என்ற அர்த்தத்தில் எடுத்துக்கொள்ள படவேண்டுமென தெரிவித்து கொள்கிறேன்...

இன்னுமொரு முன் குறிப்பு (சத்தியமா இதான் கடைசி):
இதை பொலம்பல்னு நெனச்சா உங்களுக்கு ஜஸ்ட் பாஸ்...அதாங்க 40 Marks
சூப்பர் கற்பனைனு நெனச்சா 50 Marks
கவிதைனு நெனச்சா 60 Marks
தத்துவம்னு நெனச்சா 70 Marks
Self realisationனு நெனச்சா (ஹி ஹி ஹி) 80 Marks
Soul realisationனு நெனச்சா (ஹையோ...) 90 Marks
எல்லாத்துக்கும் அப்பார்பாட்டது(!!!)னு நெனச்சா cent % ... அதாங்க நூத்துக்கு நூறு... (100 / 100)

இதுல குடுத்துருக்கறத தவிர வேற என்ன நெனச்சாலும் imposition "Read and write this post for 100 times":-)

இதோ, ஒரு Accounts Student'ன் எண்ணத்தடங்கல்... ச்சே எண்ணத்தடங்கள்....

Debit the Receiver
Credit the Giver
பதினொன்றாம் வகுப்பில்படித்தது
பசுமரத்தாணியாய் பதிந்ததுமனதில்

Personal Real Nominalஎன
பலதும் படித்திருந்தாலும்
பரீட்சை முடிந்தபின்னே
பறக்கவிடுவதே பழக்கமென்றபோதும்
Personalஅக்கௌன்ட் ரூல்ஸ்மட்டும்
பெர்சனலாய் நின்றதுநெஞ்சில்

வாங்கிக்கரவனுக்கு Debitஆம்
வந்துகுடுக்கறவனுக்கு Creditஆம் - அதாவது
பணம்கேக்கறவன் பங்காளி
பாசமாகுடுக்கரவன் பரமயோகி - ஆஹா
வள்ளுவம் போல்ஈரடியில்
வாழ்க்கை தத்துவமேஇதில்

இப்படியும் சொல்லிபோட்டு
ஐயமிட்டுஉண் என்றும்
ஏற்பது இகழ்ச்சிஎன்றும்
ஏனப்பா குழப்புனாங்க?

அதெல்லாம்இருக்கட்டும் ஒருபக்கம்
Accountancy என்றாலே
அச்சுபிச்சுன்னு அங்கயும்இங்கயும்
அலைஅலையாய் பலநினைவுகள்

JournalEntry கற்றநாளில்
GeneralMajor ரேஞ்சுக்குஅலட்டலென்ன
TrialBalance புரிந்தபோதோ
Tieகட்டகூட T-Formatஎன அலம்பலென்ன

Balancesheet Tallyசெய்த முதல்முறை
பேலன்ஸ்இன்றி ஆடியநினைவுகள்
BankReconciliation கற்றுகொண்டநாளில்
அப்பாவின் Passbookகொண்டு செய்தஅலப்பறைகள்

CompanyAccounts புரிந்தநாளில்
பில்கேட்ஸ்ஆனதாய் கண்டகனவுகள்
GoodwillConcept மண்டையில்ஏற
ஒண்டிவில்ஆட்டத்திலும் AverageProfitMethod

Depreciationபற்றி அறிந்தநாளில்
DustBinக்கும் Wear&Tearபார்த்த ஆர்வக்கோளாறு
RatioAnalysis அறிந்தஅன்று
ரசம்சாப்பாடுகூட AbsoluteLiquidRatio

Jain&Narangசுமந்த கைகளுக்கு
Zandubalm தடவியநினைவுகள்
பஸ்சுல "Luggageகட்டு"னுகேட்ட
பழகியநடத்துனர் கேலிகள்
தலைக்குள் ஏறுச்சோஇல்லையோ
தலையணைக்கு substituteஆச்சு :-)

சின்னப் புள்ளதனமுன்னு
சிரிப்பா இப்பநெனச்சாலும்
நெனச்சு பாக்கஎப்பவும்
நினைவுகள் பசுமைதான்

ஏதோ சொல்லவந்து
ஏதேதோ சொல்லிப்போறேன்
என்னைக்கும் போலத்தான்
இன்னைக்கும் ஆகிபோச்சு

கட்டைஎடுத்துநீங்க அடிக்கும்முன்ன
கன்னாபின்னானு திட்டும்முன்ன
சோலியபாக்க நானும்போறேன்
Show-CauseNotice வர்றதுக்குமுன்ன ...:)))

பின் குறிப்பு (in response to some comments):-
Ledger மட்டுமில்ல, Balancesheetம் Tally ஆகணும், இல்லைனா அது im-balancesheet ஆய்டும்... :))))

Tuesday, September 20, 2011

இனியொரு தருணம்... (சிறுகதை)





(எனது இந்த படைப்பு அதீதம் இணைய இதழில் வெளியானதில் மிக்க மகிழ்ச்சி. நன்றி அதீதம்)

***********************

"ஹலோ..."

"...."

"ஆமாம்.. நீங்க?"

"...."

"ஒரு நிமிஷம் இருங்க" என பேசியை கையால் மறைத்தபடி "ஏங்க... உங்களுக்கு தான் போன். யாரோ உங்க பிரெண்ட் பிரபாகர்னு சொல்றார்"

"......" பின் வாசல் கதவில் சாய்ந்து ஒரு கையில் நாளிதழும் ஒரு கையில் காபி டம்ளருமாய் நின்றிருந்த வாசு, பிரபாகர் என்ற பெயரை கேட்டதும் அதிர்ச்சியில் காபி டம்ளரை தவறவிட்டு தடுமாறி நின்றான்

"என்னங்க ஆச்சு?" என போன் கீழே விழுவது கூட கவனிக்காமல் பதறியபடி அருகில் வந்தாள் வாசுவின் மனைவி சுஜாதா

'ஒன்றுமில்லை' என்பது போல் தலையை அசைத்தவன், பின் மெல்லிய குரலில் "நான் இல்லனு சொல்லிடு" என்றான்

சுஜாதா புரியாமல் கணவனை பார்த்தபடி நிற்க, "என்னாச்சுப்பா?" என பத்தும் பனிரெண்டும் வயதுடைய மகள்கள் இருவரும் ஓடி வந்து வாசுவின் கையை பற்றி கொண்டனர்

"ஒண்ணுமில்லடா கண்ணா... நீங்க போய் விளையாடுங்க" என்றவன் அதற்கு மேல் அங்கு நிற்காமல் முன்னறை ஹேங்கரில் தொங்கிய சட்டையை எடுத்து அணிந்தவன், வெளியே வந்து முன் வாசலில் கிடந்த செருப்பை மாட்டியபடி தெருவை நோக்கி நடந்தான்

******************

அருகில் இருந்த பார்க்கில் சென்று அமர்ந்தவனின் மனம் இருபது வருடங்கள் பின்னோக்கி சென்றது

"அம்மா எனக்கு காலேஜ்க்கு டைம் ஆச்சு... நான் கிளம்பறேன்" என்றபடி தன் அறையை விட்டு வெளியே வந்தவனை இடைமறித்த அவன் அன்னை

"என்ன வாசு இது? மணி எட்டு தான ஆச்சு, பத்து மணி காலேஜ்க்கு இப்பவே ஏன் பறக்கற? ரெண்டு இட்லியாச்சும் சாப்ட்டுட்டு போ" என தட்டை நீட்டினாள்

"வேண்டாம்... நான் கேண்டீன்ல சாப்ட்டுக்கறேன்" என வெளிய செல்ல முயன்றவனை "நில்லு" என்ற தந்தையின் குரல் தடுத்தது

"ஹிட்லர் இன்னும் போகலயா?" என முணுமுணுத்தான் வாசு, அருகில் இருந்த தன் தமக்கையிடம், அவள் சிரிப்பை அடக்கி நிற்க

"ஆமாண்டா... பெத்தவன் நான் ஹிட்லர், அந்த பொறுக்கி பய பிராபாகர் பிரெண்ட் உனக்கு... அவன பாக்கத்தான இந்த ஓட்டம் ஓடற.. ஒரு நாளைக்கு பத்து மணி நேரம் அவன் கூட தான சகவாசம்... நீ உருப்பட்ட மாதிரி தான்" என்றார் கோபமாய்

"அவன திட்டலைனா உங்களுக்கு தூக்கம் வராதே... நீங்க நெனக்கற மாதிரி ஒண்ணுமில்ல... அவன் ரெம்ப நல்லவன்" என எரிச்சலாய் கூறியவன் "அம்மா நான் கிளம்பறேன்" என பதிலுக்கு கூட காத்திராமல் சைக்கிளை எடுத்து கொண்டு விரைந்தான்

"அங்கிள்... என்னோட பலூன் அந்த ட்ரீ'ல மாட்டிக்குச்சு... எடுத்து தரீங்களா?" என்ற ஒரு குழந்தையின் குரலில் பழைய நினைவில் இருந்து மீண்டான் வாசு

******************

இருள் சூழ தொடங்கிய நேரத்தில் வீட்டுக்குள் நுழைந்தவனை கவலையுடன் எதிர்கொண்டாள் சுஜாதா

அவள் எதுவும் கேட்கும் முன் "கொழந்தைங்க எங்க?" என பேச்சை மாற்றினான் வாசு

"அண்ணா அண்ணி வந்திருந்தாங்க... கூடவே போகணும்னு அடம் பிடிச்சதுக, நாளைக்கு ஸ்கூல் லீவ் தானேனு அனுப்பி வெச்சேன்" என்றாள், கணவனின் முகத்தில் இருந்து பார்வையை எடுக்காமலே

ஒன்றும் பேசாமல் உள்ளே சென்றவன் சோபாவில் சோர்வாய் அமர்ந்தான்

"என்னங்க ஆச்சு? யாரு அந்த பிரபாகர்... அவர் போன் வந்ததுல இருந்து தான் இப்படி இருக்கீங்க" என்றாள் கவலையாய்

"தல வலிக்குது சுஜி, காபி குடு ப்ளீஸ்" என்றான் நெற்றி பொட்டை அழுத்தியபடி

"ஆபீஸ்ல இருந்து வந்ததும் காபி குடிச்சு ரெண்டு மணி நேரம் தான் ஆச்சு.. அடிக்கடி காபி குடிச்சா நல்லதில்ல" என்றாள்

"ஒரு நாளைக்கி கொஞ்சம் அதிகமா காபி குடிச்சா செத்து போய்ட மாட்டேன்... இப்ப காபி குடுக்க முடியுமா முடியாதா?" என்றான் கோபமாய்

கண்ணில் நீர் துளிர்க்க ஒன்றும் பேசாமல் ஒரு கணம் கணவனை பார்த்தவள், மௌனமாய் சமையல் அறை நோக்கி சென்றாள்

அவன் முகம் பார்க்காமல் காபி டம்ளரை டீபாயின் மேல் வைத்தவளை நிமிர்ந்து பார்த்தவன் "சாரிம்மா" என்றான் வருத்தமாய்

"உங்க சாரி ஒண்ணும் வேண்டாம்" என முணுமுணுத்தவளை அருகில் இழுத்து அமர்த்தியவன்

"சாரி சுஜி. ஏதோ டென்ஷன்ல... " என மனைவியை அணைத்து கொண்டான்

"யாரு அந்த பிரபாகர்? என்கிட்ட சொல்ல கூடாதா?"

சாய்ந்து அமர்ந்தவன் "பிரபாகர் ஒரு காலத்துல என்னோட உயிர் தோழன். அவனுக்காக என்ன வேணா செய்வேன், அப்படி ஒரு நெருக்கம்" என்றான் பெருமூச்சுடன்

"நமக்கு கல்யாணமான இந்த பதிமூணு வருசத்துல ஒரு வாட்டி கூட அவரபத்தி நீங்க சொன்னதில்லையே" என்றாள் ஆச்சிரியமாய்

"ஹ்ம்ம்... அவன் பிரெண்ட்னு சொல்லிக்கவே வெக்கபடர மாதிரி செஞ்சுட்டு போய்ட்டான். எங்க ரெண்டு பேரையும் ரெட்டை பிறவிங்கன்னே சொல்ற மாதிரி எப்பவும் ஒண்ணாவே இருப்போம். எங்க ஊரு கவுன்சிலர் பொண்ணை இழுத்துட்டு போய்ட்டான், அவன் அந்த பொண்ணை காதலிச்சது கூட எனக்கு தெரியாது"

"அப்பறம் என்னாச்சு?"

"உனக்கு தெரியாம எப்படி நடந்திருக்கும்னு, ஊரே சேந்து என்னை போட்டு அடிச்சு தொவைச்சுட்டாங்க. எங்க குடும்பத்தையே கேவலமா பேசினாங்க. அக்காவுக்கு நிச்சியம் பண்ணி இருந்த கல்யாணம் நின்னு போச்சு. அந்த அதிர்ச்சில அப்பாவுக்கு ஹார்ட் அட்டாக், கடவுள் புண்ணியத்துல பொழச்சுட்டாரு. அப்புறம் அந்த ஊரை விட்டே வந்துட்டோம். அவன் காதலிச்து தப்புன்னு நான் சொல்லல. தைரியமா பொண்ணு கேட்டு கல்யாணம் பண்ணி இருக்கணும். அதை விட்டுட்டு எல்லார் முன்னாடியும் என்னை குற்றவாளியா நிக்க வெச்சுட்டானேனு தான்"

"அதுக்கப்புறம் இத்தன வருசத்துல அவர நீங்க பாக்கவே இல்லையா?"

"பாக்கணும்னு நெறைய வாட்டி நெனச்சுருக்கேன் சுஜி. தப்பே செஞ்சிருந்தாலும் ஒரு காலத்துல நண்பனா மனசுல இருந்தானே... ஆனா ஊரே கேவலமா பேசினத என்னால மறக்க முடியல" என்றான் வருத்தமாய்

"இன்னைக்கி போன் பண்ணினப்ப பேசி இருக்கலாமே" என்றாள் ஆதரவாய் கணவனின் தோளில் கை பதித்தவாறே

அதே நேரம் ஹாலில் இருந்த போன் அலறியது. 'எடுப்பதா வேண்டாமா' என அவன் யோசிக்கவும் "எடுங்கப்பா... உங்க பிரெண்ட்'ஆ தான் இருக்கணும்" என்றாள் சுஜாதா சிரிப்புடன்

"ஹலோ" என்றான் வாசு

"..."

"அ...அது... ஆமா"

"..."

"எ...என்ன சொல்றீங்க? எப்போ?" என்றவனின் முகம் வெளிறியது

"..."

"நிச்சியமா தெரியுமா?"

"..."

"ஒகே... நா...நான் உடனே வ...வரேன்" என நடுங்கிய குரலில் உரைத்தவன், உள் அறைக்கு சென்று பைக் சாவியை எடுத்து, விரைந்து வெளி வாசல் நோக்கி சென்றான்

"என்னங்க? எங்க போறீங்க?" என பதட்டமாய் சுஜாதா கேட்க

"வந்து சொல்றேன் சுஜி" என்றவன், அவள் பதிலுக்கு கூட காத்திராமல் பைக்கை கிளப்பி சென்றான்

*********************

"சுஜி" என்ற கணவனின் ஸ்பரிசம் உணர்ந்து விழித்தவள், அவனது சிவந்த கண்களும் கவலை காட்டிய முகமும் உணர்ந்து பதறியவளாய்

"என்னங்க ஆச்சு? நேத்து சாயங்காலம் போனது, இன்னிக்கி நடு ராத்திரி வரீங்க. நேத்து நைட் பத்து மணிக்கு போன் பண்ணினப்ப நாளைக்கி தான் வருவேன்னு சொன்னீங்க. அதுக்கப்புறம் உங்க செல்போன்க்கு கூப்டப்ப எடுக்கவே இல்ல... எங்க தான் போனீங்க?" என்றாள் கவலையும் கோபமுமாய்

மௌனமாய் அவளருகில் அமர்ந்தவன், அவள் மடியில் முகம் புதைத்து விசும்பினான்

"என்னங்க ஆச்சு?" என பதறினாள்

"பிரபா...பிரபாகர் இப்ப உயிரோட இல்ல சுஜி" என்றான் கரகரத்த குரலில்

"ஐயோ... என்னாச்சுங்க?" என்றாள் ஒன்றும் புரியாமல்

"நேத்து நைட் வந்த போன் போலீஸ்கிட்ட இருந்து... ஏக்சிடன்ட் ஸ்பாட்ல கெடச்ச அவனோட செல்போன்ல இருந்து கடைசியா கூப்ட்ட நம்ம நெம்பருக்கு... " என அதற்கு மேல் கட்டுப்படுத்த இயலாமல் அழுதான்

என்ன சொல்வது என அறியாமல் ஆதரவாய் அவனை அணைத்து கொண்டாள் சுஜாதா

"நேத்து அவன் போன் பண்ணினப்ப கூட...நான் என் கோபத்த இழுத்து பிடிச்சுட்டு... ஐயோ.. இனி நான் பேசணும்னு நெனச்சாலும் முடியாதே சுஜி... வேற ஒரு பிரெண்ட்கிட்ட இருந்து என் நம்பர் வாங்கி இருக்கேன். கடைசியா என்ன சொல்லணும்னு கூப்டானோ..." என அரற்றினான்

"ப்ளீஸ்பா... அழாதீங்க..."

"இனியொரு தருணம் எனக்கு அவன் கூட கிடைக்காதே... இந்த பாழா போனா கோபத்தால என்னைக்கோ நடந்தத மனசுல வெச்சுட்டு கடைசியா கூப்ட்டப்ப கூட பேசாம விட்டுட்டனேனு தான் கஷ்டமா இருக்கு சுஜி... ஒருவேள நான் பேசி இருந்தா இந்த விபத்தே நடந்து இருக்காதோ. நான் பேசலைனு வருத்ததுல தான் கவனமில்லாமா வண்டி ஓட்டி இருப்பானோ" என குற்ற உணர்வில் மருகினான் வாசு

"என்னங்க இது? அப்படி எல்லாம் எதுவும் இல்ல. அவர் விதி முடிஞ்சு போச்சு. அதுக்கு நீங்க என்ன பண்ணுவீங்க?" என்றாள் சமாதானமாய்

"இனி என்ன அழுது என்ன பிரயோஜனம்" என்றான் தனக்கு தானே சமாதானம் செய்து கொள்பவன் போல்

(முற்றும்)

Wednesday, September 07, 2011

கோவை சரளா இன் காபி வித் அப்பாவி...:) - (150வது பதிவு)




அப்பாவி : (ஒரு மஞ்ச கலர் சோபால உக்காந்துட்டு) வணக்கம் அண்ட் வெல்கம் டு...

டைரக்டர் : கட் கட் கட்... (என டென்சனாய் கூறுகிறார்)

அப்பாவி : என்ன சார் ஆச்சு? (என்கிறார் எரிச்சலாய்)

டைரக்டர் : இருங்க மேடம்.. இன்னும் கேமராவே ஆன் பண்ணல

அப்பாவி : ம்க்கும்... பண்ணிட்டாலும்... (என சலிப்பாய் முணுமுணுக்க)

டைரக்டர் : நான் ஏக்சன் சொன்னப்புறம் நீங்க ஸ்டார்ட் பண்ணுங்க மேடம்

அப்பாவி : நீங்க ஏக்சன் சொல்றதுக்குள்ள நான் ஏக்சன் 500 போடணும் போல இருக்கு

டைரக்டர் : ஊர் குசும்பு ஓவரா போச்சு (என முணுமுணுக்கிறார்)

அப்பாவி : என்ன சொன்னீங்க? (என முறைக்க)

டைரக்டர் : உங்க ஊர்காரங்க எல்லாம் ரெம்ப நல்லவங்கனு சொன்னேன் மேடம் (என சமாளிக்கறார்)

அப்பாவி : சரி சரி, பேசி டைம் வேஸ்ட் பண்ணாதீங்க... எனக்கு அடுத்தது BBCல ஒரு பேட்டி இருக்கு (என அலுத்து கொள்கிறாள்)

டைரக்டர் : ABC தெரியாத கேஸ் எல்லாம் BBC பத்தி பேசுது... ஹ்ம்ம் (என அசிஸ்டென்ட்'இடம் முணுமுணுக்கிறார்)

அப்பாவி : இன்னுமா முடியல... சீக்கரம் ஏக்சன் சொல்லுங்க

டைரக்டர் : ஒகே மேடம்...ஸ்டார்ட்..கேமரா... ஏக்சன்

அப்பாவி : வணக்கம் அண்ட் ம்...க்கும்... கட் கட் கட்

டைரக்டர் : கட் கட் எல்லாம் நான் சொல்லணும் மேடம் (என புலம்புகிறார்)

அப்பாவி : பாருங்க, உங்க வேலைய கூட நானே செய்ய வேண்டியிருக்கு. அதான் தொண்டை ட்ரை ஆய்டுச்சு பேச முடியல (என இருமுகிறாள்)

டைரக்டர் : இந்த லொள்ளுக்கு தொண்டை இல்ல மண்டையே ட்ரை ஆகும் (என முணுமுணுத்தபடி) மேடம்க்கு தண்ணி குடுங்க (என ப்ரொடக்சன் யூனிட்டை பார்த்து கத்துகிறார்)

அப்பாவி : (தண்ணி குடித்ததும்) டச் அப் ஆள் வரசொல்லுங்க

டைரக்டர் : என்ன பண்ணினாலும் இருக்கற மூஞ்சி தான இருக்கும்

அப்பாவி : என்னது? (என முறைக்க)

டைரக்டர் : உங்களுக்கு மேக்அப் தேவையே இல்லைன்னு சொன்னேன்

அப்பாவி : ஒகே ஒகே...ஸ்டார்ட்... கேமரா... ஏக்சன்

டைரக்டர் : (கடுப்பாய் பார்த்தபடி) அதான் அவங்களே சொல்லிட்டாங்களே... ஆரம்பிங்க... (என கத்துகிறார்)

அப்பாவி : வணக்கம் அண்ட் வெல்கம் டூ காபி வித் அப்பாவி. இன்னிக்கி நம்ம ஷோவுக்கு ஒரு ஸ்பெஷல் கெஸ்ட் வர போறாங்க. அவங்கள பத்தி சொல்லணும்னா சொல்லிட்டே இருக்கலாம். கொங்கு நாட்டு சிங்கி, கோவை மண்ணின் மைந்தி.......

அசிஸ்டென்ட் டைரக்டர் : (மிரண்ட லுக்குடன்) என்ன சார் இது? ஏதோ ஜூ'வுக்குள்ள போன எபக்ட் வருது...

டைரக்டர் : அத உடுய்யா... இப்ப என் கவலை எல்லாம், ஒரு கோயம்புத்தூர் அம்மணியவே நம்மளால சமாளிக்க முடியலியே, இப்ப இன்னொன்னு வேற வருதே... என்ன நடக்க போகுதோ...ஹ்ம்ம் (என சோகமாய் மானிட்டரை பார்க்கிறார்)

அப்பாவி : (தொடர்ந்து பேசி கொண்டே).... இப்படி அவங்கள பத்தி நெறைய சொல்லலாம். அவங்க யாருன்னு நீங்க இப்ப கண்டு பிடிச்சு இருப்பீங்கனு நினைக்கிறேன். நம்ம கோவை சரளா மேடம் தான்

கோவை சரளா : (ஸ்டைலாய் சிரித்து வணங்கியபடி வருகிறார்)

அப்பாவி : ஆயியே ஜி ஆயியே ஜி (என என பூங்கொத்தை நீட்ட)

கோவை சரளா : என்ன கெரகம் இது? (என மிரளுகிறார்)

அப்பாவி : (பவ்யமாய்) வாங்கனு சொன்னனுங்... இந்தில...(என பம்ம)

கோவை சரளா : இப்படி அழகா சொல்றத உட்டு போட்டு என்னத்துக்கு அம்மணி அசிங்க அசிங்கமா பேசற

அப்பாவி : ஹி ஹி... அப்ப தானுங்... நமக்கும் நாலு மொழி தெரியும்னு புரிஞ்சு மத்த மொழி டிவில இருந்து சான்ஸ் கிடைக்குமுங்...

கோவை சரளா : (கழுத்தை ஒடித்து சலித்தபடி) ம்க்கும்... கேக்கறவன் கேணயனா இருந்தா எருமைங்கோட ஏரோப்ளேன் ஒட்டுமாம்

டைரக்டர் : (மெல்லிய குரலில்) சூப்பர்... நல்லா வேணும் இந்த அப்பாவிக்கு... நம்மள என்ன பாடு படுத்துது (என சிரிக்கிறார்)

அப்பாவி : ஹி ஹி... (என சமாளித்தபடி) மோர் எளனி எதுனா குடிக்கரீங்ளாங் ...

கோவை சரளா : என்னம்மணி என்னமோ கெழக்கால தோட்டத்துக்கு களை எடுக்க வந்தாப்ல கேக்கற... அதான் காபி வித் அப்பாவினு போர்டு போட்டுருக்கில்ல... காபி கீபி ஒரு கிளாஸ் குடுக்க சொல்லு

அப்பாவி : காபி இருக்குதுங்... கீபி இல்லீங்... ஹா ஹா ஹா (என தன் ஜோக்குக்கு தானே சிரிக்க)

கோவை சரளா : சோக்காக்கும்... இனிமே முன்னாடியே சொல்லி போடம்மணி... சிரிக்க சுளுவா இருக்கும்... (என பல்பு கொடுக்க)

அப்பாவி : (கடுப்பை மறைத்து சிரித்தபடி) இன்னுமா மேடம்'க்கு காபி கொண்டு வர்ல... (என ப்ரொடக்சன் பக்கம் சவுண்ட் விடுகிறாள்)

கோவை சரளா : (காபியை கையில் வாங்கியபடி) ம்... அப்பறம்... நமக்கு கோயமுத்தூர்ல எந்த பக்கம் அம்மணி

அப்பாவி : தெக்காலைங்க...

கோவை சரளா : தெக்கால தொள்ளாயிரம் ஊர் கெடக்கு...அதுல எங்க?

அப்பாவி : வெள்ளிகிழம சந்தைக்கும் திங்ககிழம சந்தைக்கும் நடுப்பட்ட ஊருங்... (என சிரிக்கிறார்)

கோவை சரளா : விடுகதயாக்கும்... ம்க்கும்... சரி, இன்னொரு கூழ் குடு..

அப்பாவி : அதுங்... கூழ் எல்லாம் ஆடி மாசம் நம்மூரு அம்மங்கோயில்லயே தீந்து போச்சுங்... காபி இல்ல சூஸ் வேணா குடுக்க சொல்லட்டுமுங்களா?

கோவை சரளா : அட அதில்லம்மணி... நீ போட்ட விடுகதைக்கு இன்னொரு கூழ்... அதான் கண்டுபுடிக்கரதுக்கு சௌகிரியமா என்னமோ சொல்லுவாங்கல்ல... (என தடுமாற)

அப்பாவி : ஓ... க்ளூ'வா? (என பல்லை படித்து சிரித்தபடி) ஸ்ஸ்ஸ்ப்ப்பப்பா...(என பெருமூச்சு விடுகிறாள்)

டைரக்டர் : ஹா ஹா ஹா... இதான் எலிபென்ட்க்கு ஒரு காலம் வந்தா cat'க்கு ஒரு காலம் வரும்ங்கறது... அனுபவி அப்பாவி அனுபவி (என தனக்குள் சிரிக்கிறார்)

அப்பாவி : க்ளூ'னு பாத்தீங்கன்னா...எங்க ஊர் வழியா 102A பஸ் போகுமுங்...

கோவை சரளா : 102A பஸ்... என்ன நக்கலா? 102A பஸ் சாய்பாபா காலனில ஆரம்பிச்சு காரமடை வரைக்கும் போகும்... அதுக்கு நடுவால ஆயிரம் ஊர் இருக்கே (என முறைக்கிறார்)

அப்பாவி : கன்பியூஸ் ஆகிட்டீங்களா... ஹா ஹா ஹா... எனக்கு மத்தவங்கள கன்பியூஸ் பண்றது ரெம்ப பிடிக்குமுங்க (என சத்தமாய் சிரிக்கிறாள்)

கோவை சரளா : (முறைத்தபடி) எனக்கு மத்தவங்கள கன்பியூஸ் பண்றவங்கள கொல பண்றதுக்கு ரெம்ப பிடிக்கும் (என டெரர் லுக் விட)

அப்பாவி : (ஜெர்க்கானதை மறைத்து சிரித்தபடி) இன்னொரு க்ளூ தர்ரனுங்... எங்க ஊர் சின்ன ஊருக்கு எதுக்கால ஊருங்...

கோவை சரளா : சின்ன ஊருக்கு எதுக்கால.... (என தீவிரமாய் யோசித்தபடி) ஓ... புரிஞ்சு போச்சு, புரிஞ்சு போச்சு... என்ற ஒண்ணு உட்ட அக்கா மகள அந்த ஊருக்கு தான் கட்டி குடுத்து இருக்குதம்மணி (என சிரிக்கிறார்)

டைரக்டர் : (அசிஸ்டென்ட் பக்கம் திரும்பி) என்னடா இது... என்னமோ கொள்ளகாரங்க code word வெச்சு பேசிக்கற மாதிரி இருக்கு (என புலம்ப)

அசிஸ்டென்ட் : மாதிரி இல்ல சார்...அதே தான் (என விசும்புகிறார்)

அப்பாவி : ஓ... அப்படிங்களா... அப்ப நெம்ப நெருங்கிட்டோம் (என சிரித்தபடி கோவை சரளாவின் அருகில் சென்று அமர)

கோவை சரளா : இருக்கட்டும் இருக்கட்டும் (என ஜாக்கிரதையாய் தள்ளி அமர்கிறார்)

டைரக்டர் : சூப்பர் பல்பு.. (என சிரிக்கிறார்)

கோவை சரளா : அது கெடக்கட்டும்... நீ என்னமோ கேள்வி எல்லாம் கேப்பேன்னு சொன்னாக...

அப்பாவி : ஆமாங்... நெறைய மனப்பாடம் செஞ்சு வெச்சுருந்தனுங்... உங்கள பாத்த சந்தோசத்துல அல்லாம் மறந்துருச்சுங்... (என சமாளிக்க)

கோவை சரளா : சக்திவேல் கௌண்டராட்டவே நல்லா பொய் சொல்றம்மணி நீயி... (என முறைத்தார்)

அப்பாவி : ஐயோ... இல்லீங்... நெசமா தானுங்... அது சரிங்... இன்னும் அந்த பிரியா மேட்டர்ல நீங்க கௌண்டர் மேல கோபமாத்தான் இருக்கறீங்களாங்...? (என பேச்சை மாற்றினாள்)

கோவை சரளா : பொறவு...அந்த போக்கத மனுஷன் பண்ணின காரியத்துக்கு...

சக்திவேல் கௌண்டர் : (அவசரமாய் உள்ளே நுழைந்து கோவை சரளாவை பேச விடாமல் தடுக்கிறார்) பழனி பழனி பழனிக்கண்ணு... அப்படி அல்லாம் பேச கூடாதம்மணி.. அல்லாரும் பாக்கராங்கள்ல

கோவை சரளா : பாத்தா என்ன? பொறவு உங்க தண்டவாளம் வண்டவாளம் எரோனுமல்ல

அப்பாவி : அது தண்டவாளம் வண்டவாளம் ஏறறது இல்லீங்... வண்டவாளம் தண்டவாளம் ஏற்றதுங்... (என பணிவாய் திருத்தம் சொல்ல)

சக்திவேல் கௌண்டர் : இப்ப கேட்டமாக்கும்... (என முறைக்க)

கோவை சரளா : இந்தா... அந்த பிரியா புள்ளைய எப்படி புடிச்சுட்டு நின்னேன்னு என்ற ரெண்டு கண்ணால பாத்தனல்ல

அப்பாவி : அது மட்டுமா? அதுக்கு முன்னாடி 'அபிராமி அபிராமி' ஒண்ணு, அப்பறம் 'கண்மணி அன்போடு காதலன்' பாடினதெல்லாம் இருக்குதுங்களே (என உசுப்பி விட)

சக்திவேல் கௌண்டர் : இல்ல தெரியாமத்தான் கேக்கறேன்... (என ஏதோ சொல்ல வந்தவரை இடைமறித்து)

அப்பாவி : பரவால்லிங்... தெரிஞ்சுட்டே கேளுங்...

சக்திவேல் கௌண்டர் : ஏனம்மணி... நீங்க காபி வித் அப்பாவி ஷோ நடத்தரீங்களா இல்ல புருஷன் பொஞ்சாதிய பிரிச்சு வெக்கற ஷோ நடத்தறீங்களா? (என முறைக்க)

அப்பாவி : (பயத்தில் நாக்கு குழற) அதுங்... வந்துங்...

கோவை சரளா : இந்தா... என்னத்துக்கு இப்ப அந்த புள்ளைய மிரட்டுரீக... அதே பாவம் பேருக்கேத்தாப்ல அப்பாவியா இருக்கு (என ஆதரவாய் அப்பாவியின் கையை பற்ற)

அப்பாவி : ஆமாங்... நான் அப்பாவினு சொன்னா ஆரும் நம்பறதில்லீங்... நீங்களாச்சும் என்னை புரிஞ்சுகிட்டீங்களே... (என வராத ஆனந்த கண்ணீரை துடைத்து அப்பாவி லுக் கொடுக்கிறாள்)

சக்திவேல் கௌண்டர் : ஆத்தா... அப்பாவி... உலக நாயகி பட்டத்த வேணா உனக்கே குடுக்க சொல்றேன்... கல கல கலனு இருக்கற என்ற குடும்பத்த லக லக லகனு ஆக்கி போடாத (என பாவமாய் கேட்கிறார்)

அப்பாவி : (சரளாவை சமாதானம் செய்வது போல) சரி சரி உடுங்க... ஏதோ கௌண்டர் புத்தி கெட்டு போய் தப்பு பண்ணிட்டாரு...

சக்திவேல் கௌண்டர் : தப்பா.. என்ன தப்பு? ஐயோ... (என பயமாய் சரளாவை பார்க்க)

அப்பாவி : அதான் சரளாக்கா மன்னிச்சுட்டாங்கள்ல உடுங்க...

சக்திவேல் கௌண்டர் : ஹும்... மணாளனே மங்கையின் பாக்கியம்னு இருந்த என்ற பழநிய எப்படி பண்ணிட்டியே அப்பாவி (என கௌண்டர் பீல் செய்ய, சரளா அப்பாவியை சந்தேகமாய் பார்க்க)

அப்பாவி : (சுதாரித்து) அதாருங்க பாக்கியம்? (என அப்பாவியாய் கேட்கிறாள்)

சக்திவேல் கௌண்டர் : ஆரு? (என கௌண்டர் புரியாமல் விழிக்க)

அப்பாவி : நீங்க தானுங்... இப்ப சொன்னீங்... மணாளனே மங்கையின் பாக்கியம்னு... (என்றவள், சரளாவின் பக்கம் திரும்பி) உடாதீங்... ஏதோ விசியமிருக்குதுங், விசாரிங்... (என ஓதுகிறாள்)

கோவை சரளா : (கோபமாய் எழுந்தபடி) நான் போறேன்... எங்க ஆத்தா ஊட்டுக்கே போறேன்... (என அழத்துவங்க)

சக்திவேல் கௌண்டர் : ஐயோ... பழனிக்கண்ணு... இந்த அப்பாவி சொல்றத நம்பாத... நான் சீதாராமன்

கோவை சரளா : மொதல்ல அந்த பிரியா... அப்பறம் பாக்கியம்... இப்ப சீதாவா... ஐயயோ... நான் இப்படி மோசம் போயிட்டனே.. (என ஒப்பாரி வைக்க)

சக்திவேல் கௌண்டர் : ஐய... பழனி... இல்ல

கோவை சரளா : ஆமா... பழனி இல்லாமத்தான் போயிட்டேன் உங்க மனசுல...

(என மூக்கை துடைத்து அப்பாவியின் அருகில் கையை கொண்டு வர, அப்பாவி விவரமாய் விலகுகிறாள். வழக்கம் போல் சக்திவேல் கௌண்டரின் சட்டை சிக்குகிறது)

அப்பாவி : (சாமதானமாய் சரளாவை அமர்த்தியபடி) நடந்தது நடந்து போச்சு...

சக்திவேல் கௌண்டர் : என்ன நடந்ததுனு எனக்கொண்ணும் வெளங்கல (என தலையில் கை வைத்து அமர்கிறார்)

அப்பாவி : சரளாக்கா... சதிலீலாவதில டேமேஜ் ஆன உங்க இமேஜை சரி கட்டணும்னா நீங்களும் கௌண்டரும் சேந்து ஒரு பெரிய பேனர் படத்துல நடிக்கோணும்

டைரக்டர் : சோழியும் குடுமியும் சும்மா ஆடாதே... ம்ம்... என்ன பிளான் பண்றா இந்த அப்பாவி? (என யோசனையாய் பார்க்கிறார்)

கோவை சரளா : பெரிய படமா? எங்கள வெச்சு யாரு பண்ணுவா?

அப்பாவி : (நெருங்கி அமர்ந்தபடி) அதை பத்தி நீங்க கவலை பட வேண்டாம்... அதுக்கு நானாச்சு (என சிரிக்கிறாள்)

கோவை சரளா : நீயா? (என விழிக்க)

அப்பாவி : ஆமாங்... அட்டகாசமா ஒரு கதை என்கிட்ட இருக்கு... உங்களுக்கோசரம் கௌண்டர் பைனான்ஸ் பண்ண மாட்டாரா என்ன? (என அப்பாவி ஒரு அப்பாவி லுக்குடன் சொல்ல சக்திவேல் கௌண்டர் மயக்கம் போட்டு விழுகிறார்)

டைரக்டர் : பத்த வெச்சுட்டியே பரட்ட (என முணுமுணுக்கிறார்)


சக்திவேல் கௌண்டர் விழித்து எழுந்தாரா?

அப்பாவி இருவரையும் வைத்து படம் எடுத்தாளா?

அதை பார்த்த மக்களின் நிலை என்ன?


அறிந்து கொள்ள காத்திருங்கள்...

பின்னூசி குறிப்பு:-
நான் 150 பதிவு எழுதி இருக்கேன்னு என்னால நம்பவே முடியல, எங்களாலையும் தான்னு நீங்க பொலம்பறது கேக்குது... ஹி ஹி ஹி... தொடர்ந்து எனக்கு ஆக்கமும் ஊக்கமும் அளித்து வரும் உங்களுக்கு மிக்க நன்றி...:)

(இதன் தொடர்ச்சி இன்னொரு மொக்கையாய் விரைவில் வெளிவரும்...:))

Sunday, August 28, 2011

கதை சொல்லும் நேரமிது.. :)) (சிறுகதை)





"ப்ரீத்தி...தூங்குடி... ஏன் இப்படி படுத்தற... மணி பத்தாச்சு...எனக்கு தூக்கம் வருது"


"மம்மி ஸ்டோரி சொல்லு...அப்போ தான் தூங்குவேன்..." என அடம் செய்தாள் ராதிகாவின் நாலு வயது மகள் ப்ரீத்தி


"என் கதையே பெரிய கதையா இருக்கு... இதுல உனக்கென்ன கதை சொல்றது..."


"அப்போ உன் கதையே சொல்லு மம்மி"


"ஆமா... சோழ நாட்டு இளவரசனை கட்டிகிட்ட கதை... அதை வேற சொல்லனுமாக்கும்...   ஹ்ம்ம்" என சலித்தாள் ராதிகா


"ஏய்... சந்தடி சாக்குல மறைமுகமா என்னை ஏண்டி தாக்கற" என்றான், அதே அறையின் ஒரு மூலையில் கணினியில் அமரந்திருந்த ராதிகாவின் கணவன் பிரகாஷ்


"நான் பொதுவா சொன்னேன்... உங்களுக்கேன் குத்துது" என சீண்டினாள் ராதிகா


"பாப்பாவ தூங்க வெச்சுட்டு வா... உன்னை அப்பறம் கவனிச்சுக்கறேன்" என மகள் அறியாமல் மனைவியை பார்த்து கண்சிமிட்டி சிரித்தான் பிரகாஷ்


"கவனிக்கரதுன்னா என்ன டாடி" என ப்ரீத்தியின் கவனம் இப்போ கதை கேட்பதில் இருந்து மாறியது


"அது வந்து குட்டிமா..." என்று ஆரம்பித்தவனை இடைமறித்தாள் ராதிகா "கொஞ்சம் சும்மா இருக்கீங்களா? கொழந்த முன்னாடி என்ன பேசறதுன்னு இல்ல" என பொய் கோபம் காட்டியவள்


"ப்ரீத்தி, இப்ப நீ தூங்க போறியா இல்லையா?" என்றாள் சற்று கண்டிப்பாய்


"அப்படினா நீ ஸ்டோரி சொல்லு மம்மி" என்றாள் மீண்டும்


"மறுபடி மொதல்ல இருந்தா..." என வடிவேலு ஸ்டைலில் கூறி சிரித்தான் பிரகாஷ்


"நீங்க லாப்டாப் எடுத்துட்டு கீழ ஹால்க்கு போங்க..." என்றாள் ராதிகா


"சரி சரி...நான் இனி பேசலை..." என அமைதியானான் பிரகாஷ்


"ஸ்டோரி சொல்லு மம்மி... " என ப்ரீத்தி மீண்டும் ரகளை ஆரம்பித்தாள்


"இருடி சொல்றேன்... இவ வேற... ம்... ஒரு ஊர்ல ஒரு பாட்டி வடை சுட்டுட்டு இருந்தாங்களாம்"


"ஏன் மம்மி எப்பவும் பாட்டியே வடை சுடறாங்க... மம்மிக்கெல்லாம் வடை சுட தெரியாதா?" என ப்ரீத்தி கேள்வி கேட்கும் படலத்தை ஆரம்பிக்க


"ஹா ஹா ஹா... சூப்பர்டி செல்லம்... ஒரு கேள்வினாலும் நெத்தியடியா கேட்ட" என இதுதான் சாக்கென மனைவியை கேலியாய் பார்த்தபடி சிரித்தான் பிரகாஷ்


"உங்கப்பாவுக்கு சும்மாவே பேச சொல்லிதர வேண்டாம்... இவ வேற பாயிண்ட் எடுத்து குடுக்கறா" என இருவரையும் முறைத்தாள் ராதிகா


"ஸ்டோரி சொல்லு மம்மி" என ப்ரீத்தி மீண்டும் அனத்த தொடங்க


"சரி சொல்றேன்... சும்மா சும்மா கேள்வி கேட்டா ஒதை படுவ..."


"ம்...ஒகே" என்றாள் ப்ரீத்தி சமத்தாய்


"ம்... அந்த பாட்டி வடை சுட்டுட்டு இருந்தப்ப..."


"ஏன் மம்மி பாட்டி எப்பவும் வடையே சுடறாங்க... டோநட், பிரெஞ்சு ப்ரைஸ் எல்லாம் செய்ய மாட்டாங்களா?"


"ஆண்டவா..." என ராதிகா தலையை பற்றிக்கொள்ள, அதற்கு மேல் சிரிப்பை அடக்கமாட்டாமல் சிரித்தான் பிரகாஷ்


"இன்னொரு வாட்டி சிரிச்சீங்கன்னா நீங்க தான் கதை சொல்லணும்" என மிரட்டினாள் ராதிகா


"ஒகே ஒகே...மீ சைலண்ட்" என கணினியில் கவனம் பதித்தான் பிரகாஷ்


"சொல்லு மம்மி" என ப்ரீத்தி மீண்டும் ஆரம்பிக்க


"ம்... அந்த பாட்டிக்கு யாரும் சொல்லி தரல... நீ வேணா போய் க்ளாஸ் எடு" என்றாள் கடுப்புடன்


"ம்...அப்புறம் என்னாச்சு?" என்றாள் ப்ரீத்தி ஆர்வமாய்


"அப்பறம்... ஒரு காக்கா வந்து ஒரு வடைய தூக்கிட்டு போயிடுச்சாம்"


"காக்கா எப்படி இருக்கும் மம்மி" என அடுத்த கேள்வியை ஆரம்பித்தாள் ப்ரீத்தி


"கேள்வியின் நாயகி ஆரம்பிச்சுட்டா... கடவுளே... போன வாட்டி இந்தியா போனப்ப நீயும் தாத்தாவும் மொட்டை மாடில போய் காக்காவுக்கு சாப்பாடு எல்லாம் வெச்சீங்களே மறந்து போச்சா"


"ம்...மறந்து போச்சு மம்மி... எப்படி இருக்கும்னு சொல்லு"


"எப்படினா... எப்படி சொல்றது... கருப்பா இருக்கும்" கிட்டத்தட்ட அழும் நிலைக்கு போய் விட்டாள் ராதிகா


"பெங்குயன்ஆ?" ப்ரீத்தி தனக்கு தெரிந்த பெயர்களை சொல்ல தொடங்கினாள்


"இல்ல ப்ரீத்தி... இது குட்டியா இருக்கும்...ரெக்கை இருக்கும்..."


"பீஜியனா?"


"அட ஈஸ்வரா....கொடுமைக்கு இவளுக்கு காக்காவை எப்படி எக்ஸ்ப்லைன் பண்றது" என விழித்தாள் ராதிகா


"போ மம்மி உனக்கு கதை சொல்லவே தெரியல...டாடி தான் சூப்பர் கதை எல்லாம் சொல்லுவாங்க" என மழலையில் பழித்தாள் ப்ரீத்தி


அதற்கு மேல் கணினியில் அமர்ந்திருக்க மனமின்றி மகள் அருகில் வந்த பிரகாஷ் "என் செல்லகுட்டி... டாடி செல்லம் தானே ப்ரீத்தி..." என மகளை கொஞ்சினான், மனைவி முறைப்பதை பொருட்ப்படுத்தாமல்


"எஸ், மீ டாடி செல்லம்" என தந்தையை முத்தமிட்டாள் ப்ரீத்தி


"நேரண்டி... உன்னோட நாள் பூரா படறது நான்... டாடி செல்லமா... போ உங்க டாடிகிட்டயே கேளு கதை....நான் தூங்கறேன்" என திரும்பி படுத்தாள் ராதிகா


"சொல்லு டாடி...காக்கா எப்படி இருக்கும்?"


"டாடி நாளைக்கு கம்ப்யூட்டர்ல தேடி தரேன்...சரியா..." என பிரகாஷ் சமாளிக்க


"கூகிள் பண்ணியா டாடி?" என மகள் கேட்க


"அட... உனக்கெப்படி கூகிள் எல்லாம் தெரியும்?" என பிரகாஷ் ஆச்சிர்யமாய் கேட்க


"ஹும்க்கும்... அவ பொறந்ததுல இருந்து நீங்க எப்பவும் அதை செய்யறத பாத்துட்டு தானே இருக்கா... பில்ட் அப் மட்டும் என்னமோ ஆபீஸ் வேலை பாக்கற மாதிரி தான்.." என இது தான் சமயமென கணவனை வம்பு செய்தாள் ராதிகா


"கொலஸ்ட்ரால் ஓவரா போச்சு உன் மம்மிக்கு..." என சிரித்தான் பிரகாஷ்


ஒருவழியாய் மாறி மாறி ஏதோ கதை சொல்லி சமாளித்து மகளை தூங்க செய்தனர் இருவரும்


"ஏய் ராதி.... ஊருக்கு போன் பண்ணனும்னு சொல்லிட்டு இருந்தியே மறந்துட்டயா?" என பிரகாஷ் நினைவுபடுத்த


"அட...ஆமாம்ப்பா... அம்மா பாத்துட்டு இருப்பாங்க... கொஞ்சம் போன் எடுங்களேன் ப்ளீஸ்"


"வரவர எடுபிடி ரேஞ்சுக்கு ஆகி போச்சுடா பிரகாஷ் உன் நிலைமை" என பிரகாஷ் பொய்யாய் சலித்து கொண்டே மனைவியிடம் போனை எடுத்து தர


"ரெம்பத்தான்... " என கணவனுக்கு பழிப்பு காட்டிவிட்டு எண்களை ஒற்றினாள்


"ஹலோ"


"ஹலோ...அம்மா நான் ராதிகா பேசறேன்"


"சொல்லு ராதிம்மா... எப்படி இருக்க? மாப்ள நல்லா இருக்காரா? குட்டி என்ன பண்றா?"


"அது இத்தன நேரம் படுத்தி எடுத்துட்டு இப்பதான் தூங்குதும்மா"


"அவ முழிச்சுட்டு இருக்கறப்ப கூப்ட்டு இருக்கலாமேடி... ரெண்டு வார்த்த பேசி இருப்பாள்ல"


"நாளைக்கு மறுபடி பேச வெக்கறேன்மா..."


"ம்... அப்புறம் ராதிம்மா... நம்ம கோகிலா அத்தையோட மச்சினர் பொண்ணு ஏதோ ப்ராஜெக்ட் வேலையா அமெரிக்கா வராளாம்... ஒரு மாசம் தான் ப்ராஜெக்ட்'ங்கறதால நெறைய சாமான் ஒண்ணுமில்ல... நீங்க ராதிகாவுக்கு எதுனா குடுத்து அனுப்பரதுன்னா குடுங்கனு சொன்னா... என்ன அனுப்பட்டும்" என்றாள் அம்மா ஆர்வமாய்


"எல்லாம் இங்கயே கிடைக்குதும்மா" என்றாள் ராதிகா வழக்கம் போல்


"இருக்கட்டும் ராதிம்மா... கொஞ்சம் முறுக்கு, அதிரசம் அப்படி செஞ்சு அனுப்பறேன்... வேற எதுனா வேணும்னா சொல்லுடா"


ஒரு கணம் யோசித்த ராதிகா "அம்மா... காக்காவை ஒரு போட்டோ எடுத்து அனுப்பும்மா" எனவும்


"என்னது?" என தான் சரியாய் தான் கேட்டோமா என மீண்டும் கேட்டாள் அம்மா


ஸ்பீக்கர் போன் என்பதால் பேச்சை கேட்டு கொண்டிருந்த பிரகாஷ், ராதிகா காக்கை படம் கேட்டதும், கட்டுப்படுத்த இயலாமல் சத்தமாய் சிரித்தான்


*******************************************************


அப்பாவி அப்டேட்:

உண்மைய சொல்லணும்னா, நான் இந்த கதை எழுத முக்கிய காரணம், எங்கூரு  அம்மணி... கொங்கு நாட்டு சிங்கி (சிங்கத்தின் பெண் பால்)... சமையல் அரசி... (!) மகி தான்...

என்னோட இந்த போஸ்ட்ல மகி போட்ட கமெண்ட்:-
//மகி சொன்னது… புவனா, 'ல்'-ஐக் காணமே?காக்கா தூக்கிட்டுப் போயிருச்சா?! :) :)//

அதை பாத்ததும் "அட நாம காக்காவை வெச்சு ஒரு போஸ்ட் கூட போடலியே" னு ஒரே பீலிங்க்ஸ் ஆகி, அப்ப தோணினது தான் இது... அதனால திட்டனும்னா அவங்கள திட்டுங்க... மீ அப்பாவி யு நோ...:)

ஹா ஹா ஹா... ஹா ஹா ஹா... (வில்லி சிரிப்பு) பழிக்கு பழி... என்னை பாத்து என்னை பாத்து என்னை பாத்து, இந்த அப்பாவிய பாத்து, எப்படி அப்படி  நம்பிக்கை இல்லாம ஒரு கேள்வி கேக்கலாம்...

அதான் மகி, இந்த பழிக்கு பழி வாங்கும் போஸ்ட்... உங்க ப்ளாக்ல வந்து விழும் முட்டை தக்காளி எல்லாம் பத்திரமா சேத்து வெச்சு ரோஸ்ட் அல்லது டோஸ்ட் செய்து மகிழும் படி கேட்டு கொள்கிறேன்... நன்றி வணக்கம்... :)))

இனிமே என்னை கேப்பீங்க கேள்வி..:))